afgelopen winter had ik allemaal vage klachten... ik alles opgeschreven, en naar de huisarts!
mijn klachten waren: tintelende handen,<soms huilend wakker)
hartkloppingen
black -outs
kortademig( als ik de trap op gelopen had was ik bekaf)
extreem kort lontje
kramp in mijn duim (trekkende kramp)
en ook in mijn gezicht trok mijn mondhoek naar beneden!
ik dacht dat ik een hartaanval kreeg!
de dokter zei: je hebt chronische hyperventilatie (chv)
die verwees me door naar een soort maatschapppelijk werkster
die wou over mijn problemen praten... naja na 5 minuten werd het haar al teveel!
zij stuurde me door naar een haptotherapeut
waarbij het vooral draait om aanraking
helaas werd dit niet vergoed door het zf
dus maar weer naar de dokter (inmiddels had ik ook genoeg over chv gelezen) en zodoende heb ik gevraagd om een verwijzing voor logopedie (ademhalingstherapeut)
daar kwam ik op een wachtlijst... maar 28 april as heb ik daar nu een afspraak!
gelukkig ben ik van die vervelende kramp af!
het schijnt zo te zijn dat ik gemiddeld 20x per minuut adem haal ipv 12x daardoor teveel koolstof uit adem... daardoor allerlei nare klachten! Oorzaak: angst
en een paar vervelelende dingen mee gemaakt heb, vlak na elkaar. (plotseling overlijden van 1 van mijn beste maatjes, overlijden van mijn kat, brand bij de buren enz enz)
heeft iemand hier ervaring mee?
alvast bedankt
groetjes moonflowertje

Hoi moonflowertje,
Jep! Daar heb ik ervaring mee. Acht jaar geleden ongeveer was ik ook steeds aan het hyperventileren, in mijn geval kwam dit doordat ik erge sociale angsten had.

Dat trekkende gevoel in je gezicht herken ik, evenals hartkloppingen..in mijn geval was het zo erg dat mijn gezicht opeens kon opzwellen en dat ik helemaal de controle over mijn lichaam kwijtraakte.

Wat mij erg heeft geholpen als zoiets gebeurde:
-hardop een half uur lang de krant/boek/teksten lezen, dat kalmeert je ademhaling

-rustig gaan liggen en goed naar mijn onderbuik ademen; de bedoeling is dat je dan meer uitademt dan inademt. Ik had hiervoor Cesartherapie gevolgd; dan leer je hoe je zowel zittend als liggend op de juiste manier kan ademen…is lang geleden, weet de oefeningen niet meer uit mijn hoofd...maar het werkte wel goed! Misschien dus een tip?

-Maar het belangrijkste is dat je weet wat de OORZAAK is van je hyperventileren. Ik heb heel hard aan mijn sociale angst gewerkt;)

-Je zei iets over je duim: Duim staat voor: vertegenwoordigd verstand en zorgen. Zegt jou dat iets in jouw geval? Affirmatie: ‘Ik ben veilig’.

Belangrijk is dus denk ik, dat je de oorzaak achterhaalt, de tricker achterhaalt; op welke momenten schiet je in de hyperventilatiemodus, en dat je leert hoe je daarmee om kan gaan.

Liefs!

hey L'arbe de vie
Donderdag 28 april heb ik logopedie...
als ik denk dat het niets wordt, ga ik naar de huisarts en vraag om cesartherapie ik heb dit namelijk al vaker gehoord!
en ik weet dat ik daarmee de oorzaak niet aanpak, maar de oorzaak ligt in mijn hoofd, denk ik
ik zal moeten leren de dingen op me af te laten komen, geen zorgen maken voor morgen...
tja ik hyperventileer de hele dag door. misschien al wel 10 jaar ofzow, de klachten zijn ook geleidelijk aan erin geslopen,
ik ging naar de dokter en besprak dan 1 klacht, de laatste keer heb ik gewoon al mijn klachten op een rijtje gezet... zodoende kon hij makkelijk zeggen : je hebt CHV

eerst maar weer normaal leren ademen! en bij logopedie zit ook een stuk psychologie bij

bedankt

het is natuurlijk wel makkelijk voor een dokter, psycholoog etc om een 'labeltje' op te plakken van CHV, maar dat lost je probleem natuurlijk niet op...als je de diepere laag daaronder weet te pakken, bijvoorbeeld door op een andere manier ook hulp te zoeken, bijvoorbeeld bij een holistisch therapeut die je kan helpen om die diepere laag te vinden; bijvoorbeeld door regressie, of lichaamsgerichte therapie. Mis nog een tweede tip dus;)

Nou, ik werd doorverwezen naar een haptotherapeut < --
Wat is haptotherapie?

Haptonomie is de wetenschap die de wetmatigheden van het menselijk gevoelsleven bestudeert. Zij legt zich daarbij in het bijzonder toe op het beschrijven van al datgene wat een rol speelt in de tussenmenselijke affectieve verhoudingen, communicatie, interacties en relaties en het beleefbaar maken hiervan. Ontwikkeld in de jaren '60 door Frans Veldman.
De naam is afgeleid uit het Grieks; hapsis = gevoel, gevoelsbeleving, tast
nomos = wet, regel
hapto ( van het werkwoord haptein= aanraken, verenigen, een relatie vestigen) is vrij vertaald:
Ik treed in (tactiel) contact om te bevestigen, helen, gezond te maken

De haptonomie stelt dat de mens van nature ontmoetings/contactgericht is en het meest tot zijn recht komt (tot bloei komt) in een optimale wisselwerking met zijn omgeving.
haptotherapie past deze leer therapeutisch toe; het is een persoonlijke begeleiding gericht op herstel of bevordering van het gevoelscontact van de mens met zichzelf, de ander en het leven.

Er zijn vele redenen waardoor het gevoelscontact met onszelf kan afnemen, waardoor we ook minder onze eigen (juiste) koers kunnen volgen, of beslissingen nemen. Zo dreigt het contact met onszelf nog meer af te nemen en soms tegelijkertijd ook ons bewustzijn van dat gebrekkige gevoelscontact.
We voelen ons alleen minder happy, krijgen lichamelijke of psychische problemen, burnout of voornamelijk conflicten met anderen.....
De contacten met anderen worden hier ook door beinvloed; de wisselwerking wordt minder gunstig; we komen in een negatieve spiraal........

Haptotherapie kan dan een stap zijn op de weg terug naar jezelf, om vandaaruit weer in beweging te komen in de buitenwereld, op jouw manier en in de voor jou juiste richting.

In de intake en behandeling wordt gebruik gemaakt van


gesprek
ervaringsgerichte oefenigen
aanraking
De aanraking neemt een centrale plaats in en is respectvol en bevestigend.
De eigen beleving staat op de voorgrond en wordt teruggekoppeld naar (problemen in) het dagelijksleven.

Tijdens de behandeling ga je aan den lijve ervaren hoe je in het leven staat; je relatie met jezelf; de ander en het leven.
Je kunt in contact komen met wat je lichaam je via klachten aangeeft, gevoelens, emoties, gedragspatronen en deze helen of een plaats geven. Door deze gevoelde ervaring wordt een bewustwordingsproces op gang gebracht wat ook bek-lijf-t. Vanuit dit dieper gevoeld contact met jezelf kun je weer in beweging komen en keuzes maken die dichter bij jezelf liggen, je eigen koers volgen in verbondenheid met de wereld om je heen.



gekopieerd van een andere site ^^

helaas is het nog niet zo bekend, waardoor het zf het niet vergoed! zodoende heb ik logopedie gevraagd!

Cesar-therapie dat lijkt me ook wel goed... maar moet ik eerst meer over lezen, btw ik ga eerst maar eens proberen hoe het gaat met logopedie

Hoi Moonflowertje,

Wat zeker hiervoor helpt is ademtherapie. Degene van wie ik les heb, heeft alle hyperventilatie patienten die diegene heeft gehad, met 100% genezen.

Klik hier voor meer info over deze therapie:
http://www.inside-out.nu/?Ademtherapie

Yoga?

http://www.innerned.org/ademtips.html

Als ik mijn innerlijke leiding volg
Als ik mijn hart open en heart to heart communication heb
Als ik ongeconditioneerd kan liefhebben en omarmen
Als ik mijn licht ga leven
Als ik mijn authentieke 'adem' inadem en deze ga leven
Dan mag ieder ander dat ook. Dan ademen we gezamenlijk een wereld van liefde en vrede, van heelheid en vreugde.

mooie site hoor... en een prachtige tekst^^
daar word ik gewoon blij van

wat ik best wel jammer vind is dat ik niet zo goed kan mediteren... mijn hoofd zit zo vol met gedachten die maar door-ratelen, soms moet zeg ik wel eens tegen mezelf; Cindy je draaft door!
a.k. donderdag heb ik een afspraak bij de logopedist om opnieuw te leren ademen... opzich heb ik er wel een goed gevoel over... maar als het toch niets gaat worden zal ik cker de moeite nemen om wat dieper op deze tips in te gaan, en kijken wat mij gaat helpen!
bedankt

goh... mijn vorige huisarts wou me 10jaar geleden al doorverwijzen naar yoga... toen wilde ik er niet aan... ik dacht: zo'n zweefcircus is niets voor mij... maar nu denk ik: misschien kan het me wel helpen... pfoei eigenlijk zijn er mogelijkheden genoeg!
en eigenlijk is het niet eens zo moeilijk; ademen gaat vanzelf!
bedankt, Groene heks!

Graag gedaan

mijn intake heb ik gehad bij logopedie,...
we hebben afgesproken dat ik ook een doorverwijzing ga vragen bij de huisarts voor een psycholoog, om mijn angst te doorgronden, omdat ze bij logopedie me daar niet mee kunnen helpen... dus die mag ik zo gaan ophalen bij de huisartsenpraktijk... groetjes Moonflowertje

Wat ik nergens lees Moonflower is of je ooit naar het ziekenhuis bent geweest voor een check-up om andere dingen uit te sluiten.

al jaren loop ik van het kastje naar de muur!
op een gegeven moment, heb ik meerdere klachten tegelijker tijd opgeschreven, ook omdat een vriend van me last had van hartritme stoornissen en meteen een hartfilmpje moest maken, en een tijdje in het ziekenhuis heeft gelegen...
al zijn klachten had ik ook... zodoende was ik bang dat ik dat ook had, de dokter stelde me gerust dat het niet met mijn hart te maken had, maar aan de hand van al mijn klachten, heel goed chronische hyperventilatie zou kunnen zijn, maar om uitsluitsel te kunnen geven, heb ik wel bloed moeten laten prikken, waaruit bleek dat mijn bloed goed was!
ik schrijf hier natuurlijk niet elk detail op, maar is wel belangrijk! de dokter had me een folder mee gegeven over chronische hyperventilatie... en heeft me doorgestuurd naar een soort maatschappelijk werker, speciaal voor hyperventilatie...
ik kon wel janken! ik was daarmee niet geholpen, dacht ik...
maar toch heb ik een afspraak gemaakt! na 4 dingen verteld te hebben die in mijn leven, gebeurt zijn, zei ze: stop maar...
en ook dat ze mij niet kon helpen, het was te veel!
als het zou zijn gegaan over stress omdat ik mijn baan kwijtgeraakt was... had ze me wel kunnen helpen, maar dat van mij gaat veel dieper als baan kwijtraken... zij stuurde me naar een haptotherapeut, ik raakte thuis in paniek omdat ik op internet las, dat mijn ziekenfonds haptotherapie niet in het pakket had zitten en dus ook niet vergoed werd!
dit zou betekenen dat ik per keer €64,00 moest gaan betalen, nou dat heb ik gewoon niet! zodoende ben ik naar een alternatief gaan zoeken, waar ik uit kwam op logopedie, om te leren ademen, daarmee was mijn probleem niet weg, maar ik kan wel ademen!
nu ben ik afgelopen donderdag op intake geweest,... en die vrouw heeft heel eerlijk gezegt dat ze me wel kan leren te ademen, maar ze kon me niet helpen met het "psychologische" gedeelte, dus wilde ze dat ik naast logopedie ook een doorverwijzing ging regelen bij de huisarts voor een afspraak bij een psycholoog, deze heb ik vanmiddag op kunnen halen, en morgen ga ik bellen voor een afspraak! ook moet ik naar stichting Indigo bellen om opnieuw een afspraak te maken, voor een ad(h)d test te doen om dat ook uit te kunnen sluiten! deze was ik vorige keer vergeten!
logopedie en naar de psycholoog zal wel in dezelfde tijd moeten gebeuren en onderling zullen ze ook contact moeten hebben met elkaar!
groetjes moonflowertje

Hallo Moonflowertje,

Ook ik heb jaren geleden hevige hyperventilatie gehad. Het duurde 2 jaar lang en begon een maand of 2 na de geboorte van mijn jongeste kind. Het was een hele angstige en dodelijk vermoeiende periode. Constant had ik het gevoel de controle kwijt te raken. Ik voelde bijvoorbeeld als ik naar bed ging dat ik in slaap "dreigde te vallen" en schrok direct weer wakker. Urenlang woelen tot gevolg. Soms ´nachts wakker worden met hartkloppingen. Gillend in bed roepen; ik wil niet dood! Dokter komt met valium, die wil ik niet! Zoeken naar hulp in het reguliere circuit: die vond ik niet (was in 1991).
Om een lang verhaal korter te maken: uiteindelijk heb ik een cursus "terug naar je kindertijd" gedaan waarbij o.a. "lichaamswerk" en "verbonden ademhaling" op het programma stonden.
Daar heb ik wel veel aan gehad, maar het heeft me ook duidelijk gemaakt dat het probleem er voor mij uit bestond dat ik bang was om de controle te verliezen. Ik dacht bijv. als ik er nu maar zelf aan denk in te ademen dan lukt het wel. Ik was constant in gevecht met mezelf en mijn ademhaling. Daar wordt je ontzettend moe van. Op een dag had ik er genoeg van. Ik heb tijdens zo´n aanval op bed gelegen en naar "boven" geroepen: pak me dan maar, als je me hebben moet. Ik geef me over!
BAM! Dat was net alsof ik een schakelaar omzette. In 1 klap was het over. Ik ONT-SPANDE.
Sindsdien heb ik het nog wel een paar keer voelen opkomen, maar kon het direct ONT-SPANNEN.
Mijn mening is dan ook dat je er zelf klaar voor moet zijn om Echt te ont-spannen en je over te geven. Dat kun je niet op commando.

Ik wens je heel veel sterkte en moed ! Liefs, Marianne

en PS: misschien moet je je naam veranderen van moonflowertje, naar moonflower, dat heeft (en geeft misschien ook) meer POWER.