Ik droomde dat ik een jaar of 16 was en ik met mijn ouders bij de psycholoog zat.
Ze vonden het vreemd dat ik precies alles nog wist van mijn baby en peutertijd,maar niks van mijn 4e tot mijn 10e.
Ik vond dat ze moeilijk deden om niks.
Wat ik me niet herinner heb ik ook geen last van.
Ineens herinnerd mijn moeder het en begint ontzettend te huilen ,want ik was misbruikt door een man.
Ik vond dat ze heel overdreven deed met d\'r gehuil en liep de kamer uit.

In het echt ben ik niet misbruikt.
De enige mannelijk persoon die mij een slechte tijd heeft bezorgt toen was de pestkop van de klas ,maar daar ben ik allanger overheen.

Misschien ben je wel diep geraakt in je eigen persoonlijk waarden en voelde het als misbruik omdat het zo intens persoonlijk was... kan dat?

x

Kun je er wat dieper op ingaan in je uitleg?
Ik kom er nu niet helemaal uit wat je bedoeld eerlijk gezegd.

dromen beelden meestal gevoel uit en niet zozeer dat wat echt gebeurt is. Als je bijvoorbeeld bang bent geweest dat mensen je niet met rust gingen laten, dan droom je dat je achtervolgd wordt. Zo is dit denk ik ook, iets in je jeugd heeft je diep van binnen gekwetst en pijn gedaan en dat wil je vergeten. Je bent dan wel niet misbruikt, maar je gevoel heeft wel misbruik ervaren zegmaar. Ik denk dat wat er gebeurt in de droom moet zien als weerspiegeling van je gevoel. Groetjes, Amorr

Iets waar ik de laatste jaren wel mee bezig ben geweest is mijn spiritualiteit.
Als kind nam ik dingen waar die niet mochten van mijn ouders.
Dat is inderdaad in die periode geweest waarin het begonnen is.
Toen ben ik dingen gaan zeggen die ik waarnam en dat kon niet en mocht niet.
De plek waar ons huis op stond was een plek waar veel gebeurd was.
Het huis was in de jaren 30 gebouwd en had dus de WOII mee gemaakt.
De grond die we hadden was niet alleen de grond om dit huis maar ook het perseel ernaast.
Daar hoorde ook een huis op te staan ,maar was in de oorlog kapot geknalt.
Ik zag ook steeds een man in ons huis die ik eng vond.
Er kwamen dieren op bezoek die niet meer leefden.
1 keer vertelde ik aan mijn ouders ik vond het zo zielig voor die beestjes.
Ze zaten onder het huis en riepen me:help ons we zitten op gesloten we willen eruit."
Het ging maar door tot ik het tegen mijn moeder zei.
"er zitten beestjes onder de vloer en ze willen eruit"
Mijn moeder werd boos ik moest niet zo fantaseren er zat niks.
Ook die man kon ik niet zien en daar moest ik mee ophouden dat was satanisch.
En zo ging het vaker.
Nu weet ik dat het niet fout was ,maar het is toen er wel figuurlijk eruit geramt.
Die man heb ik 2 jaar terug weer ontmoet.
Hij was hier in huis.
Ik schrik me wild.
Toen vertelde hij :"Je moet me helpen.Ik lig daar begraven."En hij liet de plek zien waar hij zou liggen.
Precies op de plek die ene plek die me altijd angst inboezemde en waar nooit iets fatsoenlijks groeide.
Ik zie hem dat ik niet zomaar naar die plek kon gaan en tegen de mensen daar vertellen dat er een lichaam uit de oorlog begraven ligt en dat zijn geest bij mij komt om hem te helpen.
Er is vast wel iemand in die buurt die het wel kan doen ,maar de mensen die er nu wonen kennen me niet en weten niet dat ik er gewoond heb.
En dat het misschien voor hem ook wel tijd was om de aarde te verlaten en naar de hemel te gaan ,want het is immers uiteindelijk gewoon je lichaam.
Daar was hij het ook wel mee eens.
Ik heb hem een jaar later weer gezien en hij had de keuze gemaakt om het te laten rusten en naar de hemel te gaan.

Zo is er dus mij veel geleerd wat fout is terwijl het juist helemaal niet fout is.
Op spiritueel front ben ik dus onbewust door mijn ouders heel slecht behandeld omdat ze vanuit hun geloofsovertuiging het goed deden.
Ik weet nu dat het heel anders werkt en dat begon rond mijn 15e dar besef.
Rond mijn 10e verhuisden we uit dat huis dus misschien dat ik daarom het allemaal ben gaan vergeten omdat er niks meer was dat me anders liet zien.

Jammer dat je ouders het niet geloofde en er anders tegen aan keken, je bent er zelf uitgekomen dat het helemaal niet slecht is wat je ziet. In de droom zou je kunnen zeggen dat je moeder er eigenlijk spijt van heeft dat ze je niet begreep, (door misbruik symbolisch) ze deden eigenlijk moeilijk om niks want er is niets met jou aan de hand.

Was het een droom?

Het eerste gedeelte(van 31-12) wat ik schreef wel ,maar over die man uit het huis(1-1) waar ik ben opgegroeid niet.
Dat was echt.

Nee oke dat dacht ik al
ik denk ik vraag het ff voor de zekerheid

Er zit zeker wel een wijze les in dus...
En die heb jij aan de man mogen vertellen...
Die arme man heeft zich de hele tijd op liggen vreten...
Het is wel moeilijk om zo'n situatie mee te maken...
want tja...
Eigenlijk wil je zo'n geest/ entiteit wel helpen, maar aan de andere kant moet het wel realistisch of haalbaar zijn...
Heel scherp ( vooral droog )opgemerkt dat je je lichaam niet
nodig hebt daar



Zo zou mijn gids ook die opmerking maken... zo droog en simpel
Maarja... de waarheid is gewoon te simpel

groetjes moonflowertje

hihi ik krijg inderdaad nogal eens te horen dat ik dingen heel droog en simpel kan zeggen.
Heel nuchter zegt een vriendin altijd.

Soms is dat wel het duidelijkst.