afgelopen winter had ik allemaal vage klachten... ik alles opgeschreven, en naar de huisarts!
mijn klachten waren: tintelende handen,<soms huilend wakker)
hartkloppingen
black -outs
kortademig( als ik de trap op gelopen had was ik bekaf)
extreem kort lontje
kramp in mijn duim (trekkende kramp)
en ook in mijn gezicht trok mijn mondhoek naar beneden!
ik dacht dat ik een hartaanval kreeg!
de dokter zei: je hebt chronische hyperventilatie (chv)
die verwees me door naar een soort maatschapppelijk werkster
die wou over mijn problemen praten... naja na 5 minuten werd het haar al teveel!
zij stuurde me door naar een haptotherapeut
waarbij het vooral draait om aanraking
helaas werd dit niet vergoed door het zf
dus maar weer naar de dokter (inmiddels had ik ook genoeg over chv gelezen) en zodoende heb ik gevraagd om een verwijzing voor logopedie (ademhalingstherapeut)
daar kwam ik op een wachtlijst... maar 28 april as heb ik daar nu een afspraak!
gelukkig ben ik van die vervelende kramp af!
het schijnt zo te zijn dat ik gemiddeld 20x per minuut adem haal ipv 12x daardoor teveel koolstof uit adem... daardoor allerlei nare klachten! Oorzaak: angst
en een paar vervelelende dingen mee gemaakt heb, vlak na elkaar. (plotseling overlijden van 1 van mijn beste maatjes, overlijden van mijn kat, brand bij de buren enz enz)
heeft iemand hier ervaring mee?
alvast bedankt
groetjes moonflowertje

Hoi moonflowertje,
Jep! Daar heb ik ervaring mee. Acht jaar geleden ongeveer was ik ook steeds aan het hyperventileren, in mijn geval kwam dit doordat ik erge sociale angsten had.

Dat trekkende gevoel in je gezicht herken ik, evenals hartkloppingen..in mijn geval was het zo erg dat mijn gezicht opeens kon opzwellen en dat ik helemaal de controle over mijn lichaam kwijtraakte.

Wat mij erg heeft geholpen als zoiets gebeurde:
-hardop een half uur lang de krant/boek/teksten lezen, dat kalmeert je ademhaling

-rustig gaan liggen en goed naar mijn onderbuik ademen; de bedoeling is dat je dan meer uitademt dan inademt. Ik had hiervoor Cesartherapie gevolgd; dan leer je hoe je zowel zittend als liggend op de juiste manier kan ademen…is lang geleden, weet de oefeningen niet meer uit mijn hoofd...maar het werkte wel goed! Misschien dus een tip?

-Maar het belangrijkste is dat je weet wat de OORZAAK is van je hyperventileren. Ik heb heel hard aan mijn sociale angst gewerkt;)

-Je zei iets over je duim: Duim staat voor: vertegenwoordigd verstand en zorgen. Zegt jou dat iets in jouw geval? Affirmatie: ‘Ik ben veilig’.

Belangrijk is dus denk ik, dat je de oorzaak achterhaalt, de tricker achterhaalt; op welke momenten schiet je in de hyperventilatiemodus, en dat je leert hoe je daarmee om kan gaan.

Liefs!

hey L'arbe de vie
Donderdag 28 april heb ik logopedie...
als ik denk dat het niets wordt, ga ik naar de huisarts en vraag om cesartherapie ik heb dit namelijk al vaker gehoord!
en ik weet dat ik daarmee de oorzaak niet aanpak, maar de oorzaak ligt in mijn hoofd, denk ik
ik zal moeten leren de dingen op me af te laten komen, geen zorgen maken voor morgen...
tja ik hyperventileer de hele dag door. misschien al wel 10 jaar ofzow, de klachten zijn ook geleidelijk aan erin geslopen,
ik ging naar de dokter en besprak dan 1 klacht, de laatste keer heb ik gewoon al mijn klachten op een rijtje gezet... zodoende kon hij makkelijk zeggen : je hebt CHV

eerst maar weer normaal leren ademen! en bij logopedie zit ook een stuk psychologie bij

bedankt

het is natuurlijk wel makkelijk voor een dokter, psycholoog etc om een 'labeltje' op te plakken van CHV, maar dat lost je probleem natuurlijk niet op...als je de diepere laag daaronder weet te pakken, bijvoorbeeld door op een andere manier ook hulp te zoeken, bijvoorbeeld bij een holistisch therapeut die je kan helpen om die diepere laag te vinden; bijvoorbeeld door regressie, of lichaamsgerichte therapie. Mis nog een tweede tip dus;)

Nou, ik werd doorverwezen naar een haptotherapeut < --
Wat is haptotherapie?

Haptonomie is de wetenschap die de wetmatigheden van het menselijk gevoelsleven bestudeert. Zij legt zich daarbij in het bijzonder toe op het beschrijven van al datgene wat een rol speelt in de tussenmenselijke affectieve verhoudingen, communicatie, interacties en relaties en het beleefbaar maken hiervan. Ontwikkeld in de jaren '60 door Frans Veldman.
De naam is afgeleid uit het Grieks; hapsis = gevoel, gevoelsbeleving, tast
nomos = wet, regel
hapto ( van het werkwoord haptein= aanraken, verenigen, een relatie vestigen) is vrij vertaald:
Ik treed in (tactiel) contact om te bevestigen, helen, gezond te maken

De haptonomie stelt dat de mens van nature ontmoetings/contactgericht is en het meest tot zijn recht komt (tot bloei komt) in een optimale wisselwerking met zijn omgeving.
haptotherapie past deze leer therapeutisch toe; het is een persoonlijke begeleiding gericht op herstel of bevordering van het gevoelscontact van de mens met zichzelf, de ander en het leven.

Er zijn vele redenen waardoor het gevoelscontact met onszelf kan afnemen, waardoor we ook minder onze eigen (juiste) koers kunnen volgen, of beslissingen nemen. Zo dreigt het contact met onszelf nog meer af te nemen en soms tegelijkertijd ook ons bewustzijn van dat gebrekkige gevoelscontact.
We voelen ons alleen minder happy, krijgen lichamelijke of psychische problemen, burnout of voornamelijk conflicten met anderen.....
De contacten met anderen worden hier ook door beinvloed; de wisselwerking wordt minder gunstig; we komen in een negatieve spiraal........

Haptotherapie kan dan een stap zijn op de weg terug naar jezelf, om vandaaruit weer in beweging te komen in de buitenwereld, op jouw manier en in de voor jou juiste richting.

In de intake en behandeling wordt gebruik gemaakt van


gesprek
ervaringsgerichte oefenigen
aanraking
De aanraking neemt een centrale plaats in en is respectvol en bevestigend.
De eigen beleving staat op de voorgrond en wordt teruggekoppeld naar (problemen in) het dagelijksleven.

Tijdens de behandeling ga je aan den lijve ervaren hoe je in het leven staat; je relatie met jezelf; de ander en het leven.
Je kunt in contact komen met wat je lichaam je via klachten aangeeft, gevoelens, emoties, gedragspatronen en deze helen of een plaats geven. Door deze gevoelde ervaring wordt een bewustwordingsproces op gang gebracht wat ook bek-lijf-t. Vanuit dit dieper gevoeld contact met jezelf kun je weer in beweging komen en keuzes maken die dichter bij jezelf liggen, je eigen koers volgen in verbondenheid met de wereld om je heen.



gekopieerd van een andere site ^^

helaas is het nog niet zo bekend, waardoor het zf het niet vergoed! zodoende heb ik logopedie gevraagd!

Cesar-therapie dat lijkt me ook wel goed... maar moet ik eerst meer over lezen, btw ik ga eerst maar eens proberen hoe het gaat met logopedie

Hoi Moonflowertje,

Wat zeker hiervoor helpt is ademtherapie. Degene van wie ik les heb, heeft alle hyperventilatie patienten die diegene heeft gehad, met 100% genezen.

Klik hier voor meer info over deze therapie:
http://www.inside-out.nu/?Ademtherapie

Yoga?

http://www.innerned.org/ademtips.html

Als ik mijn innerlijke leiding volg
Als ik mijn hart open en heart to heart communication heb
Als ik ongeconditioneerd kan liefhebben en omarmen
Als ik mijn licht ga leven
Als ik mijn authentieke 'adem' inadem en deze ga leven
Dan mag ieder ander dat ook. Dan ademen we gezamenlijk een wereld van liefde en vrede, van heelheid en vreugde.

mooie site hoor... en een prachtige tekst^^
daar word ik gewoon blij van

wat ik best wel jammer vind is dat ik niet zo goed kan mediteren... mijn hoofd zit zo vol met gedachten die maar door-ratelen, soms moet zeg ik wel eens tegen mezelf; Cindy je draaft door!
a.k. donderdag heb ik een afspraak bij de logopedist om opnieuw te leren ademen... opzich heb ik er wel een goed gevoel over... maar als het toch niets gaat worden zal ik cker de moeite nemen om wat dieper op deze tips in te gaan, en kijken wat mij gaat helpen!
bedankt

goh... mijn vorige huisarts wou me 10jaar geleden al doorverwijzen naar yoga... toen wilde ik er niet aan... ik dacht: zo'n zweefcircus is niets voor mij... maar nu denk ik: misschien kan het me wel helpen... pfoei eigenlijk zijn er mogelijkheden genoeg!
en eigenlijk is het niet eens zo moeilijk; ademen gaat vanzelf!
bedankt, Groene heks!

Graag gedaan

mijn intake heb ik gehad bij logopedie,...
we hebben afgesproken dat ik ook een doorverwijzing ga vragen bij de huisarts voor een psycholoog, om mijn angst te doorgronden, omdat ze bij logopedie me daar niet mee kunnen helpen... dus die mag ik zo gaan ophalen bij de huisartsenpraktijk... groetjes Moonflowertje

Wat ik nergens lees Moonflower is of je ooit naar het ziekenhuis bent geweest voor een check-up om andere dingen uit te sluiten.

al jaren loop ik van het kastje naar de muur!
op een gegeven moment, heb ik meerdere klachten tegelijker tijd opgeschreven, ook omdat een vriend van me last had van hartritme stoornissen en meteen een hartfilmpje moest maken, en een tijdje in het ziekenhuis heeft gelegen...
al zijn klachten had ik ook... zodoende was ik bang dat ik dat ook had, de dokter stelde me gerust dat het niet met mijn hart te maken had, maar aan de hand van al mijn klachten, heel goed chronische hyperventilatie zou kunnen zijn, maar om uitsluitsel te kunnen geven, heb ik wel bloed moeten laten prikken, waaruit bleek dat mijn bloed goed was!
ik schrijf hier natuurlijk niet elk detail op, maar is wel belangrijk! de dokter had me een folder mee gegeven over chronische hyperventilatie... en heeft me doorgestuurd naar een soort maatschappelijk werker, speciaal voor hyperventilatie...
ik kon wel janken! ik was daarmee niet geholpen, dacht ik...
maar toch heb ik een afspraak gemaakt! na 4 dingen verteld te hebben die in mijn leven, gebeurt zijn, zei ze: stop maar...
en ook dat ze mij niet kon helpen, het was te veel!
als het zou zijn gegaan over stress omdat ik mijn baan kwijtgeraakt was... had ze me wel kunnen helpen, maar dat van mij gaat veel dieper als baan kwijtraken... zij stuurde me naar een haptotherapeut, ik raakte thuis in paniek omdat ik op internet las, dat mijn ziekenfonds haptotherapie niet in het pakket had zitten en dus ook niet vergoed werd!
dit zou betekenen dat ik per keer €64,00 moest gaan betalen, nou dat heb ik gewoon niet! zodoende ben ik naar een alternatief gaan zoeken, waar ik uit kwam op logopedie, om te leren ademen, daarmee was mijn probleem niet weg, maar ik kan wel ademen!
nu ben ik afgelopen donderdag op intake geweest,... en die vrouw heeft heel eerlijk gezegt dat ze me wel kan leren te ademen, maar ze kon me niet helpen met het "psychologische" gedeelte, dus wilde ze dat ik naast logopedie ook een doorverwijzing ging regelen bij de huisarts voor een afspraak bij een psycholoog, deze heb ik vanmiddag op kunnen halen, en morgen ga ik bellen voor een afspraak! ook moet ik naar stichting Indigo bellen om opnieuw een afspraak te maken, voor een ad(h)d test te doen om dat ook uit te kunnen sluiten! deze was ik vorige keer vergeten!
logopedie en naar de psycholoog zal wel in dezelfde tijd moeten gebeuren en onderling zullen ze ook contact moeten hebben met elkaar!
groetjes moonflowertje

Hallo Moonflowertje,

Ook ik heb jaren geleden hevige hyperventilatie gehad. Het duurde 2 jaar lang en begon een maand of 2 na de geboorte van mijn jongeste kind. Het was een hele angstige en dodelijk vermoeiende periode. Constant had ik het gevoel de controle kwijt te raken. Ik voelde bijvoorbeeld als ik naar bed ging dat ik in slaap "dreigde te vallen" en schrok direct weer wakker. Urenlang woelen tot gevolg. Soms ´nachts wakker worden met hartkloppingen. Gillend in bed roepen; ik wil niet dood! Dokter komt met valium, die wil ik niet! Zoeken naar hulp in het reguliere circuit: die vond ik niet (was in 1991).
Om een lang verhaal korter te maken: uiteindelijk heb ik een cursus "terug naar je kindertijd" gedaan waarbij o.a. "lichaamswerk" en "verbonden ademhaling" op het programma stonden.
Daar heb ik wel veel aan gehad, maar het heeft me ook duidelijk gemaakt dat het probleem er voor mij uit bestond dat ik bang was om de controle te verliezen. Ik dacht bijv. als ik er nu maar zelf aan denk in te ademen dan lukt het wel. Ik was constant in gevecht met mezelf en mijn ademhaling. Daar wordt je ontzettend moe van. Op een dag had ik er genoeg van. Ik heb tijdens zo´n aanval op bed gelegen en naar "boven" geroepen: pak me dan maar, als je me hebben moet. Ik geef me over!
BAM! Dat was net alsof ik een schakelaar omzette. In 1 klap was het over. Ik ONT-SPANDE.
Sindsdien heb ik het nog wel een paar keer voelen opkomen, maar kon het direct ONT-SPANNEN.
Mijn mening is dan ook dat je er zelf klaar voor moet zijn om Echt te ont-spannen en je over te geven. Dat kun je niet op commando.

Ik wens je heel veel sterkte en moed ! Liefs, Marianne

en PS: misschien moet je je naam veranderen van moonflowertje, naar moonflower, dat heeft (en geeft misschien ook) meer POWER.

MoonFlower, ik wens je echt alle rust toe om dit te kunnen overwinnen! Er brand NU een kaarsje voor je op www.dewegvanhethart.com! Ik hoop dat je de juiste ingevingen mag ontvangen en de juiste mensen die je hier in verder kunnen helpen! Heel veel succes en heel veel liefde op je pad naar genezing!

Hyperventilatie ... vanaf een jaartje of 13? heb ik hier last van...gelukkig ben ik er vrij snel mee leren omgaan...één karakter eigenschap helpt hierbij enorm ... ik schiet niet snel in paniek...soms heb ik nog "last" van hyperventilatie...als ik het voel opkomen...dan ga ik ergens rustig zitten of staan...en ben ik bezig met uitademen...rustig langzaam en lang uitademene...ik tuit mijn mond en blaas rustig lang uit...ik let op het geluid van het uitademen...niks anders ben ik op de moment mee bezig... dan met uitademen...op die manier raak ik heel snel de hyperventilatie kwijt en komt mijn hart tot rust.
Ik wil bewust niet bezig zijn met het manier van ademen...omdat ik dan juist hyperventilatie krijg ... als het toevallig een keer komt...heb ik door bovenstaande techniek het zo onder controle...deze techniek heb ik mezelf aangeleerd...dus ik weet niet of jij (Moonflower) er ook wat aan hebt...probeer het eens zou ik zeggen Liefs, Caius

Bedankt, Justlove en Caius!
ik ben vorige week voor het 1st naar de psycholoog toegegaan...
en heb pas 30 juni weer een afspraak!
de psycholoog gaat op vakantie.
verder zou de logopedist contact op nemen met mijn psycholoog, om te bespreken, wanneer ik kan beginnen met ademhalings therapie...
hyperventilatie is iets anders dan chronische hyperventilatie, Caius!
ik doe het de hele tijd... het is niet dat ik een aanval krijg ofzo.
maar ik heb allerlei vage klachten omdat ik gemiddeld ongeveer 20x per minuut ademhaal, (normale mensen doen dit gemiddeld 10 x)

ik kreeg pas wel een goede tip van iemand: zingen!
het schijnt dat je dan wel goed ademhaald, of het nu klinkt, of niet niet dus!
maar... kan mij het schelen! ik zing gewoon zachtjes voor me zelf nu, en het helpt wel een beetje

groetjes moonflowertje

Kijk, weer wat geleerd Ik kom ook aardig in de buurt van 20x per minuut ademhalen ... een eventuele aanval niet meegerekend

Klopt jou informatie wel, over die 10x?
"Algemene opmerkingen
A. Normale ademhalingsfrequentie bij volwassenen is 12 - 18 ademhalingen per minuut, bij kinderen (2 tot 12 jaar) 20 – 30 ademhalingen per minuut en bij tieners (13 tot 17 jaar) 12 tot 20 ademhalingen per minuut"

Sterkte ermee de komende tijd!

Klachten chronische hyperventilatie: enkele opmerkelijke punten
Nu we de mogelijke klachten van chronische hyperventilatie hebben opgesomd, nog enkele opmerkelijke punten en verschillen in het ademhalingsgedrag van iemand die aan chronische hyperventilatie lijdt en mensen die hieraan niet lijden.
Een normale volwassene in rust ademt zo’n zes tot tien keer per minuut. Negentig procent van de mensen met hyperventilatie ademt echter dubbel zoveel in per minuut en één patiënt op vijf haalt zelfs twintig tot dertig keer per minuut.
Van personen met chronische hyperventilatie is de ademhaling in rust dus ook te diep en te snel. Mensen die hieraan lijden gaan bijvoorbeeld kort na een lichamelijke inspanning niet opnieuw rustig ademen, terwijl ‘gezonde’ mensen dit wel doen.
In het algemeen komt chronische hyperventilatie ook meer voor op jongere leeftijd en meer bij vrouwen dan bij mannen.
Hyperventilatie is niet gevaarlijk en wijst niet op een lichamelijke ziekte, hoewel het vaak wel zo lijkt.
Zelfrespect is één van de belangrijkste oplossingen voor chronische hyperventilatie.
Het lijkt misschien niet zo, maar toch kunnen mensen tijdens een aanval van hyperventilatie alles begrijpen wat er op dat moment rondom hen gebeurt of gezegd wordt.

bron:http://www.chronische-hyperventilatie-genezen.be/klachten-bij-chronische-hyperventilatie.htm

-----
Goed om weten betreffende de klachten van chronische hyperventilatie
Omtrent de klachten van chronische hyperventilatie zijn er nog een aantal opmerkelijke punten.
- Mensen die géén last hebben van chronische hyperventilatie ademen in rusttoestand tussen zes tot tien maal per minuut. Het merendeel van de mensen die wél last hebben van chronische hyperventilatie ademt per minuut dubbel zoveel in. Af en toe stelt men zelfs vast dat er mensen zijn die tot drie maal zoveel inademen.
- Chronische hyperventilatie is een aandoening die men vaker bij vrouwen constateert dan bij mannen. Het komt ook meer voor op jongere leeftijd dan bij oudere mensen.
- Alhoewel chronische hyperventilatie hinderlijke klachten veroorzaakt; is deze aandoening niet gevaarlijk.
- Hoogstwaarschijnlijk is chronische hyperventilatie een gevolg van het jachtige leven van de mensen en van de vele eisen die worden gesteld. Het is een typische westerse aandoening waar het maatschappelijke leven hoge eisen stelt.

bron: http://www.chronische-hyperventilatie-genezen.nl/wat-is-chronische-hyperventilatie.htm
------------
naja zelfs 6 tot 10 x per minuut is normaal
ik doe continue het dubbele!
niet vanuit mijn buik, maar vanuit mijn borst,...
soms als ik dit merk, ga ik proberen dieper vanuit mijn buik te ademen, terwijl ik dan gewoon rustig op de bank zit...
ik kan in paniek raken, omdat ik ineens niet meer weet wat belangrijk is
de laatste tijd let ik er niet meer zo veel op!
en moet zeggen, de klachten zijn wel iets minder

Dat helpt bij mij iig .. er maar niet over nadenken ... en onzekerheid ... thats killing ... aan leuke dingen denken en leuke dingen doen ... en de tijd vliegt ... en dan is het zo eind juni ... hopelijk heb je wat aan de sessies

Hoogstwaarschijnlijk is chronische hyperventilatie een gevolg van het jachtige leven van de mensen en van de vele eisen die worden gesteld. Het is een typische westerse aandoening waar het maatschappelijke leven hoge eisen stelt.

Bedankt voor alle info hier in dit topic lieve mensen
Ik heb ook last van hyperventilatie/paniekaanvallen.
Ik begin de laatste tijd bij mij eindelijk een verband te zien tussen overprikkeld zijn en in een paniekaanval/hyperventilatie schieten..
Als ik overweldigd word door alle indrukken en vooral emoties van andere mensen zuig ik dat op als een spons en ga ik hyperventileren, omdat mijn lichaam die energie wil kwijtraken, het stroomt dan niet meer goed.
Het enige wat dan helpt bij mij (zonder medicijnen) is ademhalingsoefeningen (bedankt ook voor het delen van jullie technieken, dat komt ongetwijfeld van pas!), meditatie en kracht vragen van de kosmos.
Ik ga dan ergens zitten, liefst in de natuur, en "zuig de rust" in me op. Vergelijkbaar dus met jou, Caius
Volgens mij is er dus een sterk verband tussen hooggevoeligheid en hyperventilatie/paniekaanvallen.
Dit is ook iets wat aansluit bij het dikgedrukte stukje wat Moon heeft geplaatst.
Wat denken jullie hiervan?
Verder wil ik jullie veel sterkte en rust toewensen als er een hyperventilatie de kop op steekt.

Liefs The moon

Dat is interessant om te lezen ... als ik terug kijk naar de aanvallen die ik de laatste jaren gehad heb (gelukkig zijn dat er niet zo heel veel, ik heb het aardig onder controle).........
valt mij op ... dat ik die aanvallen heb gehad ... in de buurt van andere mensen ... waar veel emoties waren ... ik voel die emoties aan en ben dan minder op mijn gemak ... omdat ik niks met die emoties kan ... je merkt het wel op...dus het raakt je wel...ik zuig het dus ook op als een spons en dan zorgt hyperventilatie voor de ontlading...volgens mij is er ook een sterk verband tussen hooggevoeligheid en hyperventilatie/aanvallen!

Enorm vervelend voor jou, ik hoop dat jij er snel van af zult komen.

Ik heb het ook zo om de paar weken. Maar de laatste tijd heb ik het in mijn slaap, dood eng.. ben dan bang om in slaap te vallen want dan stik ik letterlijk. Hele rare ervaring.

Bizar toch?
en bij mij heeft het juist te maken met angst!
Ciaus ik denk dat je er heel dicht bij zit!
Angst is nou eenmaal een emotie, die je niet kan controleren...

ik had ongeveer een half jaar geleden, dat mijn mondhoek (links)
naar beneden trok, als een soort van kramp...
tegelijkertijd kreeg ik een soort kramp in mijn duim...
gruwelijk gewoon! nu merk ik als ik teveel hooi op mijn vork neem, of terwijl... de emoties niet de baas kan, dat ik gewoon dus begin te hyperventileren...
het verschil tussen chronische hyperventilatie en gewoon hyperventilatie is dus dat je bij de chronische vorm, continue te vaak ademt... bij hyperventilatie zijn het aanvallen van te snel ademen....
chv valt eigenlijk niet eens op!
maar de laatste tijd is het gewoon naar adem snakken, tijdens emoties...
ik ben al een keer bij de psycholoog geweest... de 2 de keer was hij ziek! en niet ff afbellen ofzo...
maar ik heb een nieuwe afspraak gemaakt voor a.k Donderdag
deze zou contact opnemen met mijn logopedist...
het is allemaal zo moeilijk!
ik ga het liefst naar een haptotherapeut... maar dit word niet vergoed door de ziekenfonds
en ik kan nergens 64 euro per sessie vandaan toveren

dus hoop ik wel dat het me gaat helpen!
het hele verleden doorspitten
terwijl ik al tegen die psycholoog gezegt heb, het komt omdat ik mijn woede niet uit! ik ben te soft... ik ben een Indigo- persoon... maar daar had hij helaas nog nooit van gehoord
muf... vind ik het
en het gekke is: hun heten zelfs Indigo!!!


groetjes Moonflowertje

Ik had vandaag even wat rond gekeken op internet en toen kwam ik slaapapneu tegen. Daarbij is het zo dat je adam stil staat tijdens je slaap op sommige momenten, wat ook erg op hyperventilatie kan lijken.

als je echt je adem inhoud, lange tijd, tijdens je slaap...
dan is het verstandig om ff langs de huisarts te gaan!
ik zag namelijk een tijdje terug een foldertje staan bij de huisarts...
mijn vriend doet het ook! ik moet hem dan echt aansporen om te ademen!

groetjes moonflowertje

Ik ben inderdaad van plan om naar de huisarts te gaan. Ik weet niet precies wat het is, maar rond 5.00 word ik met een shok wakker omdat ik geen zuurstof binnen krijg. En dan sukkel ik weer in slaap en paar seconden later gebeurt dit weer. Dit houdt aan van 05.00 tot 06.00..nu al 2 nachten achter elkaar, het zelfde tijdstip ook. En dan sta ik maar op en heb ik een tijdje hyperventilatie. En daarna kan ik weer rustig verder slapen. Raar he? ook dat tijdstip.

misschien heeft het te maken met de fase van je slaap, bijvoorbeeld de rem slaap ?

Wat moet het heftig zijn om onbewust je adem in te houden! Ik hoop dat de huisarts je kan helpen.

Mijn lief is laatst onderzocht in een slaap-waak-centrum (omdat hij slecht slaapt). Hij kreeg allemaal elektroden op zijn lichaam, en na een nacht slapen konden de specialisten precies zien wanneer hij sliep, hoe diep dat was en hoe zijn ademhaling was.

Misschien dat zo'n onderzoek je zou kunnen helpen? Heel veel sterkte gewenst!

lieve groet, Kitty

Ja dat denk ik inderdaad ook.

@kitty: dankje wel! Wie weet inderdaad. fijn dat het nu duidelijk is bij je partner. Erg vervelend inderdaad je adem inhouden.

Ik heb ook ervaring met hyperventilatie. Begin dit jaar - ik heb in een burnout gezeten - nadat ik 10 weken herstellingsoord had gedaan, waar ik voornamelijk emotioneel aan het werk was, begon mijn lijf zich nog even te melden. Nou, dat heb ik geweten, benauwdheid, die hoorde bij mijn hooikoorts/allergieklachten werden erger, en daarbij ook nog eens hyperventileren, afschuwelijk! Ik kon niet meer normaal de trap op: was echt kompleet buiten adem als ik boven was, niet normaal! Fietsen lukte ook niet meer! Soms lag ik als een stoomlocomotief in bed, als ik wilde slapen... kon mijn adem niet meer normaal krijgen! Gelukkig was ik niet bang om te gaan slapen, want als ik sliep, was mijn adem wel goed, blijkbaar.
Het is een doodvermoeiende periode geweest, ik kende het wel al, van de jaren 80, ik had toen een kleine ADHDzoon, en toen hij 4 was, heb ik jaren vreselijk last van hyperventilatie gehad!
Gelukkig is het nu weer verleden tijd, en begint het steeds beter met me te gaan. Maar als je erin zit... kan je aardig in paniek raken! En het vertrouwen in je lijf en het leven kwijt raken.
Ik heb toen een hyperventilatie-cassette besteld via internet, werkt een beetje als een plastic zakje.
Ik zat eerder ook op yoga, dat is erg lekker en ontspannend!
Mijn hielp het om achter de pc te gaan zitten... dan ging mijn adem rustiger worden... dus als ik mezelf afleidde, werkte het het beste. Als ik probeerde mijn adem onder controle te krijgen, lukte het juist niet...
In het verhaal van Mariandel herken ik ook het op bed gaan liggen en je over te geven...dat deed ik bij mijn eerste hyperventilatieperiode... dan zei ik: als ik moet doodgaan, laat me dan maar gaan... armen wijd... en vanaf dat moment is het beter gegaan, toen begon de weg naar genezing weer.
Maar ik kan nu nog steeds bang zijn hoor, om dood te gaan. Zeker met die benauwdheid, dat is zo angstig.

Ik wens je veel sterkte en vertrouwen en genezing!

hartegroet
Vrije Vlinder
Veel sterkte

Ik heb dit ook incl. hyperventilatie het lijkt wel alsof ik dood ga dan!
Ik denk ook niet dat je me dan opdat moment moet aanvallen, ik zal weg lopen of andere om hulp vragen maar waneer k mezelf niet meer onder controle hebt dan uhm, breekt de hel los en het beest komt verwoesting en pijn brengen.
Maar aan de andere kant weet ik intussen dat ik mezelf wel meer en meer ondercontrole hebt dus kán ik mezelf wellicht in bedwang houden ... da's wel mooi! ^^

Maar ik ben wél bang voor mijn eigen verwoestende kunnen, ik bedenk dat een vechtsport wellicht de oplossing kán zijn voor mij in mijn geval.

herken bijna alles hierin...hmm eigenlijk alles!..
pfff...
HSP zijn ook hey..
allles wordt intenser ervaren ;...
ik kruip dan weg in "mijn holletje"..

Ik zweef, een klein stukje boven mezelf uit alsof mijn geest/ziel/astraallichaam alvast ervan tussen gaat ! ^^

Ja best heftig soms, ik denk dan aan mijn voorhoofd met in de gedachten een lotus bloem of waterlelie en die maak ik even wit-paars of indigo kleur en in vestig mezelf erin zoals die elfjes in de Efteling van de Indische waterlelies! ^^

Nou als ik daarmee klaar bent om dat dan te visualiseren dan ben ik inmiddels weer terug op de plek waar ik sta en hoop ik dan aanwezig te zijn in het hier en nu, want dat doet wonderen! ^^

Ja ik weet wel dat het een afleidingsmanrouve is voor mezelf maar anders verblijf ik in paniek en zweef ik zo erg dat alles een droom lijkt.
Het is één manier om te aarde voor mij door juist dichtbij mezelf te blijven, in mijn geval mijn voorhoofd en de bloem s als een omhulsel voor mij de blaadjes beschermen mij en ik kan me terug trekken in het hart van de bloem omgeven van water wat mij kalmeert.
Best mooi als ik mezelf terug leest hihi lol.

zingen helpt mij vaak..en de natuur in gaan..dansen..of gewoon samen zijn met echte lieve mensen..

jaaaaa zingen en grappige deuntjes doe ik al automatisch en inderdaad dat helpt want daar word word je zo lekker vrolijk van!
Wat leuk dat mensen dat ook hebben en ook nog eens bewust!
Binnenpretjes heb ik ook heel vaak! Misschien zegt mijn gids wel wat grappigs althand zo lijkt dat bij mij soms over te komen.

jaaa..heb ik ook!..
regelmatig juist voordat ik in slaap val.dat ik beelden zie van het een en ander,waarbij ik ofwel in lachen uitbarst,of er plots een giechel naar boven komt borrelen ,hihhihi..zalig!..
ik schrik soms van mezelf wakker..omdat ik dan giechel!..
en zingen oe ik in alle omstandigheden;ja is een soort van healing,en tegelijk ook fijn,En het brengt me vrij direct weer terug in mijn hartje..
wat een zegen hey!

Jaaaa idd maar een zeer zeker zalige zegen!! ^^
Als ik ontspannen op de fiets zit schieten er ook vaak grappige dingen in mijn hoofd...met reizen ook trouwens... HEERLIJK!!

zingen is inderdaad goed voor mensen die Chronische hyperventilatie (chv) hebben.... omdat je dan niet zo vaak adem hoeft te halen...
en als je wat minder ademt...
en ook omdat je juist heel goed uitademd! <--- dat is het aller belangrijkste voor iemand met chv!
ik loop in huis altijd met koptelefoontje (oordopjes) schoon te maken en mee te zingen... is niet alleen goed voor chv, maar ook voor je gevoel! als je lekker kan zingen de hele dag, dan laad ik mezelf helemaal op....
als ik een tijdje stil ben, of er is iemand thuis... (ik zing niet graag, zo uitbundig, als mijn vriend thuis is) want ik weet hoe het kan klinken, als je jezelf niet hoort! maar toch heel hard meezingt...
soms zing ik ook met mijn mp3 spelertje (koptelefoontje op) mee op de fiets, als ik dan wel eens wordt ingehaald, dan schaam ik me dood
groetjes moonflowertje

trouwens mijn chv gaat steeds verder bergafwaards
ik zit nu telkens mijn adem in te houden, merk ik! en prikhanden, black outs bij het opstaan, en een conditie van 0

de gesprekken bij de psycholoog helpen niet, en de logopedist moet ik van de week maar ff bellen, omdat het niet echt mooi samen gaat, zoals afgesproken

toch is het zo, dat ik nu ik weet dat het chv is, ik me iets minder druk maak om mijn gezondheid, omdat het totaal niet schadelijk zou zijn! ... chronische hyperventilatie?

groetjes moonflowertje

Het zijn wel irritante klachten allemaal, hoor!
Vooral nu het ietsjes kouder begint te worden en een hoop regen, lijken de klachten wel 2 x zo erg!
Naja het prikkelen in mijn handen dan...

Ik moet dus de hele tijd in beging zijn ( afleiding)
anders word ik niet goed van de pijn!

en de psycholoog samen met logopedie is geen suc6, helaas

groetjes moonflowertje