Ik zat mijzelf af te vragen hoe het eigenlijk zit met het praten met dieren. Want als ik mijn parkiet een vraag stel dan begrijpt zij me, dat zie ik aan haar ogen en ik krijg ook een antwoord, in me hersenen dan zegmaar binnen. Ik snap niet helemaal hoe dat zit, want zij spreekt een parkietentaaltje en die beheers ik niet en mijn parkiet beheerst ook mijn taal niet. Maar vragen aan haar stel ik toch echt in mijn eigen taal en ik begrijp dan niet hoe zij dat begrijpt. En als zij antwoord geeft komt dat in mijn taal weer binnen in mijn hersenen, maar zij spreekt mijn taal niet. Dus mijn vraag is, hoe zit dat dan? Alvast Bedankt! Groetjes, Amor

Taal is universeel, we hebben als mensen er de eigen draai aan gegeven om aparte talen te maken.
Met engelen kan je ook praten in willekeurige taal, en ze verstaan je, en beantwoorden op de manier die jij begrijpt.
Dieren kunnen naast taal, ook emoties, beelden, geuren etc. doorgeven.

ja dat is waar ja . Beelden geven niet alleen dieren door, ook mensen. Hoe bedoel je geuren eigenlijk? Bedoel je bij emoties gewoon dat je de emotie van het dier aanvoelt, of dat er werkelijk iets wordt doorgegeven dan? Hoe merk je dat dan?

Dat he san geuren ruikt, die hun doorgeven. Je kan het aanvoelen met de emoties, maar ook beleven. Hoe je het merkt? Doordat het niet je eigen emoties is, of tijdens een gesprek wordt overmandt.

hmmm, sorry ik begrijp het niet zo goed. Ik snap niet zo goed wat nu het verschil is tussen beleven en aanvoelen van emotie. Want aanvoelen is toch ook dat de emotie van een ander tijdelijk jouw emotie overneemt, of zijn er nog andere manieren om de emotie van een ander te voelen?

Franse bulldogen kunnen dat vaak goed is het niet meer van aanvoelen misschien?

Ik praat best veel tegen die van mij en ik ben helemaal niet zon spiritueel iemand maar ik heb wel het gevoel dat die hond mij begrijpt en me er door respecteerd zou ik bijna zeggen... maar ze heb overal lak aan dus das het ook niet. Maar toch af en toe... legt ze pootje bij me op mijn arm heb ik altijd "Ja echt wel."

Mijn parkiet draait ze koppie en kijkt je dan met 1 oog zo strak aan . Met mijn cavia van vroeger kon ik ook praten, die heeft me toen verteld dat ze een tumor in der buik had en daar ging ze uiteindelijk ook dood aan. Maar mijn huidige twee cavia's zijn nog erg gesloten :P, kan het alleen voelen als ze een behoefte hebben maar meer niet .

Ik praat ook tegen mijn katten en zij 'praten' ook terug.. Dat is een vorm van telepathie, want ondanks dat wij een andere taal spreken, hebben we allen het vermogen met elkaar te praten via onze gedachten.

Ja dieren zijn enorm telepathisch.
Op die manier praat ik geregeld met mijn kat.
Ik probeer het ook uit op andere dieren.
Sommigen schrikken zich wild en rennen/vliegen weg ,maar in de buurt zijn ze het inmiddels wel gewent.
1x riep een kauw naar een andere kauw:"hé daar is ze weer die met ons praat."
En ze bleven vrolijk zitten.
Gister in de dierentuin ook geprobeerd.
Vooral vogels reageren bij mij.

Dit zou ik ook wel willen leren voor mij en mijn hulphond dan je dit leren?

ja, dierencommunicatie is te leren, maar eigen dieren zijn soms erg moeilijk...

Maar niet voor iedereen lieve IkGeefJeEenRoos ...juist met eigen dieren hebje meer communicatie, ze kennen je door en door. Probeer het maar Tropalienke, gewoon praten met hem en zie maar wat er gebeurt. Vooral een hulphond is nog meer verbonden met het baasje of bazin daar is ze voor getraint.

ik kan juist alleen praten met dieren waar ik vertrouwd mee ben, dus ik denk idd dat dat voor iedereen anders is . Gewoon proberen, je ziet wel wat er gebeurt

Het was juist mijn eigen kat die me wakker schudde door ineens te gaan praten.
Ik gaf haar brokjes en ik hoorde haar mauwen de dankjewel mauw en ineens hoorde ik dankhewel in mijn hoofd.

dieren gebruiken hun gevoelens en zenden dat door via telepathie, daarom dat je de gevoelens van je parkiet aanvoelt.