mensen reageren vaak afwijzend en dat is kwetsend. Maar ik denk altijd maar het is niet vanwege mij en hun zijn niet slecht, ze hebben gewoon het onvermogen dieper te denken denk ik. Andere dingen verwijten is nooit goed, is dat niet dat gezegde, de pot verwijt de ketel dat hij zwart ziet .

Ik vind mooi wat je zegt Moon, zal er ook zeker over nadenken maar zoals jij daarin staat is voor mijn gevoel best wel naďeve, jong en goed bedoelt Ik ga der lekker over slapen

Ik ben 34... niet echt jong...(ook niet oud)
als ik terug kijk naar het verleden...
(waar ik helemaal geen zin in heb, eigenlijk)
Durf ik wel te zeggen dat ik door schade en schande wijzer ben geworden...
Het is niet zo dat ik deze dingen zeg, omdat ik het niet zo ervaren heb...
Mijn beleving is wat dat betreft best wel bewust...
Soms weet ik het al van te voren, welke les ik aan het leren ben...
Wat de valkuilen zijn, en hoe ik er uit zal komen...
Dat is door het "gids" contact waar ik me al een tijdje bewust van ben...
Sommige dingen komen in mijn dromen, heel symbolisch...
Toch (vaak achteraf) weet ik precies wat de droom betekende...
De dingen die ik van te voren weet, die gaan gebeuren... die gebeuren hoe dan ook! Ik kan niet van te voren ineens een andere kant op rennen,... ik moet er doorheen!
Soms best heftig...
Denk je echt dat ik het nooit moeilijk heb?
Ik vind mezelf soms echt een punt-muts (wijsneus)
hoe ik de dingen weet te vertellen hier op Merudi
Maar dat is vaak door de inzicht die me tijdens het verwoorden van een probleem, langzaam duidelijk wordt...
soms weet ik zelf niet waar ik de wijze woorden vandaan haal?... maar het plaatje wat ik voor me zie... deel ik met andere mensen hier...
Je wil niet weten hoevaak ik denk: je moet je eigen is horen... daar...
Zit vaak zelf in de problemen... en vlucht daaruit door andermans problemen op te lossen of uit te leggen
Maar inderdaad, het is goed bedoeld
en ik doe het graag...
In mijn leven heb ik langzaam wel geleerd, Dat je met lege handen op de aarde komt, en ook met lege handen terug geroepen wordt!
Het is echt ieder voor zich... en de aarde samen delen met iedereen...
Sommige mensen hebben wel een stukje grond gekocht... maar dat betekend niet dat je dat ook mee krijgt in het hiernumaals...
Zo is dat met alles
De mens leeft in princippe voor zichzelf, en de mensen met wie die een band heeft of een relatie , die leven een stukje met je mee... maar we blijven alleen verantwoordelijk voor onszelf...
wij moeten voor onszelf zorgen dat we gelukkig zijn, het leven leefbaar houd... en minstens 80 wordt...
Je kan een hoop doen voor anderen, hoor...
Maar die inzicht zal je toch echt zelf moeten inzien...
En opslaan in je (onder) bewuste of ziel...
Ik weet niet eens of dit hetzelfde is,... maar bij een ziel, bedoel ik het bewuste stukje wat niet aangewezen kan worden in het lichaam... het is een onzichtbaar stukje die naar buiten straalt...
(ook dit weet ik door een soort bijna dood ervaring)
Ik was eigenlijk met mijn geest uit mijn lichaam...
Op dat moment zijn er geen emoties (die komen pas als je weer in je lichaam terug bent...
Ook heb je niet een gedachtengang, maar wel iets wat er op lijkt... ( een bewustzijn)
groetjes moonflowertje

Dat eerste geloof ik niet zo, dan zouden miljarden mensen over de hele wereld al eeuwenlang hoop en kracht vinden in een abstract idee? Er is ook een hele groep mensen die totaal niet nieuwsgierig zijn naar de zingeving of betekenis van het leven (weet even niet hoe het anders te noemen:))en dat verbaasd mij ook wel eens. Hoe kun je nu niet geďnteresseerd zijn in je oorsprong, je zelf? Maar ook dát is een oordeel. Het is en blijft iets individueel's, iets dat wij niet voor de ander kunnen beoordelen, bepalen of weten.

Het leven is een geweldig wonder als je het ziet, in je opneemt en ervaart. Ook de keuze-vrijheid is een inmense verantwoordelijkheid die ontzag of angst kan inboezemen, zeker.
Maar is daar een Godsbeeld door ontstaan?

Het laatste wat je schrijft vind ik heel mooi, leven is hier en nu deelnemen, 'ja' zeggen tegen je/het leven. De Dalai Lama zei eens, toen hem werd gevraagd wat hem het meest verbaasde aan de mensheid:






























Zo is het ook met thema's die een rol spelen in je leven. Door met het thema zélf bezig te zijn, mis je de manifestatie van het thema zelf (:)).

Ik doe later nog wel iets "dieper" maar vind fijn om hier te zijn, heel veel dank aan jullie

Jezus is zeker speciaal, hij is de zoon van God, zoals ieder mens een kind van God is. Hij is niet beter en niet slechter dan jij of ik. We moeten allemaal eens stoppen met omhoog te kijken naar onze voorgangers, hij heeft ons een weg laten zien en ons een stukje bewustzijn willen brengen. Maar wees maar gerust dat hij in de levens daarvoor net zo slecht is geweest als menig ander! Neemt niet weg dat hij door zijn manier van leven heel veel mensen heeft geinspireerd tot anders te gaan leven en denken. En daarmee heeft hij wel heel veel bereikt.

Orgineel is dit berichtje van Cialara uit een ander topic...
Maar ik wilde hem hier plaatsen omdat dit (voor mij) de waarheid is!

We kunnen vandaag de dag respect hebben voor, hoe de mensen vroeger geleeft hebben...
Hoe het allemaal is opgeschreven, in bijv. de bijbel...
Hoe er voor elk probleem wel weer een oplossing kwam...

In de bijbel staat echter niet: Hoe wij met onze problemen om zouden moeten gaan?!
Omdat we ten eerste allemaal verschillend zijn, en ten 2de we leven 2000 jaar later...
tuurlijk staan er teksten in die we vandaag de dag nog steeds
(h)erkennen!
Dit wil niet zeggen dat we het allemaal net zo moeten doen als 2000 jaar geleden!
Het zijn "vage" richtlijnen voor velen...
Maar we zullen het echt zelf moeten doen (inzien)

groetjes moonflowertje