Hallo,

Er zijn mensen die uit hun lichaam kunnen treden, en dan bijvoorbeeld reizen kunnen maken, hoe doe je dat? Heeft iemand daar ervaring mee?
Dat lijkt mij heel bijzonder, om naast je lichaam te staan en dan overal onzichtbaar naar toe te kunnen gaan.
Ik hoop dat iemand mij er wat over kan vertellen.

Groetjes Monique

niet zo bewust op reis, vaak kom ik ergens terecht waar ik zijn moet, op de momenten dat ik dit doe.

Hoe doe je dit dan precies?

hmmz...
Misschien zou het beter zijn als je gewoon lekker in je lichaam blijft!
ik heb het 2 keer heel bewust mee gemaakt, en ik was doodsbang de eerste keer!
omdat ik dacht dat ik aan het doodgaan was!
(chronische hyperventilatie)
Er zijn wel boeken over geschreven, en op internet kun je ook genoeg vinden, over "uittreden"
Allereerst is het heel belangrijk, dat je je kan aarden...
Ik heb ff een paar "sites" over uittreden voor je opgezocht :

http://www.doorhetraam.nl/uittredingen/

http://www.helderehemel.nl/Uittreden/4/9/Inleiding-Uittreden-Out-of-the-Body-Experience.html

http://www.existingbeyond.com/UITTREDEN---O-B-E-----.html

http://nl.wikipedia.org/wiki/Uittreding_(parapsychologie)

groetjes moonflowertje

Bedankt voor je moeite Moonflowertje, het lijkt mij ook erg eng idd maar ik ben gewoon nieuwschierig, ik heb het weleens geprobeerd maar het lukte niet, ik zou waarschijnlijk ook doodsbang zijn als het wel was gelukt.

Groetjes terug!

Ik kan wel uittreden en ik vind dat persoonlijk erg prettig. Meestal voel ik dat mijn geest klaar is om even uit te treden en als ik dan de mogelijkheid heb ga ik rustig liggen en ontspan mij en dan ga ik rustig ademen en iedere keer als ik uitadem, adem is voor mijn gevoel een stukje geest uit. Dat duurt even en dan kan ik mijzelf van boven zien. Ik kan dan twee dingen doen. Ik kan iemands ziel bezoeken of een plek bezoeken. Als ik iemand ziel wil bezoeken, dan neem ik de ogen van diegene die ik wil bezoeken ik gedachten en dan kom ik in contact met diegene zijn onderbewuste. Als ik een plek wil bezoeken, neem ik de plek in gedachten en kom ik op de plek waar ik wil zijn. Ik vind het fijn, omdat ik het leven in de zielenwereld prettiger vind dan in de echte wereld, maar het is niet zo dat ik gezellig tussen de mensen door kan wandelen ofzo. Ik ben wel een aantal keer in de klas en bus spontaan uit getreden, maar dat is heel onprettig. Het wordt mij dan te druk en dan verlaat mijn ziel mijn lichaam, dan zou ik dus wel tussen de mensen door kunnen wandelen, maar ik doe dat niet . Ik gebruik dan al mijn energie om terug te keren :-). Ik gebruik uitreden voornamelijk om op plekken te komen die ik fijn vind, want als ik naar de ziel van iemand ga, dan kan ik immers geheimen te weten komen, die je soms niet wil weten. Maar als het niet vanzelf gaat, dan zou ik het ook niet doen. Maar voel je dat het gebeurt, dan zou ik je er wel aan over geven :-). Het is heel prettig om te doen, zolang het de keus van je lichaam is om het toe te laten. Groetjes, Amor

Wat een wijsheid, Amor...
En ik weet dat je dat niet zomaar heb gekregen ( de gave om uit te treden)
Dit verteld me dat je een hoop meegemaakt hebt, in je jonge leventje!
Dit was misschien voor jou de manier om te kunnen vluchten, klopt dat? of ben je er echt mee geboren...
Tja het kan namelijk allebei
Bedankt voor je positieve verhaal

Toch blijf ik erbij dat mensen die bang zijn om uit te treden
(bang voor het onbekende)
Beter gewoon zichzelf eerst goed moeten aarden...
en boven de angst gaan staan...
Je lichaam is belangrijker in het leven... die moet sterk zijn, daar komt bij dat je je onderbewuste langzaam zal moeten leren doorgronden... wie ben ik, wat wil ik, waar liggen mijn angsten, en waar kan ik de liefde en kracht vinden ( vertrouwen in jezelf)
Het is voor mensen die graag willen uittreden misschien wel handig om eerst een beetje informatie te gaan lezen (op internet, of bibliotheek)
er is genoeg te vinden...
Ik heb pas een tip gekregen over Pim van Lommel
http://www.pimvanlommel.nl/

ontzettend interessant voor mensen die hierover meer willen weten

groetjes moonflowertje

Ik ben er niet echt mee geboren, hoewel ik wel denk dat de ene persoon er meer kans op heeft dan de ander. Het is bij mij begonnen toen ik nog mishandeld werd. Als ik dan werd geslagen, dan ging ik aan iets moois denken zodat het geen pijn deed en op een gegeven moment ben ik voor het eerst uitgetreden. Uitreden is mijn manier om de emotionele of lichamelijke pijn achter te laten en even te genieten, dusja eigenlijk wel een beetje vluchten . Maar wel fijn vluchten