Ik zat mijzelf af te vragen hoe het eigenlijk zit met het praten met dieren. Want als ik mijn parkiet een vraag stel dan begrijpt zij me, dat zie ik aan haar ogen en ik krijg ook een antwoord, in me hersenen dan zegmaar binnen. Ik snap niet helemaal hoe dat zit, want zij spreekt een parkietentaaltje en die beheers ik niet en mijn parkiet beheerst ook mijn taal niet. Maar vragen aan haar stel ik toch echt in mijn eigen taal en ik begrijp dan niet hoe zij dat begrijpt. En als zij antwoord geeft komt dat in mijn taal weer binnen in mijn hersenen, maar zij spreekt mijn taal niet. Dus mijn vraag is, hoe zit dat dan? Alvast Bedankt! Groetjes, Amor

Taal is universeel, we hebben als mensen er de eigen draai aan gegeven om aparte talen te maken.
Met engelen kan je ook praten in willekeurige taal, en ze verstaan je, en beantwoorden op de manier die jij begrijpt.
Dieren kunnen naast taal, ook emoties, beelden, geuren etc. doorgeven.

ja dat is waar ja . Beelden geven niet alleen dieren door, ook mensen. Hoe bedoel je geuren eigenlijk? Bedoel je bij emoties gewoon dat je de emotie van het dier aanvoelt, of dat er werkelijk iets wordt doorgegeven dan? Hoe merk je dat dan?

Dat he san geuren ruikt, die hun doorgeven. Je kan het aanvoelen met de emoties, maar ook beleven. Hoe je het merkt? Doordat het niet je eigen emoties is, of tijdens een gesprek wordt overmandt.

hmmm, sorry ik begrijp het niet zo goed. Ik snap niet zo goed wat nu het verschil is tussen beleven en aanvoelen van emotie. Want aanvoelen is toch ook dat de emotie van een ander tijdelijk jouw emotie overneemt, of zijn er nog andere manieren om de emotie van een ander te voelen?

Franse bulldogen kunnen dat vaak goed is het niet meer van aanvoelen misschien?

Ik praat best veel tegen die van mij en ik ben helemaal niet zon spiritueel iemand maar ik heb wel het gevoel dat die hond mij begrijpt en me er door respecteerd zou ik bijna zeggen... maar ze heb overal lak aan dus das het ook niet. Maar toch af en toe... legt ze pootje bij me op mijn arm heb ik altijd "Ja echt wel."

Mijn parkiet draait ze koppie en kijkt je dan met 1 oog zo strak aan . Met mijn cavia van vroeger kon ik ook praten, die heeft me toen verteld dat ze een tumor in der buik had en daar ging ze uiteindelijk ook dood aan. Maar mijn huidige twee cavia's zijn nog erg gesloten :P, kan het alleen voelen als ze een behoefte hebben maar meer niet .

Ik praat ook tegen mijn katten en zij 'praten' ook terug.. Dat is een vorm van telepathie, want ondanks dat wij een andere taal spreken, hebben we allen het vermogen met elkaar te praten via onze gedachten.

Ja dieren zijn enorm telepathisch.
Op die manier praat ik geregeld met mijn kat.
Ik probeer het ook uit op andere dieren.
Sommigen schrikken zich wild en rennen/vliegen weg ,maar in de buurt zijn ze het inmiddels wel gewent.
1x riep een kauw naar een andere kauw:"hé daar is ze weer die met ons praat."
En ze bleven vrolijk zitten.
Gister in de dierentuin ook geprobeerd.
Vooral vogels reageren bij mij.

Dit zou ik ook wel willen leren voor mij en mijn hulphond dan je dit leren?

ja, dierencommunicatie is te leren, maar eigen dieren zijn soms erg moeilijk...

Maar niet voor iedereen lieve IkGeefJeEenRoos ...juist met eigen dieren hebje meer communicatie, ze kennen je door en door. Probeer het maar Tropalienke, gewoon praten met hem en zie maar wat er gebeurt. Vooral een hulphond is nog meer verbonden met het baasje of bazin daar is ze voor getraint.

ik kan juist alleen praten met dieren waar ik vertrouwd mee ben, dus ik denk idd dat dat voor iedereen anders is . Gewoon proberen, je ziet wel wat er gebeurt

Het was juist mijn eigen kat die me wakker schudde door ineens te gaan praten.
Ik gaf haar brokjes en ik hoorde haar mauwen de dankjewel mauw en ineens hoorde ik dankhewel in mijn hoofd.

dieren gebruiken hun gevoelens en zenden dat door via telepathie, daarom dat je de gevoelens van je parkiet aanvoelt.

Hoe kun je oefenen met telepathisch communiceren met je huisdier? Mijn kat kijkt me soms heel lang direct aan, alsof ie iets wil zeggen.. dan stel ik me er heel erg voor open om iets van zijn kant te horen, en praat ik in gedachten wel tegen hem.. maar ik hoor dan niets. Kan het zijn dat hij niet zo spraakzaam is (hij miauwt ook eigenlijk nooit)?

Maar ik geef niet op hoor oefening baart kunst..

in gedachten praten helpt niets, je moet jouw gevoelens openstellen en dan zal het wel lukken, het is jouw inuitie dat telepathisch contact zal leggen.


vraagje, marije22 : kan jouw kat buiten ?; of zit ze altijd binnen !

Klopt wat aquarel zegt.
Het is mij al eens opgevallen.
Dan zit de kat op de buitentafel en ik wil haar te eten geven.
Als ik dan het plaatje van een bakje eten toezend of hetgeen wat ik haar geef staat ze binnen enkele tellen voor mijn neus.
Zend ik het woord eten dan reageerd ze voor geen meter.
Dieren communiceren niet in woorden dus ik denk dat het daarom niet aan komt.

als je bent overgegaan, kan je ook niemand verstaan die russisch praat, daarom dat je daar met gevoelens praat, en eigenlijk is dat logisch.

lees de 5de dimensie voor meer informatie hierover

Niet helemaal mee eens, dieren kunnen wel in woorden praten, en zelfs in de taal die jij verstaat.
(heb ik in een duitse dierentuin geprobeerd, en ze spraken echt nederlands en het waren niet mijn eigen hersenspinsels).

Dat dacht ik dus ook! Je eigen taal wordt dan toch omgezet zodat poes het kan verstaan? Maar ik zal eens beelden proberen te zenden!

Mijn kat is meer een binnenkat dan een buitenkat, maar s nachts moet ie naar buiten om de behoeftes te doen en zich uit te leven

in de buurt lijkt mijn kat wel status te hebben, de buurtkatten gedragen zich altijd onderdanig.. misschien omdat mijn kat al wat ouder is. Dan zou hij mij toch wel wat te vertellen hebben denk je toch

Bij dieren is het iets lastiger, namelijk je woorden en gedachten moeten overeen komen, en dat gebeurt vaak niet bij de mens. Die roept de hond bijvoorbeeld, maar in gedachten ziet hij de hond vaak de andere kant op gaan, en wat doet de hond: juist die gaat niet komen...

Ik kon in de vorige woning meestal 5 katten naar beneden laten komen door hun onderaan de trap te roepen (als ze er geen zin in hadden kwamen ze ook niet altijd hoor). Maar mijn vriend moest dan echt naar boven toe om ze te halen.

De taal van het hart is universeel en wordt door ieder levend wezen begrepen.

Zoals ik het ervaar, 'praten' dieren in non-verbalensignalen. wat misschien nog wel veel belangrijker is om eerst te luisteren naar onze dieren. Wat wil je kat (dier) eigenlijk? Kijk goed naar haar gedrag en boots dat eens na om te begrijpen welke signalen je kat uitzend en dus waarschijnlijk ook zal 'verstaan'. Waar veel katten bijvoorbeeld op reageren is, als je ze aankijkt, je ogen eens heel langzaam op en dicht doen (een oog knipje met beide ogen zeg maar), het zal vast niet lang duren voor ze terug knippert.

Interessant! Dan ga ik daar eens mee oefenen..gedachten en woorden overeen laten komen

En non-verbaal communiceren! Ben benieuwd

zucht*

Dat komt omdat jouw hersenen het vertalen in jouw taal.
Ze spreken met een universele taal en jouw hersenen pikken dit op en vertalen het voor jou zodat je het verstaat.
Felix zegt ook altijd "dankjewel" in mijn hoofd als ze haar eten krijgt ,maar dat vertalen mijn hersens zo.
Ze komt van geboorte uit Duitsland en ze heeft ons altijd begrepen ook al praatte we nooit duits tegen haar.
Vroeger zeiden we voor de grap in het duits iets en merkte je dat ze het wel herkende.
Dat is echter klank herkenning en geen taal herkenning.

Dat komt ook omdat bij katten onderling het als dominant ervaren word als je elkaar recht aan kijkt.
Als je je ogen toeknijpt geef je aan:ik ben nog wel de baas ,maar ik vindt je wel heel erg lief."
De kat zal ditt beantwoorden met hetzelfde gebaar van :"dank je wel dat je me accepteerd"
En daarom doe je hetzelfde.
Dat is wat anders dan telepathie.

Daarom hebben honden en katten ook vaak ruzie.
Hun non verbale taal is tegenovergesteld.
Kwispelen bij een hond is:"ik vindt je leuk wil je spelen?"
Kwispelen bij een kat is:"En als je niet gauw je uit de voeten maakt krijg je een haal!"
ALs de hond en de kat leren met elkaar om te gaan doordat ze in 1 huis wonen dan zie je dat ze ineens anders communiceren met hun houding.

Maar ook dat is nog niet telepathisch communiceren.

Inderdaad Kalika zo ervaar ik het ook.
Ter aanvulling, goed aanvoelen, zoals energie-overdracht (bv telepathie) begint met eerst goed communiceren.

Lucht over?

Dat vroeg ik me ook af maar ik durfde het niet te vragen

Aquarel komt vrij ongevaarlijk over hoor...

Heb je al 'geoefend' met je kat?

Ja! Maar hij wil me vandaag niet aankijken op de een of andere manier Of loopt heel ongeïnteresseerd weg.. dus ik wacht het goede moment maar even af, haha

Even wachten tot hij (is het een hij?) rustig en ontspannen ergens ligt en jij op een afstandje ook rustig zit, niet doen alsof een dier heeft álles door. Niet teveel aandacht geven en op afstand blijven, als ie dan kijkt (misschien als je zachtjes zijn naam roept) eens terug kijken en knipperen als ie terug kijkt. Het moet wel heel gek lopen als je geen respons krijgt

ik ga ook oefenen met mn kat, hij praat/miauwt graag terug als ik tegen hem praat. maar inderdaad heb nu ook dat hij me niet wil aan kijken haha. hij is nog maar een jaar oud, maar hij komt wel vaak bij me zitten als ik ga mediteren tenzij ik zeg dat hij ergens anders moet gaan zitten. hahah

blijkbaar wordt ik hier soms door sommige mede forums bezoekers verkeerd begrepen, dat merk ik omdat ze me meestal negeren en denken dat ik niets weet.. ah

doen jullie dat onbewust ?

(heb vorige week nog hierover gedroomd, en wist al dat dit hier vroeg of laat ging verkeerd lopen)

Ik denk dat het eerder zo voel aquarel.
Mij was het niet opgevallen
Als ik je genegeerd heb was het onbewust.

Over oefenen met je kat gesproken.
Ga eens net zo uitgebreid gapen als zij doen.
Dan doen ze ook mee.

over jou heb ik het niet kalilka, jij bent ok

dat klinkt spannend, ik beoefen witte magie, ik stuur overvloeden aan liefde

ik ben een strip verzamelaar en mijn lievelings reeksen zijn thorgal, aria en storm.

thorgal mooie siencefiction, met onderwerpen als rode magie :-)
aria, gewoontjes niet echt speciaal maar wel goede verhaallijnen
en storm, siencefiction van de bovenste plank dat je naar het puntje van je stoel brengt, er bestaan daar maar 22 strips van, de tekenaar heeft dat van begin tot zijn bejaarde leefdtijd, steeds blijven tekenen.

en thorgal met jolan, prachtige verhaallijnen

Over telepathisch communiceren met je kat:

Ik zal het gapen inderdaad eens proberen! Haha wat grappig, bij mensen werkt dat net zo.. heb eens gelezen dat dat met inlevingsvermogen te maken heeft. Hoe meer inlevingsvermogen, hoe sneller je aandrang voelt om te gapen als je een ander ziet/hoort gapen. Zou best eens kunnen!
Haha ik vind katten zo stoer.. lekker een eigen willetje. En behalve van het brokjes geven zijn ze zo heerlijk onafhankelijk, en lijken ze volop van het leven te genieten. Ik zie ook altijd veel tevredenheid in het gezichtje van Jelle (mijn kat is vernoemd naar mijn opa, want zijn naam was nog nooit aan de beurt gekomen bij de jongste familieleden :P). Jelle is een opa-kat maar elke ochtend rent ie nog als een gek achter zijn speelgoedmuisje aan.. En als er visite is of er een doos of iets anders op de grond ligt moet ie er altijd op gaan zitten (ook op visite ja). Hij zoekt je echt op! En kan je ook zo lang aankijken.. Hij heeft me daarom nieuwsgierig gemaakt naar wat er in hem omgaat, vast veel meer dan wij hier beseffen! Hij is niet zomaar een huisdier maar inmiddels staat ie wel gelijk aan deel van de familie Ben dan ook met hem opgegroeid.
Ik ga het vanavond nog eens proberen op jouw manier, Petra.. als ik hem uit zijn halve winterslaap kan krijgen.. 's Avonds hangt ie de opa-kat uit.

@Aquarel en Amor: Ik sluit me aan bij de witte magie!

Gelukkig maar, dat scheelt weer een zinloze aangifte, het spijt me i.i.g. als ik je dat negerende gevoel ergens heb gegeven

jij ook niet petra, jij bent ook ok

Oh gelukkig

Mijn kat kan ook zo enorm genieten.....zie avatar <<<<<<;)

Ook ik heb geen enkel kwaad in de zin hoor

ik heb ook geen kwaade bedoelingen, dus snap het ook niet zo goed.

btw als het dan toch moet kiezen tussen verschillende magie soorten dag ga ik voor witte magie

Hahaha ja zo dacht ik er net ook over wit springt er dan toch uit he

Witte magie is mooie magie . Maar aquarel, om wie gaat het dan wel? Ik vind het wel een speciale post zegmaar
@kalika, jouw kat weet echt wat genieten is haha

(Ach, soms moet je iets gewoon even kwijt en dan is een zucht prima en voldoende toch? ;))

Deze hond spreekt katten-taal:
http://www.youtube.com/watch?v=IKOpoZv5FS8&feature=related

Schattig filmpje

Ik hoorde trouwens ooit van iemand die zich expert noemde op het gebied van hondentraining dat je nooit in de taal moet gaan praten van je hond of kat.
Dat is verwarrend voor het beest.
Ben je nou mens of hond/kat?


Ik had echt zoiets van :"huh"
Ik ben opgevoed met een hond en als hij iets deed wat niet mocht gromde ik en hij begreep me direkt.
Toch was ik echt wel een mens voor hem.
Net als onze kat.
Ze is opgegroeid op straat en ze snapt de mensen "straffen" niet.
Een krant die gegooid wordt is een voorbij waaiende krant.
Een planten spuit een plotselinge regenbui etc....
Als ik grom duikt ze direct in elkaar.
Dus hoezo een dier raakt in de war.
Ik denk dat de expert zelf in de war was.

Leuk dat je dat naar voren brengt, ik geloof dat ook, waarom zou je immers geen Frans proberen te praten tegen een Fransman als je de taal een klein beetje verstaat? En de Fransman wat Nederlands praten. Je mag elkaar toch tegemoet komen in de communicatie.

Precies.
Veel mensen vinden dat onze kat zo goed is opgevoed en luisterd.
Nou ik den k dat het komt omdat we haar proberen te begrijpen en op haar manier van communicatie dingen hebben geleerd.
Nu weet ze de woorden(lees klanken) erbij dus lijkt ze goed te luisteren.
Eigenlijk koppeld ze wat we zeggen aan het gegrom of ander opvoed handelingen.
Zo heb ik haar ook geregeld in haar nek gepakt en net als mama kat haar ligt geschud en een stukje weggegooid.
Dit snapte ze niet die krant of planntenspuit.
Ze was immers met kattentaal opgevoed.
Dus moet je haar eerst op die manier aanspreken totdat ze onze taal snapt.

kalilka : Ze was immers met kattentaal opgevoed.
Dus moet je haar eerst op die manier aanspreken totdat ze onze taal snapt.


:-)

Aquarel... we gaan toch niet katten hè?

Katten communiseren heel veel met hun oren, ogen en bekkie, zonder daar al te veel geluid bij te maken
Denk aan het dichtknijpen van de oogjes... ze bedoelen daarmee:
Het zit wel goed...
Met hun tong 1x over hun neusje likken betekend dat ze dorst hebben... het uitgebreid met hun tong likken zijwaards langs de linkerkant en rechterkant betekent dat hij/zij zin in iets lekkers heeft, of dat hij/zij lekker heeft gesmult...
verder als een kat lang naar je kijkt, wil hij iets van je...
als je lang terug kijkt wordt hij boos of "verlegen"
denk aan 2 katten die elkaar aankijken de hele tijd... binnen de kortste keren vliegen ze elkaar aan...
je kan aan de manier van miauwen horen of hij/zij iets vraagt...
Als een kat graaft naast zijn etensbakje ( na het eten) is hij/ zij er klaar mee,... hij zit vol!
Soms doet hij het terwijl er nog eten staat... dit hoeft hij niet meer, en dan wil hij nieuw eten
Als hij/zij speels met zijn kop op en neer schud, wil hij spelen...
Als hij ongecontroleerde 'op en neer' bewegingen maakt met zijn onderkaak en daarbij mekkert als een soort schaap, is ie aan het jagen! Vaak ziet hij dan een insect!
Als hij/ zij heel hard ma-RRauww doet... dan roept hij/zij je...
Of hij/zij roept de andere kat, of een vrouwtje roept haar jong...

Dit is wat er mij te binnen schiet, als ik nog meer weet, dan zal ik het hier wel plaatsen

groetjes moonflowertje

De plantenspuit is een hele goeie...
Bij mijn vorige kat hielp dat niet!
Die dacht dat het een onderdeel van was zijn spelletje

Ook kun je aan de oren van de kat een heleboel zien...
Naar achteren staande oren betekend vaak : aanvallen!
als de oren helemaal plat liggen, zijn ze bang
als ze vaak krabben aan hun oren hebben ze waarschijnlijk oormijt

katten zijn van nature dus dieren die met elkaar communiseren dmv lichaamstaal <-- de taal die iedereen kent!
behalve als ze "krols" zijn dan...
Dan bleren ze de hele buurt wakker soms

Ik herken veel van wat je zegt in mijn kat, Moonflowertje!
Hij knijpt heel vaak zachtjes zijn ogen dicht, dat ziet er altijd heel tevreden uit. Ook kijkt ie iedereen altijd loodrecht en lang in de ogen aan, lijkt niet alsof ie er ooit verlegen van zou worden Hij heeft veel zelfvertrouwen denk ik, haha.
Wel leuk dat ik aan zijn ogen alleen al kan zien dat ie speels is, dan staan ze wijd open en zijn de pupillen heel groot.
Hij wil ook altijd nieuw eten, precies wat je zegt dan haalt ie me op, naar zijn etensbakje, en kijkt ie me aan van: ik moet nieuwe brokjes. Terwijl het bakje nog vol ligt een kat met kapsones! Maar hij weet ook dat we altijd zwichten voor zijn lieve koppie, en dat ie het wel gedaan krijgt.
Hij weet het ook dondersgoed als ie ergens zit waar ie niet mag zitten, als je dan naar hem toeloopt verstijft ie helemaal

Eén ding begrijp ik nooit: als ie druk aan het spelen is, heeft ie vaak momentjes tussendoor dat ie zich ineens gaat wassen Alsof ie even een moment heeft van schaamte ofzo, dat ie snel even iets anders gaat doen, of zou ik me dat verbeelden?

Ik heb al geoefend met communiceren! Hij heeft naar me teruggeknipperd! Maar ik weet niet of dat een reactie was op mijn geknipper.. hij knippert gewoon vaak

Katten zijn heel sneeky (schijnheilig)
Ik merk dit gedrag vaak bij mijn 2 katers...
ze zij vollop aan het spelen, en ineens gaat de een zichzelf wassen...
vaak doet hij dan het voorpootje...
Het is een moment van rust, voor ze...
even de situatie onder controle krijgen, want hij ziet alles...
om vervolgens weer aan te vallen...
soms doet hij het ook omdat hij jeuk heeft...
Ik heb een grote kater van bijna 5...
daarbij heb ik een katertje van 5 maanden...
De grote zal de kleine nooit iets doen...
Soms is de grote een beetje ruw met spelen...
Als ik dan roep: Minky!!!
Dan kijkt hij me aan en geeft een knipoog...
Alsof hij zeggen wil: ik ben aan het spelen!
Alleen de kleine doet na het eten symbolisch zijn eten begraven...
Hij heeft genoeg gegeten... soms graaft hij ff en vervolgens eet hij weer verder...
waarschijnlijk vind hij het zó lekker

Toen het maatje van Minky door een auto werd aangereden, toen heb ik hem zelfs zien huilen!
vanaf 10 weken oud waren ze al samen! Shanky kwam 2 weken later...
Shanky en Minky waren 3 jaar met elkaar als broertjes...
Minky hield de achterkant van het huis in de gaten en shanky de voorkant...
We waren shanky al 3 dagen aan het zoeken... mijn vriend zei: misschien moet je eens op internet kijken, bij het asiel... misschien is ie ergens naar toe gebracht...
Ik keek... en hoefde niet lang te zoeken...
Bij de dieren-ambulance stond hij bij overleden dieren...
We waren er helemaal kapot van, alle 3 (mijn vriend, minky en ik)
We zaten met zijn 3en op de bank... te huilen...
Minky beet in mijn kin, telkens en maakte echt huilgeluiden!
Hij voelde het gewoon!
We hebben Shanky opgehaald en begraven achter in de tuin...
Minky is wel 3 keer weggelopen ondertussen...
echt zielig...

groetjes moonflowertje

Ah, nu snap ik het! Momentje van rust.. maar ook misschien een 'dekmantel', doen alsof ze de prooi niet zien! Nu je het zegt, mijn kat heeft ook vaak jeuk tijdens het spelen/jagen.
Soms heeft ie me vast met zijn klauwtjes, maar hij bijt of krabt nooit te hard, alsof ie rekening houdt met z'n baasje. Als ie me toch pijn doet kan ie er niks aan doen, als ie blij is om iemand te zien of gewoon geniet van het liggen dan drukt ie z'n klauwtjes uit. Maar ik kan hem dat moeilijk kwalijk nemen als ie zo lief ligt te spinnen

Ik kan me je verdriet heel goed voorstellen.. Ik maak me altijd al druk als Jelle langer wegblijft dan normaal. En als je dan ook nog het nieuws krijgt dat je kat is overleden, dat is echt moeilijk . Ik vind het niet raar dat je veel verdriet kan hebben om het verlies van je huisdier.. En het verbaast me niks dat ook Minky voelde dat ie z'n maatje kwijt was! Jelle maakt het huis compleet hier Hij zou ontzettend gemist worden..

Arme Shanky.. hij voelt vast dat ie gemist en geliefd wordt

Wat misschien heel mooi is om te weten is dat Katten / poezen voor eigenliefde staan. Dat ze dus vooral iemand spiegelen om deze duidelijk te maken waar deze aan kan werken. Let maar eens op een kat, of die bijvoorbeeld bepaald gedrag vertoond bij bepaalde mensen.

Je kent ze wel, die mensen die een hekel hebben aan katten en juist naar die personen gaat de kat toe. Dat is niets anders dan een boodschap aan die persoon dat die zichzelf wat meer mag liefhebben. De kat wil juist de liefde gaan geven, omdat de ander dat niet voor zichzelf heeft.

Ik dacht dat dit was omdat ze willen laten zien dat ze wèl lief zijn...
Mijn opa is wel eens aangevallen door een wilde kat, sindsdien was hij bang voor alle katten!
Als mijn opa bij iemand op visite was, bij iemand die een kat had... ging de kat uitgerekend juist bij opa op schoot zitten knorren
(hij durfde zich amper te bewegen, met de kat op schoot!)
later is mijn opa wel bij getrokken, hoor

De stelling is dus inderdaad goed, NiMS!
Mijn opa heeft ingezien dat niet alle katten waren als de wilde kat die hem aanviel! zodoende hadden opa en oma later zelfs een kater uit een asiel genomen, die ze zo verwende met eten de hele dag, dat het een beetje op zo'n tocht-rol begon te lijken
(11 kg)
maarja, het beestje kwam ook nooit buiten...
die zat er bij als een mens! op de stoel met de staart naar achter, anders viel hij om!

groetjes

Tochtrol hahaha

Ik zie gelijk een beeld voor me, een goed gevulde kat die zo gaat zitten

Vroeger op weg naar zwemles kwamen mijn moeder en ik altijd hetzelfde zwerfkatje tegen die altijd op hetzelfde plekje in de bosjes zat. Het was niet om aan te zien, dus hebben we het arme beestje op een gegeven moment maar mee naar huis genomen. Als kitten waren we het nog wel de baas, maar het was duidelijk getraumatiseerd, en dat was goed te merken toen het ouder werd. Menselijk contact was uit den boze; hij krabde alles en iedereen stuk. Mijn vader had het helemaal gehad met katten.

Mijn moeder, broer en ik echter niet, en wij waren met de meerderheid! mijn vader zwichtte en heeft uiteindelijk zelf (!) gebeld naar een boerderij waar kittens af te halen waren.

En toen kwam Jelle! Je zou eens moeten zien hoe mijn vader van standpunt veranderd is. Ik kan er van genieten als ik mijn vader zie kijken naar het beestje, met een glimlach op zijn gezicht. beetje zelfde verhaal als dat van jouw opa dus, moonflowertje

Jelle zoekt mij ook altijd op als ik me verdrietig voel. Je had moeten zien hoe lief en opgekruld hij op schoot ging liggen van de makelaar-in-pak die destijds bij ons over de vloer kwam ik ben zijn grootste fan, haha!
Denk daarom ook dat NiMS gelijk heeft misschien verklaart dat mijn liefde voor katten.

Wat lief dat jullie de arme zwerfkat mee naar huis genomen hebben...
ondanks dat het getraumatiseerd was (vaak doen mensen zo'n beestje weg, omdat ze het geduld niet hebben om het beestje te laten ontplooien... en zetten hem gewoon ergens in het bos!)
Persoonlijk trek ik me zulke dingen heel erg aan...
Katten zijn erg sfeer-gevoelig!
En ze komen bijna letterlijk zeggen: kop op! er zijn meer dingen in het leven dan verdrietig zijn...
whaha dat ie bij de makelaar op schoot ging liggen vind ik wel een goeie...

( Dat herken ik bij onze Minky...)
een grote kater (7kg) met een gouden hartje...
Hij praat echt tegen me! (ik weet alleen niet wat hij zegt)
Als ik soms boodschappen ga doen, loopt hij mee naar de supermarkt (20 meter verderop)
Hij mag natuurlijk niet mee naar binnen dus dan gaat ie keihard staan blèren daar...
Als ik de winkel uit kom, komt ie me keihard blèrend weer naar me toe rennen, springt in de boodschappen-kar... en gaat ff snuffelen wat er allemaal in ligt...
en dan rijden we samen weer naar huis! dan staat hij met 2 voorpoten op de voorkant van de kar...
Mensen die het zien moeten er altijd om lachen!

Ik beschouw mijn katten echt als mijn kinderen

Zwerfkatten zijn vaak ook de meest dankbare katten.
We hebben er 2 gehad uit het asiel en die vonden het meer dan normaal dat jij er bent om hun bak te vullen.
De kat die we nu hebben (zie avatar) die is ook een zwerver geweest en is zo blij en aanhankelijk.
Als je haar voer geeft krijg je altijd eerst een kopje als bedankje terwijl de andere 2 meteen begonnen te eten.

ze zeggen wel eens: Katten hebben geen baas, ze hebben personeel!

@Kalilka: Dat is een dankbare kat!
Wel lief

Lijkt me prachtig als mijn kat tegen mij kon praten Dan versterkt de band alleen maar lijkt me.. en voelt het des te meer als een kindje van je. Het zachtheids- en schattigheidsniveau zorgt daar natuurlijk ook voor Ik probeer me Jelle wel eens zonder haar voor te stellen hahaha. Dan denk je er misschien toch anders over Hoe oppervlakkig klink ik!

Het zwerfkatje (Dikkie) dat we hebben 'gered' was eigenlijk al te verwaarloosd en verloren.. maar we hebben het zoveel mogelijk liefde gegeven Uiteindelijk was Dikkie zo in de war toen we gingen verhuizen, dat hij is weggelopen. Een treurig einde van het verhaal eigenlijk.. hoewel hij natuurlijk ook ergens bij een lief omaatje terecht kan zijn gekomen waar hij zijn oude dagen nog heeft gesleten.

Misschien heb je wel gelijk, Kalilka, ik geloof ook wel dat Dikkie ons heel dankbaar was. Maar hij heeft toch teveel narigheid meegemaakt om een normaal kattenleven te leiden denk ik.

Personeel ja! haha. Eigenlijk is Jelle gewoon een goede manipulator, want hij speelt in op mijn zwakheid dat drijft me ertoe dat ik vaak weer toegeef aan zijn eigen willetje.