Ik zag dat ik niet het filmpje had geplaatst wat ik bedoelde. In bovenstaande legt hij het natuurlijk proces van de aarde uit. Ik weet natuurlijk niet hoe jij het ervaart maar ik zie de aarde als een levend wezen (al klinkt dat miss raar). Een levend wezen groeit continue, de aarde groeit net als ons en is dus ook aan verandering onderhevig. Als ik hem goed begrepen heb zou er tussen nu en 10.000 jaar een mini-ijstijd kunnen plaatsvinden. Hij wil vooral de kritische vraag stellen of global warming etc. wel de oorzaak van onze veranderende aarde is en dat de aarde áltijd een veranderend uiterlijk heeft gehad. Het punt is, wij zijn zo geciviliseerd geraakt en zo druk met bijzaken dat we het contact met moeder aarde zijn verloren. Als we dat contact weer ervaren weten we ook wat ons te doen staat en kunnen we ook gemakkelijker meebewegen met de natuur. En niet de natuur willen overwinnen door ónder de zeespiegel te gaan wonen of als we dat al doen, begrijpen dat de natuur haar gang gaat, zoals ze altijd doet en dat onze middelen daar soms invloed op uit kunnen oefenen en soms ook niet. Mensen leefden in andere tijden vaak als nomaden en ook zijn er al veel beschavingen geweest, net zo geciviliseerd, zo niet geciviliseerder dan wij nu zijn en steeds lijken we de wijsheid van de ouden der aarde die ons proberen te herinneren aan dat contact te vergeten. Dat lijkt allemaal heel moeilijk maar het is heel eenvoudig, leven vanuit je hart en dat geaft je vanzelf de inzichten die je nodig hebt. Hoe je daar mee om gaat is een vrije keuze.
Terug naar 2012 (een hele serie maar zeer de moeite waard):
http://www.youtube.com/watch?v=D4RLMUw8-GIEr is niets om je zorgen over te maken, waar we ons wel zorgen over mogen maken is: Hoe gaan we om met elkaar, kunnen we de weg vinden van ons hart, vergeving, mededogen, creëeren, het beste in onszelf en anderen naar boven halen, naar elkaar luisteren en die kwaliteiten in elkaar naar boven brengen?