Zoals jullie misschien weten is op 28 oktober 2011, de laatste van 13 maya schedels geplaatst in de heilige toren in de 5e dimensie. Ik heb deze taak met succes uitgevoerd zodat de laatste fase van de reis naar het Waterman tijdperk uitgevoerd kan worden.

Graag wil ik in dit onderwerp jullie uitleg geven over het aankomende jaar, dat loopt van 28 oktober 2011 tot 21 december 2012. Dit is namelijk het jaar waarin de transformatie en afsluiting van een periode van 13.500 jaar is afgerond.

Toen de 12 schedels in de toren geplaatst werden in een cirkel zoals een klok, met op ieder uur een schedel, is er een verbinding gemaakt met een fysieke schedel op aarde. Zoek op google even op "krystallen maya schedels", en je vind de schedels waarmee verbonden is.

Doordat de schedels naar buiten waren geplaatst (ze keken naar buiten, op de klok), kon iedere schedel zich verbinden met de aardse schedel. De 13 schedel werd in het midden geplaatst, en ik heb de schedels één voor één naar het midden gedraaid. Er ontstond een lichtpatroon volgens het volgende plaatje:


Hierna heb ik de tempel verzegeld en is het een energetische lichtbol geworden. Het is het eikpunt geworden voor de 3e dimensie om naar toe te bewegen.

Wat houdt dit precies in?
Nu de fysieke schedels een verbinding hebben met de schedels in de 5e dimensie, ontstaat er een trekkende kracht tussen de 3e en 5e dimensie. Ze komen dichter naar elkaar toe waardoor er geen plaats meer is voor de 4e dimensie. De dimensie die wij ervaren als tijd.

Wat gebeurd er nu in dit jaar?
Nu de 4e dimensie langzaam aan het verdwijnen is, ontstaan er gaten in de tijd. We merken op sommige momenten dat heden, verleden en toekomst opeens direct samenvallen, of zelfs tegelijkertijd te gebeuren. Spontane regressies, en misschien zelfs groeps-regressies, zijn opeens niet raar meer.

De ervaring van tijd kan nog sneller en vluchtiger gaan dan we al gewend zijn, en dat komt door het oplossen van de 4e dimensie. Er is gewoon minder tijd aanwezig, waardoor we er ook minder van kunnen ervaren.

Leven in het nu
Leven in het nu, is iets wat de meeste van ons kennen, leven en ervaren. Een term die veel wordt gebruikt om te ervaren hoe het is om zonder tijd te zijn, wordt vaak het "Nu" genoemd. Daar waar heden en verleden in samenkomen, is het nu.

Echter met het wegvallen van de tijd, valt ook het "Nu", weg. Het nu is namelijk enkel punt waarop de tijd wordt vastgezet. Het is een oude behoefte die wij gebruiken om het laatste restje van de 4e dimensie vast te pinnen op een plek die we nog kunnen bevatten.

Het wordt tijd om het nu, te verlaten en hiermee ons te gaan bewegen naar het "Alles". In het Alles is namelijk geen 4e dimensie meer nodig en kunnen wij de laatste sluier op deze wereld loslaten.

De laatste fase van de reis is aangebroken: Vergeet het "nu" en omarm het "alles"!

Julien Moorrees - Merudi.net

Het is altijd al alles geweest, alleen herkenden wij het nog niet zo met ons dualiteits denken en voelen en handelen...

Het is altijd al alles geweest, alleen herkenden wij het nog niet zo met ons dualiteits denken en voelen en handelen...

Ik denk niet dat je het dualiteitsdenken de schuld kan geven.. Ik denk juist eerder dat wij het 'alles' niet konden (om)/(be)vatten omdat wij de neiging hebben alles in een tijdperspectief te plaatsen. Hieruit voort komen handelingen en dualiteitsdenken, niet andersom.. Denk ik dan.

Als voor ons mensen het begrip tijd wegvalt, moeten wij ons denken helemaal opgooien, omdat wij ons nu vasthouden aan wat we nog moeten doen en wanneer dat dan moet. Als we de tijd loslaten, laten we ook het moeten los, waardoor we alleen, zoals gast mooi zegt, echt gaan leven in plaats van overleven. Overleven is namelijk eigenlijk gevangen zijn in een bepaalde situatie. In dit geval dus het vastzitten in en aan de tijd.

Is het een andere werkelijkheid die men schept (lijkt mij meer een illusie)of is het een eigen interpretatie die men aan één werkelijkheid geeft. Ik ga voor het laatste en in de éénwording gaan we beseffen dat het maar één werkelijkheid is die alles omvat en dat we daar via onze geest een eigen beleving van kunnen hebben. Maar ieder zijn/haar eigen gelijk natuurlijk tot we in kunnen zien dat het alles voor iedereen precies hetzelfde alles is.