Dit is naar het nogmaals doorlezen van Merudi.Net

Dus daar komt het dan op neer? Ik ben een aardgeboren ziel. Ik ben vast blijven zitten, terwijl ik wel een jonge ziel ben genoemd... maar niet snapte hoe ze dat bedoelde naar wat hij wou kwa relaties en bleef daarom telkens de zelfde kwaliteit tegen komen... Pakken wat ik wou had ik moeten doen. Want ik ben een ziel... of juist niet? Okay een hele leuke ziel met leuke kop met haar in ieder geval... maar moest ik wel laten zien aan de mensen, de mediums, en dan is het de bedoeling van de ziel om de medium dan zo ver mogelijk in zijn haar respect en schoonheid te behandelen als mogelijk voor de ziel is toch?
En juist daarmee zou de ziel de medium eer aan doen. Door het los te laten komt het terug.

Shit. Dat is het of niet?

En de Engelmens snap ik nu, dat zijn de pret bedervers, zo waar ik dat beleef. Want plezier had ik niet met ze. En de algemenen opvatting zou moeten zijn "Misschien lijken ze gemeen maar toch ook hun doel hadden," en tja we moeten met ze leven maar we moeten ze wel een plaats en een naam geven... En vertaal je dit dan mee naar chakra's dan is iedere bewuster wording van dat feit een vordering. Of het openen van een ... is?

Klopt dit misschien nog een beetje zo?

Misschien had ik toch mijn glaasje glühwein beter kunnen laten staan vanavond? De eerste contradictie die je uitlegd begrijp ik, maar verder kan ik er eerlijk gezegd geen touw aan vast knopen beste, brave AnotherChance

Ik krijg het gevoel dat je happy op het forum stapte ,maar teleurgesteld bent nu?
Je had verwachtingen van ons medeleden en die voldeden we niet?

Dus nu zie je mediums als verwaande personen waarvoor je moet buigen.
En engelmensen als arrogante types die denken dat ze meer zijn als de rest?

Correct me if I'm wrong.

Als je erzo echt over denkt vindt ik het heel erg jammer ,want vanuit mijn gezichtspunt denk je dan compleet verkeerd.
Dat is mijn mening.

Ik probeer je te volgen, maar op mij komt het vooral over alsof je vooral op zoek bent naar je eigen oorsprong. Dat je hiermee niet precies kunt aanvoelen wat bij je past snap ik goed, aangezien Merudi op dit moment vooral werkt met de engelen oorsprong.

Dat wil niet zeggen dat het hier ophoudt, want nu we verder zijn in de tijd heb ik inzicht gekregen in de 9 oorsprongen die er nu op deze aarde rondlopen. Ongetwijfeld zul jij je hierin een stuk meer kunnen herkennen.

Ik wil daarom ook graag de volgende tekst met je delen die ik vandaag heb afgeschreven. Omdat het nog niet nagekeken is en ook nog niet gecontroleerd op fouten, heb ik hem nog niet gepubliceerd. Beschouw de volgende link dan vooral ook als preview:

http://dl.dropbox.com/u/20918686/Earth%20History.pdf

Dit geeft de geschiedenis van de aarde weer zoals ik hem nu heb doorgekregen. Aan ieder dan ook de uitnodiging om het eens door te lezen en erop te reageren. Het is nu nog in het Engels (omdat ik het zo heb doorgekregen), maar ik zal na controle ook nog naar het Nederlands vertalen.

Misschien dat je hierin iets meer van je oorsprong kunt terugvinden?

Ik ben benieuwd naar je reactie.

Nee nee ho ho! Begrijp me niet verkeerd ik snap de termen en hoe ik mezelf daarin moet zien nog niet zo goed. Leg me dat dan ook eens uit als ik zo vriendelijk mag zijn...

Ik denk dat ik de mediums juist overschatten? Een medium staat meer open om door een ziel overwelmt te raken?

En van die engelmensen klopt wel een beetje ja, wie ben jij om iemand een les te leren waar niet om gevraagd word.

Met welke termen heb je moeite? Misschien dat ik ze dan wat meer kan uitleggen voor je?

Ik denk dat ik de mediums juist overschatten? Een medium staat meer open om door een ziel overwelmt te raken?

nee, een medium staat er voor open, maar hij kan dat ieder moment weigeren.


ik denk dat je een verkeerd beeld hebt van het spirituele !
een medium is maar een gewone mens, met dezelfde eigenschappen als een andere mens, het verschil ligt hem in het (intenser) aanvoelen van iemand anders.

En wat als er een conflict ontstaat als 2 mediums mekaar ontmoeten dan?

Je HEBT een ziel, je BENT het niet. Jij bent een mens met een eigen persoonlijkheid en karakter. Net als ieder mens. Een medium kan alleen met jouw toestemming verbinding leggen met jouw ziel, maar dat kan jij ook zelf. Om zo je antwoorden te vinden die allemaal in jou zelf liggen.

Ook dat is menselijk. We mogen naar mijn idee allemaal (ongeacht welk beroep of bezigheid je beoefent) leren dat het prima is om van visie te verschillen.

Wat ik mij hierdoor afvroeg is Another Chance: Geloof je
dat er één waarheid bestaat?

Oke, zo op de vroege ochtend snap ik amper wat je geschreven hebt....

Iedereen is gewoon mens hier op aarde, en iedereen moet leren te handelen vanuit liefde en respect. Ook als andere mensen een andere omgeving/uiterlijk/achtergrond/visie etc. hebben, kunnen we wel gewoon liefdevol met elkaar omgaan en elkaar in waarde laten.

NiMS, vindt je het goed als ik er een ruwe vertaalde versie in het nederlands er neer zet?
(ben belabbert in engels)

Tja ik ben een engelmens ,maar ben hier niet om iedereen de les te lezen.
Dat is iets wat jij dus verkeerd ziet.
Ik heb in de tijd dat ik hier ben op het forum wel vaker mensen gezien die het totaal verkeerd opvatten en engelmensen als arrogante leraren zien die hun mening opdringen.
Dat doet mij eigenlijk steeds weer pijn.
Ik wil inderdaad iedereen hekpen ,maar zodra ik merk dat iemand niet door mij geholpen wil worden trek ik me terug en laat ik de persoon.
Eigenlijk zoals engelen: ze kunnen je alleen maar helpen als je geholpen wil worden en zo werkt het ook als je als engel in een mensen lijf zit.
Je kan een mens wat direkter aan spreken en dat is ook alles.
Als je niet geholpen wil worden kunnen we nog niks uithalen bij je.
Dus als je engelmensen als betweters zien die hun mening opdringen vindt ik het heel jammer dat je zo denkt.

Misschien als je je zoektocht naar jezelf hebt afgerond kijk je er anders tegenaan.
En misschien ben jezelf een engelmens ,maar omdat je het niet wil accepteren irriteer je je aan engelmensen.
Dat kan ook een optie zijn.

Ik hoop dat je jezelf zult vinden en je gelukkig zal worden met je eigen identiteit.

knuffels

Liever nog niet. Het is nog niet definitief dus zou zonde van je energie zijn. Ik ga het zelf daarna in het nederlands vertalen, dus heb geduld .

Ik heb ook weleens een conflict met een collega op mijn werk.
We hebben allemaal ook een ego en die botsen weleens.
Dan praat je het netjes uit en kun je weer verder werken.

wat een moeilijke taal allemaal
Een medium is iemand die zich kan afstemmen op "overledenen"
dmv een foto of op andere manieren kunnen ze bepaalde informatie
aan je doorgeven...
Mediums hebben respect voor elkaar... omdat ze allemaal weten wat het is...
En ook dat ze het allemaal op een andere manier doen...
toch komen er wel eens conflicten, ja...
Die worden meteen opgelost... door elkaar in de waarde te laten...
Conflicten zijn niets meer dan verschillen(de andere manier van werken) van de inzicht...
Meestal worden deze zelfs al door de gids uitgelegt... soms is het handiger als deze mensen die dat conflict hebben eventjes open staan voor andermans "manieren" om elkaar te begrijpen...
Daarna is het goed

groetjes moonflowertje

Hoi Moonflowertje,

Je zou het boek 'De vier inzichten. Wijsheid van de Tolteken' eens kunnen lezen, van Don Miguel Ruiz.

De vier inzichten:
-Wees onberispelijk in je woorden
-Vat niets persoonlijk op
-Ga niet uit van veronderstellingen
-Doe altijd je best

Groetjes!

Zo zou het eigenlijk mogen zijn, van mensen die met bewustwording bezig zijn zou je dat misschien wel mogen verwachten, daar geef ik je zeker gelijk in. Toch is dit lang niet altijd de realiteit vrees ik. Ik draai al even mee en heb al veel voorbij zien komen, op beurzen en in het 'spirituele werk-wereldje' komt ook veel jaloezie voor, van hooglopende ruzies tot manipulatie en uitspelen, net als in het niet spirituele wereldje. Uiteindelijk blijven we allemaal mensen die ook niet 'perfect' zijn denk ik?

Ik moet me helaas bij Petra aansluiten.
Ik heb ook diverse contacten achter de rug met mediums.
Zolang ze er van uitgaan dat ze "iets" aan je kunnen verdienen ben je interessant. Zodra het hun duidelijk wordt dat je zelf al verder ontwikkelt bent in het spirituele dan zien ze concurrentie.
Dan wordt er een muur getrokken tussen hun en jou.
Ik heb altijd netjes voor alles betaald dus het is niet zo dat ik van hun diensten gebruik maakte.
Nu heb ik Goddank twee mediums (familie van elkaar) gevonden die mij wel willen ondersteunen in mijn ontwikkeling en mij ervaring laten opdoen. En daar ben ik heel erg blij mee. Ze zijn er dus wel!

Ik ben niet zo'n boeken lezer eerlijk gezegt

En de vier inzichten die je schrijft, die doe ik al!

er werden enorme moeilijke woorden gebruikt in de eerste pagina van dit onderwerp, vandaar dat ik me afvroeg... waarom wordt er zo moeilijk over gedaan...
Want het is eigenlijk te gemakkelijk soms, waardoor mensen het verder gaan zoeken... dit hoeft niet vind ik...
De inzicht zit vanbinnen... in iedereen!
net als het bewustzijn
het heeft alleen erkenning nodig, soms...
groetjes moonflowertje

@Petra...
Het klopt inderdaad wat je schrijft...
Ook hier op Merudi was een vrouw die zich zorgen maakte om haar dochter...
Ze had een medium die tegen haar gezegt had dat haar dochter het zelf kon weghalen ?!
ik zelf ben geen medium, maar ik wist wel dat dit niet klopte!
Ik heb voorzichtig tegen de vrouw gezegt: probeer eens een second opinion bij een ander medium? ( Liesbeth van Dijk)
dit heeft ze godzijdank gedaan!
Liesbeth had gezegt dat het medium een kwakzalver was
dat wou ik niet direct zeggen... maar het voelde wel zo!

groetjes

Het lastige tussen mensen is altijd hóe zijn de dingen gezegd, en hóe waren ze bedoeld. We vervormen in onze dagelijkse communicatie nogal veel, omdat we dingen soms anders zeggen dan we ze bedoelen (goede boodschap wordt verkeerde boodschap), anders horen dan ze bedoeld zijn (goede boodschap wordt verkeerde boodschap) of omdat we gewoon van visie verschillen ontstaat er een situatie die je op allerlei manieren kunt hanteren. Ik merk dat ons sociaal systeem een soort van eenduidige uitkomst lijkt te moeten geven en dan krijg je de strijd om gelijk of bemiddeling.

Daarom vind ik de opmerking van Liesbeth, als zij dat zo heeft gezegd eveneens veroordelend, zelfs al zou dit werkelijk zo gegaan zijn. Ik twijfel niet aan jouw oprechte berichtgeving, helemaal niet zelfs, maar ik heb moeite aan te nemen dat zij dat werkelijk zo heeft gezegd, normaal gesproken waagt zij zich daar niet aan uitspraken over andere mediums, bewust niet.
Voor omstanders is het moeilijk te weten en beter niet over te oordelen

Vanwege situaties als in het voorbeeld dat je geeft zou ik eigenlijk heel graag zien dat mediums een opleiding volgen, psychologie of een gedegen medium opleiding zoals die nu bestaan (bv. Stansted), al is het maar om te leren hoe je goed met zulke vragen/situaties om kunt gaan zonder 'schade' aan te richten.

Ik weet niet goed wat voor boodschap ik hier uit moet halen dames. Vergeten en vergeven? Soms wel en soms helemaal niet hoor!

Ik kan hier in ieder geval geen touw meer aan vastknoppen.

Wat ik mij hierdoor afvroeg is Another Chance:
Geloof je dat er één waarheid bestaat?

Ik ben der voor mezelf achter "Petra dat als je lang genoeg praat iedereen een waarheid vertelt.

De realiteit is er wel maar een van.

ik sluit me aan bij petra en moonflowertje

ps. ben zelf nog fresh en new in het vak, dus kan ik mijn woorden mss niet zo goed vormen al is mijn boodschap wel overduidelijk als ik mensen help zodat ze een tevreden en bevredigend gevoel behouden na mijn bezoek.


volgens mijn gids heb ik te weinig zelfvertrouwen en zegt hij tegen me dat ik wel mee kan met de algemene discussies, alleen moet ik ietsje beter nadenken over mijn woorden als ik het neertyp.

Ik geloof ook wel dat het zo werkt inderdaad, dank je voor je inzicht.

Vind jou heel goed helder hoor, prettig!

volgens mijn gids heb ik te weinig zelfvertrouwen en zegt hij tegen me dat ik wel mee kan met de algemene discussies, alleen moet ik ietsje beter nadenken over mijn woorden als ik het neertyp.

Dat heeft iedereen, Aquarel...
De waarheid hoeven we niet over na te denken...
Alleen over het; "hoe schrijven we het op"

Ik heb het nog eens naar gelezen en maakt nog steeds niet echt iets los van hoe of wat.

Ik laat verleden achter me, maar niet langer met kwaadheid in me hart. Laat iedereen leven zoals ze willen en waar ze willen.

Ik gun alles en iedereen die tot mijn verleden hoort, liefde, geluk en heel veel plezier - want dat is volgens mij het enige wat wat waard is en je leven zin geeft.

Ik ga de toekomst open minded ter gemoed en vol liefde en ik hoop dat ik dat dan ook een beetje terug vind in eventueel Karma.

Liefs, Servaas

anotherchange : blijf gewoon jezelf, en luister niet teveel naar andere invloeden, want als jij wat meer liefde, licht en spiritualiteit ga aanleren, dan wordt je iemand anders en dat is tegen jouw natuur in.

jij hebt normaal gezien een normaal logisch gezonde dosis verstand en bekijkt alles liever rationeel, daarom stel ik voor dat je wat aan jezelf werkt als je nog eens verliefd op iemand wordt, want alles waar jij nu om vraagt is om met iemand gelukkig te worden en een leven mee op te bouwen, en het niet omdat je gekwetst bent geweest dat je ineens open minded moet zijn en sterk werken aan liefde, licht en spiritualiteit in het algemene, want zo ben jij niet, jij staat liever met jouw beide voeten op de grond en wil graag gelukkig worden met een meisje en ook wil je graag dat jouw toekomstige vriendin van jou houdt wie je bent niet om wie je graag wilt worden.

Vind een fijn gevoel dat iemand me nog begrijpt Aquarel. Wat je zegt is ook precies hoe ik me voel, en ja kom ik keer een leuke meid tegen die echt eens lief voor me is, dus niet alleen met mooie praatjes maar ook een beetje kan geven - voor dat meisje zal ik alles doen en die zal van mij alles mogen.

Dank je voor je berichtje!

Aangezien dit een 'inzichten topic is' :-P

@Aquarel,
het valt me op dat je een onderscheid maakt tussen 'spiritueel zijn' en met 'beide voeten op de grond staan'. Waarom maak je die tweesplitsing? Het is juist belangrijk dat als je met de 'hogere energieen werkt', dat je verbonden blijft aan de aarde, dus met andere woorden 'met beide benen op de grond blijft' ;-).


@Vraagje anotherchance,

Wil je zeggen dat als je eenmaal een meisje treft die 'echt' van jou houdt, dat je dan vervolgens je zelf helemaal wilt 'weggeven'
(je schrijft 'ik zal alles doen voor haar) en dat ze bij jou 'alles mag doen', met andere woorden; waar zijn dan jouw grenzen?
En waarom zou je voor een meisje gaan die 'een klein beetje geeft', verdien jij niet meer dan? Want waarom zou je onder een kraan blijven hangen waar af en toe een druppel uit komt, terwijl er ook een grote straal water mag ontvangen? Cryptisch, maar je snapt me wel toch?

Dit viel mij even op en wilde ik even delen.

grtjs!

Misschien dat aquarel snapt dat niet iedereen continue over gelooft hoeft te praten om het te hebben?
Maar dat zijn mijn woorden, ik wil niet voor me beurt spreken.



Grenzen kun je samen aangeven toch? En ik zelf had het over lief zijn voor iemand (dus koffie voor iemand zetten, het bad een keer vol laten lopen, lekker koken voor iemand - zonder daar wat voor terug te verwachten), niet houden, houden van is zo passé in deze tijd.
Knokken moet je als je bij mekaar wilt zijn.



Ja ik weet het niet... idd erg cryptisch... kijk en wat voor de een een beetje is kan voor de ander heel veel zijn toch?
Daarom denk ik dat je een hoop moet praten en niet teveel moet afwachten hoe iemand anders dingen voor je in gaat vullen.

Eerlijk en open is soms nog gemakkelijker dan stil maar ongelukkig denk ik.

edit: Soms is het gewoon genoeg om te zeggen "Ik ben geen achtelijke dirk jan daarin..."

klopt anotherchange dat begint me stilletjes aan de keel uit te hangen

ps. ik ga me volgende keer niet meer verdedigen, ben het meer dan beu, als jullie geen moeite doen om mij te begrijpen, dan hoeft het voor mij ook niet meer.


kwaad : het probleem aan jullie is juist dat jullie teveel met zulke zaken bezig blijven en nooit is aan de noden van elke mens denken, een medium zoals mij heeft wel een goede invloed op mensen omdat ik normaal praat en niet zweverig overkom.

@topic...

Inzicht

Ik voel een beetje een jullie en ons stemming in dit topic en vroeg me af hoe dit komt. Is er behoefte om in deze tijd ergens bij te horen, of tegenin te gaan? Wat maakt zo belangrijk dat een uitgesproken mening, door een ander als waarheid moet worden aangenomen?

Ik vind de eerste vraag van another change heel duidelijk. Er is onbegrip. Echter heb ik niet het gevoel dat op deze vraag ook een antwoord is gekomen. Misschien kun je je echte vraag opnieuw stellen?

Dit is ook de reden waarom ik niet meer reageerde inderdaad.

Ja ik snap er zelf ook niks meer van dus... maar er is geen jullie tegen ons wat mij betreft hoor! Ik weet niet eens wie jullie zijn dus ja.

Ik probeer alleen maar liefde te sturen, wat voor dwalingen mensen ook gemaakt mogen hebben.

Ik probeer je steeds je vragen te beantwoorden en je te helpen in je zoeken ,maar ik krijg het gevoel ook dat je dit niet wil accepteren van me.
Dus ook daarom reageerde ik niet meer.

Want ben je nu vol met vragen en wil je het weten of schrijf je expres dingen op om onze reacties te horen?

Je zegt namelijk steeds dat je het niet begrijpt en dan zeg je dat je het wel weet en anderen die het niet weten je liefde stuurt.
Het komt over op mij dat je toch nog zoekt.

Ik beschrijf het misschien wat vaag ,maar dat komt omdat je zelf geen duidelijkheid geeft wat je nou wil horen.
Wil je nu hulp/steun of wil je gewoon discussiëren?

Ik kies voor hulp! Ik denk dat ik via die weg veel meer leer. Geef me je hulp!

Kijk en nu... vraag ik erom. Snap je hem? Nu zeg ik van, zeg het me eens.

Ok ik snap je punt denk ik.
Je wil zelf bepalen of je hulp krijgt of niet door het te vragen en iemand die je spontaan wil helpen zonder je hulp vraag is te bemoeizuchtig of te opdringerig?
Zie je het zo?
Als dat zo is: een leerpuntje voor mij om rekening mee te houden

Dus pik ik nu je eerste post even op ,omdat je me vraagt je te helpen



Kijk iedere ziel komt op de aarde en wil wat leren.
Daardoor komt de ziel verder in zijn/haar groei.
Dus als mes krijg je met dingen te maken die je ziel heeft gekozen om van te leren.
Daardoor kunnen je "zomaar" dingen overkomen die je niet leuk vind ,maar is bedoeld om je ziel te laten groeien.
Er zijn inderdaad jonge zielen en oude zielen.
Vaak merk je het al aan een kind als er een oude ziel inzit.
Het kind is enorm wijs voor zijn/haar leeftijd.
Omdat het kind gewoon weet.
Jij bent hier om dus te leren en dat voor jezelf: niet voor een medium en niet voor een engelmens.
Alleen voor jezelf om als ziel verder te komen.
Als je alle levenslessen hebt gehad dan ben je verlicht.
Dan hoef je niet meer op de aarde te komen om te leren en kun je met pensioen in het hiernamaals.
Dus hoe meer je je levenslessen oppikt hoe eerder je er bent.
Je kunt je lessen herkennen: er gebeurd iets in je leven en je pakt het niet goed op dan zal het nog eens gebeuren in je leven.
Je zal steeds een soort gelijke situatie tegenkomen.
Voorbeeld:
Je kan niet goed voor jezelf opkomen en je wilde juist leren om dit te kunnen dan zul je steeds in situaties komen die je voor het feit plaatsen om voor jezelf op te komen.
Pas als je geleerd hebt voor jezelf op te komen zul je niet meer voor dit feit geplaatst worden en ga je verder.

Of pak je eigen stukje erbij over relaties.
Je kan steeds weer dezelfde figuren tegen komen waar je verliefd op word.
Zo zie je bijvoorbeeld vrouwen die steeds weer verliefd worden op mannen die ze mishandelen.
Ze kunnen pas nee zeggen tegen deze mannen als ze leren zichzelf te waarderen en voor zichzelf durven opkomen.
Als ze die les geleerd hebben zullen ze eindelijk iemand vinden die echt van ze houd.

Je kan wel een medium of engelmens om hulp vragen.
Ze staan alleen niet boven je en als ze bewijs van je lessen eisen moet je je afvragen voor wie zij het doen: om jou te helpen of om te kijken hoe goed ze zelf zijn dat ze de medemens zo geweldig helpen.

Niemand staat boven iemand zeg ik altijd :alleen heb je in de zakenwereld wel een hiërarchie nodig om een bedrijf goed te runnen ,maar in het dagelijkse leven moeten we elkaar gewoon helpen en staan we allemaal gelijk en hebben we gewoon respect voor elkaar.
Datt zal de ideale wereld zijn toch

Ziet niet iedereen dat zo dan?



Nou hier kan ik me wel in vinden. Misschien heb je daar ook wel gelijk in. Ik zie wel een bepaald patroon in mijn exen... en mijn manier van denken daarin was altijd, niet te hoog mikken. Ik ging er altijd van uit als je iemand pakt die zelf niet ja... te veel wilt dan ervaart die dat ook niet zo als je bij diegene bent. Maar zo werkt het helemaal niet.

Misschien dat bij sommige mensen wel genoeg kan wezen als ze zien dat je je ergens voor in zet? En ja je moet geluk hebben maar ik ken er zo weinig die op die manier denken... of in ieder geval daar eerlijk over zijn. En achteraf denk ik dat ik een hoop leuke ervaring in ieder geval misschien best wel ben misgelopen door op die manier te denken.

En ik ben natuurlijk wel een beetje een drammer is ook iets om de "volgende" keer overna te denken

Dus is het toch nog goed dat ik hier ben gekomen

[url= Ziet niet iedereen dat zo dan?] Ziet niet iedereen dat zo dan?[/url]

uhm nee eerlijk gezegd niet.
Ik begrijp het wel en ik denk dat ik daarom ook bedacht dat je het zo zou zien.
Ik heb het ook enorm gehad.
Kom uit een omgeving waar iedereen elkaar op de vingers keek en als er ook maar iets ging dat niet helemaal ging zoals het hoorde of als je gewoon iets niet lukte kwamen meteen mensen met advies en hulp waar je niet om vroeg.
Je wilde het zelf uitzoeken.
Om die reden ben ik een eindje weg verhuisd.

Om die reden heb ik me een tijd zo min mogelijk met anderen bemoeid.
Toen bleek dat veel mensen juist wel om hulp vroegen als ze toonde ergens mee te klungelen of als ze mopperden.
Ik liet ze meestal klungelen en mopperen ,want ja ik wilde dan ook niet geholpen worden op die momenten.
Nu is dit alweer een tijd geleden allemaal en was ik blijkbaar vergeten dat ik er ook niet van gediend was dat mensen spontaan hulp boden.
Dus leerlesje voor mij om daar weer op te letten
Veel mensen gaan namelijk dus juist mopperen of dingen zeggen omdat ze eigenlijk hulp zoeken.
Jij wilde in 1e instantie gewoon dingen kwijt om het kwijt raken zeggen maar.
Je was hardop aan het nadenken over de info die je opgedaan had op het forum en meteen komen de hulptroepen.
En daar vroeg je eigenlijk helemaal niet om.

Ik ben blij dat ik je toch heb mogen helpen en je je toch nog op je plek voelt hier.

Dus daar komt het dan op neer? Ik ben een aardgeboren ziel. Ik ben vast blijven zitten, terwijl ik wel een jonge ziel ben genoemd... maar niet snapte hoe ze dat bedoelde naar wat hij wou kwa relaties en bleef daarom telkens de zelfde kwaliteit tegen komen... Pakken wat ik wou had ik moeten doen. Want ik ben een ziel... of juist niet? Okay een hele leuke ziel met leuke kop met haar in ieder geval... maar moest ik wel laten zien aan de mensen, de mediums, en dan is het de bedoeling van de ziel om de medium dan zo ver mogelijk in zijn haar respect en schoonheid te behandelen als mogelijk voor de ziel is toch?
En juist daarmee zou de ziel de medium eer aan doen. Door het los te laten komt het terug.

Shit. Dat is het of niet?

En de Engelmens snap ik nu, dat zijn de pret bedervers, zo waar ik dat beleef. Want plezier had ik niet met ze. En de algemenen opvatting zou moeten zijn "Misschien lijken ze gemeen maar toch ook hun doel hadden," en tja we moeten met ze leven maar we moeten ze wel een plaats en een naam geven... En vertaal je dit dan mee naar chakra's dan is iedere bewuster wording van dat feit een vordering. Of het openen van een ... is?

Klopt dit misschien nog een beetje zo?


je bent de verkeerde medium tegengekomen, die jou een verkeerde les gaf in zijn onderwijs dat hij heeft samengeschraapt om van andere mensen zijn informatie te halen.

ik merk het hier ook, precies facebook.. wat ik verachschuw.


je bent niet vast blijven zitten, want je bent altijd je eigen "ik" gebleven en je kent je godverdomme veel beter dan je soms wel denkt.

kwa relaties zou ik als ik jou was niet steeds een mooi snoetje kiezen (moest dat zo zijn), want die leven meestal een plastiek leventje en zijn poppen geworden van hun eigen gecreëerde illusie, ikzelf heb een vriendin die haar gevoelens toont aan mij maar die geen popemieke is en opgemaakt als een clown.

en sommige mediums, zeg maar de meeste.. voelen zich idd verheven en denken omdat ze de waarheid in pacht hebben dat ze zich alles mogen permitteren, en laten zich leidden door hun "goed" gevoel waardoor ze behoorlijk achterlijk overkomen.

de medium eer aan doen ?!
het is ook maar een gewone mens, en ik zal je nog eens iets zeggen, er zijn vele nep mediums die denken dat ze medium zijn maar het niet zijn, ze zijn er zelf van overtuigd en zeker van hun stuk en denken dat ze een gave hebben, maar dat bestaat niet.. niemand heeft een gave, je bent zo of je bent zo niet, en de meeste mediums kunnen geen contact maken met gene zijde omdat ze daar in gevoelens praten en niet in taal, het is heel moeilijk om een gesprek aan te gaan met gene zijde omdat die rust willen en niet geïnteresseerd zijn in de bekommernissen en noden van elke mens.
eigenlijk is een medium iemand die heldervoelend is omdat hij mensen wat beter kan aanvoelen omdat dat beter bij hem is ontwikkeld, en daardoor lijkt het soms dat hij je gedachten kan lezen omdat hij jouw gevoel aanvoelt en dan beginnen ze te lullen over een broertje aan gene zijde van jou bv. die gelukkig is en dit en dat en andere zever.
en jij gelooft dat dan omdat hij jouw gevoelens manipuleerd.
ze weten ook precies wat ze moeten zeggen om jou te raken natuurlijk, dat doen ze express, zodat je nog vele sessies bij hun blijft zolang je maar geld in het laadje brent dan is alles geoorloofd.
en ja, ik kan contact maken met gene zijde, al moet ik er wel bijzeggen, ik kan dat niet omdat een entiteit alleen reageerd zoals mijn broer bv. als je een gevoel hebt dat je samen deelt en oprecht is van gevoel.

door het los te laten komt het terug, een universele waarheid die altijd klopt, psychologie van woorden en betekenissen die mensen graag gebruiken om hun woorden beter in de verf te zetten.

de egelmens.. mmm, bestaat niet, lichtwerkers noemen ze normaal gezien, het zijn maar woordjes zodat ze zich zoet voelen omdat ze hun lievelingssnoepje hebben gekregen en daar voelen ze zich heel goed bij.

ik een medium ?
boa, niet van onder de indruk eigenlijk, ik ben een gewone mens die het meestal goed voor heeft met zijn medemensen en mensen ietsje beter aanvoelt, das alles.

een doel !?
dat is de grootste bullshit wat vele mensen geloven dat ik ooit heb gehoort
sommigen hebben idd een doel nodig omdat ze veel te weinig zelfvertrouwen hebben en maken een belofte om dan hun doel te volbrengen tegen deze datum bv.
een doel!!!
hahahaha, naiëviteit mensen, dat hebben jullie

leef en denk goed na over de zin van van het leven !

de zin van het leven ?

het leven heeft geen zin, je bent er omdat je geboren bent omdat je moeder je gebaard heeft, dat is alles, niet meer..

chakra's, ach het moet een naam hebben he, al die toverwoordjes ik wordt er ziek van.

bezoek eens een filsofie forum daar wordt tenminste normaal gepraat, al voelen zich velen daar ook verheven.

Ja misschien wel aquarel.

En dat vind ik ook beetje eng toen ik dit forum vond, en de manier hoe ik het vond. Ik heb dit zelf gevonden en dat kan maar op een manier uitgelegd worden, dat ik alleen daarin stond. En drammen zit een beetje in me achternaam dus iemand anders kan weer zeggen, ja dat was je weg, je moest dat alleen uitzoeken. Geneuzel.
Je kunt niet zeggen dat je om iemand geeft om hem vervolgens van een afstandje toe te kijken hoe iemand aan het flappen is als een vis op het droge.
Dat is geen liefde, en als ik ergens echt kwaad van word is het valse liefde.
En ik heb een tijdje gehad dat ik dacht mensen om me heen te hebben die dat niet hadden voor mij maar dat bleek achteraf echt een grote luchtbel te wezen.
Ik kan alleen eerlijk zijn in me denken en wat ik zeg, als iemand daar niet tegen kan voel ik dat denk ik heel goed aan en neem ik afstand. Ik ga niet me mond houden, ook ik moet me ei kwijt en ik denk als je zegt dat je om iemand geeft je dat in ieder geval moet kunnen snappen.

En mijn angst was een beetje dat sommige mensen, die ik achter me gelaten heb, en misschien sommige die zelf afstand deden, dat die mij "helpen" met het idee dat ze me helpen mijn ideeën en manieren uitleggen en het er alleen maar erger doormaken. Terwijl er een zooitje van te maken lukt me ook heel goed alleen.

Daarom ben ik wel blij dat ik dit forum heb gevonden, ik heb geen idee hoe dit zit, maar heb wel het gevoel dat mijn karma omhoog schiet door middel dat ik me duidelijk kan maken en mijn ideeën niet door een ander worden uitgelegd.

Slaap lekker, liefs, AC

Engelmens of lichtwerker ik vind beide namen mooi.
Een engel is immers een lichtwezen.
Het kan dus allebij.
Ik zeg wel steeds engelmens.
Waarom? Omdat mijn dochter vorig jaar mei (ze was 5) ineens zei:\"mama jij en ik hebben vleugels.\"
Ik keek eerst verbaasd ik wist wel van de term engelmens ,maar vleugels zien?
Later las ik dat er helderzienden zijn die de vleugels waar kunnen nemen van engelmensen......dus ze zag het toch echt? Geen fantasie?
In die periode kleurde ze ook ineens poppetjes met bolletjes erin. Precies op de plek waar dd chakra\'s moeten zitten met de juiste kleuren die die chakra\'s moeten hebben.
Ik dacht net zo over chakra toen als jullie 2nu.
Ze kon het dus niet van mij hebben en ook niet van haar vader. Ze zit op een christelijke school waar ze dit dus ook nooit zal leren.
Ze deed het uit zichzelf omdat ze tekende wat ze ziet.
Tot voor die tijd dacht ik ok:nou zou dat wel waar zijn van die chakra\'s en aura\'s?\"
Mijn dochter zegt ook vaak dat er regenbogen uit mijn hand komen als ze zich pijn heeft gedaan en ik mijn hand erop leg.

Fantasie van een kleuter of echt?

Wat trouwens het meest belangrijke is:
Zoals ik al schreef je bent in 1e instantie hier op aarde voor je eigen lessen.
Lees dus gewoon alles door wat je vind hier op het forum en doe met deze info wat bij jou past.
Mijn eigen ervaring zegt dat je eerst ergens afwijkend tegenover staat je later soms een jaar of 2 jaar later ineens wel mee in kan.
Je het ineens wel begrijpt.
Dit komt omdat je dingen geleerd hebt en aan jezelf gewerkt hebt.
Dus als tip wil ik mee geven:wijs bij voorbaat niet iets af ,maar leg het even opzij om het later nog eens te bekijken.
Sommige dingen zul je het nooit mee eens worden,maar dan heb je het wel geprobeerd.

Ik ga ook blijven Kalika, eerlijk is eerlijk - ik voel me ook beter sinds ik hier ben en misschien zit er ook wel iets voor mij bij.
Ik ga morgen echt eens naar dat winkeltje en eens opzoek naar iets wat zorgen weg neemt, en misschien zijn mijn zorgen wel heel erg klein dan sommige hier, we kunnen allemaal weleens hulp gebruiken dus wie weet.

Liefs, AC

ik blijf ook bij mijn lotgenoten :-)

Gezellig

Mooi geschreven en bedankt voor het delen. En ja! Helemaal echt .

Weet je wat het is, als jezelf best wel rationeel bent is het soms moeilijk om dit soort dingen... te kunnen bevatten eigenlijk. Schrok je daar niet van Kalika? Dat je dochter met zo iets bij je komt?

Ik ben heel eerlijk als iemand bij mij zou komen dat ze dat zouden zien... ik weet gewoon niet goed daarmee om te gaan weet je. En ik hoop dat ik daar niemand mee tegen de borst stoot maar ik zou denk ik een beetje lacherig erover doen. Al werkt dit natuurlijk averechts want juist omdat je dat doet komt er dan niemand bij je met dat soort verhalen dus kun je je er eigenlijk niet in verdiepen... snap je het nog?

Ben je niet bang hoe je dochter daarop gaat reageren als ze bijv, met vriendinnetjes erover gaat praten enzo? Ik kan me voorstellen dat iemand met, nou laten we zeggen gaven - want dat is het dan, zoiets niet bij iedereen terecht kan.

De dochter van Kalilka heeft een bijzondere gave...
Ze weet daardoor ook precies tegen wie ze het wel, of niet kan vertellen!
En inderdaad is het moeilijk te bevatten, voor iemand die hier niet in thuis is...
Kalilka doet het goed vind ik...
Het paranormale is haar niet vreemd! Alleen had ze misschien nooit verwacht dat dit er bij haar dochtertje eruit zou komen!
Het belangrijkste is, dat haar dochtertje serieus genomen wordt!
Ook dat haar dochter er open over kan praten met iemand...
Haar moeder doet dit goed, vind ik!
( Inzicht dat niet iedereen de zelfde gave heeft, en toch "open" staat voor de gave die haar dochtertje heeft)
Kalilka verdient een dikke 10

groetjes moonflowertje

Dankjewel moonflower voor je mooie compliment

AnotherChance : Ik heb als kind zijnde zo vaak tegen die lacherigheid opgebotst ,want mijn moeder reageerde ook altijd zo als ze iets niet bevatte.
Ik zie van kleins af aan al overleden mensen ,maar dat kon dus niet ,want zij zag het niet dus het bestond niet.
Daarbij waren paranormale dingen ingegeven door de satan en geen discussie erover.
Ik heb het jaren verdrongen waardoor ik juist angsten creëerde ipv ermee leerde omgaan.
Pas toen ik het huis uitging en niet steeds met de kortzichtigheid van mijn ouders werd geconfronteerd leerde ik ermee omgaan en begon ik het weer terug te krijgen.
Toen ik weer echt mijzelf werd voelde ik me ook pas echt gelukkig.

Dat is dus de reden dat ik open sta voor wat mijn dochter me verteld.
Niet direct afwijzen als ik het niet begrijp ,maar luisteren en uitzoeken.

Weet je, daar komt het eigenlijk op neer he? Niet meteen bwahaha maar gewoon luisteren hoe mensen dingen vertellen. En dan gaat het vanzelf.

Ik vind erg mooi om het te lezen Kalilka, dank je wel!

Graag gedaan

Heel mooi inzicht en dat is precies waar het om gaat. Luisteren en voelen of het iets bij je raakt.

Ik probeer ook altijd eerst naar iemand te luisteren voordat ik antwoord geef. Want wat is nu eigenlijk de vraag die iemand stelt?

Ik let dan ook altijd op signalen van een ander als ik het gesprek aan ga. Wil iemand wel luisteren? Zo niet, dan heeft het voor mij weinig zin om iets te zeggen. Maar zo ja, dan zal ik zeker ook naar diegene luisteren en erop reageren.

Dat is in mijn ogen pas echt de verbinding aangaan met de ander. Dus een boodschap aan allen:

"Na een moment van zenden, ga ook even over op ontvangen"

dat vergeet ik hier meestal wel

dus das weer een stukje inzicht...
Ik zelf praat ontzettend veel...
Misschien wel omdat ik altijd alles zelf heb moeten verwerken...
Op Merudi zijn er mensen die soortgelijke ervaringen hebben meegemaakt en nog steeds meemaken...
Dit roept best veel herinneringen op...
vandaar dat ik nu eindelijk mezelf iets meer durf te laten zien... (op paranormaal gebied dan)
Het is makkelijker als het erkend wordt!
groetjes

Helaas dames, ik heb er eens over nagedacht en er word zooo moeilijk gedaan hier. Dit is niks voor mij, leef, lach, drink - maar niet voor mij.

Groeten!

Of Herkend wordt

Ik kom hier niet uit nims! Mijn kop wil antwoorden, ik wil transparantie ik wil kunnen zien van hoe of wat... hoe kun je rust vinden als je de berg nog op moet? Ik wil zwemmen in die zee daar achter! En niet met een blauwe engel ofzo... en ja ik weet die rode zee word op moment al bevaart door schip... maar krijg ik eindelijk eens validatie van dit dan kan ik ook heel rustig aan kant toe kijken mocht dat schip zinken...

Mooi hoe je het verwoord. De zee en zwemmen staan voor het gevoel. Dat kun je niet beantwoorden met je hoofd, maar mag je ervaren.

Hoe is het voor jou om je hoofd eens los te laten en voor de ervaring te gaan? Hoe goed zit jij in je gevoel?

Een stuk stabieler dan een hoop mensen van mij denken. maar nogmaals, vergeven kan ook van een afstand en dan ieder zijn eigen weg daarin zonder dat er meteen een woensdag avond film einde aan zit toch?

Wie heeft het over vergeven? Wat bedoel je dan met deze zin:

"hoe kun je rust vinden als je de berg nog op moet? Ik wil zwemmen in die zee daar achter! "

Ik had paar keer vergeven gelezen, maar kan mij fout zijn.

Berg is het niet weten, zwemmen in die zee is wel weten.

Om in jouw metafoor te blijven. Leer eerst klimmen, leer dan afdalen en vergeet ook niet om te leren zwemmen.

Alles op zijn tijd, en stapje voor stapje. Ook een voetocht van 10.000KM begint met de eerste stap.

Nou daarom zeg ik laat dan maar zitten. Die toon wie je dan gebruikt vind ik te neerbuigend.

Ik denk dat mensen eerlijkheid onderschatten, maar goed. Ik heb me zegje mogen doen, ik hoop dat beetje duidelijk is hoe ik in het leven sta en stond - de rest zal dan wel komen.

De rust kun je vinden in jezelf... met deze rust, zul je inzien dat je als je over de berg heen klimt, er niets meer is wat jou tegenhoud om te gaan zwemmen...
Als de berg eenmaal achter je ligt... dan voel je dat je iets hebt overwonnen!? hierdoor krijg je weer de nieuwe energie om ook daadwerkelijk te gaan zwemmen...
Als je iets heel graag wil, zal je er voor moeten vechten...
De berg verdwijnt niet zomaar, en er is niemand die jou over de berg heen kan helpen, dit kan alleen jij zelf...

Je zal jezelf over de berg heen moeten helpen, en ga lekker zwemmen!
Het is jou levensweg die niet echt eindigd precies voor de berg...
De berg is een opstakel... Je hoeft niet over de berg heen te gaan persé, hoor...
Je kan ook zwemmen in een andere zee, of oceaan...
waar nog geen schepen op varen
En waar je niet over de berg heen hoeft!
Als het terug op jou pad moet komen, komt het zeker op jou pad...
Als je er klaar voor bent...
De berg staat nu tussen jullie in...
Je wil wel, heel graag zelfs...
Alleen je wil dat het precies zo gaat, zoals jij het graag wil...
Dit is een kwestie van inzicht...
Zolang jij niet over de berg heen wil klimmen... zal je er tegenaan blijven kijken,
En dat kan heel erg lang duren...
Beter kun je de berg de rug toe keren...
En ergens anders in alle rust gaan zwemmen...
En wachten tot het schip zinkt, heeft echt geen nut...
Er zal weer een ander schip komen die daar gaat varen...
je zal toch over de berg heen moeten klimmen!
Zodat de zee kan zien, dat je de enorme berg hebt overwonnen...
Dat je er alles aan gedaan hebt, om bij haar te komen...
Je zal zien dat ze je zelfs tegemoed zal komen....
...


groetjes moonflowertje

Ik hoop dat je begrijpt, wat ik bedoel?
Het is in ieder geval wel goed bedoeld

De moraal van het verhaal is: Voor iets wat je echt graag wil... zul je moeten vechten!
en niet langs de kant gaan staan toekijken...
Of wachten tot zij, jou van achter de berg vandaan trekt!
Het is een levensles... die je zal moeten inzien....

Ja maar jij dacht ook dat ik dat engelmensje nog wou en dat klopte ook niet... snap je?

edit: en jij bedoelt gewoon als je iets ziet moet je het pakken. Ja was ik inmiddels ook al achter.

Je geeft nog steeds om haar...
anders zou je er niet meer aan denken, toch?
om iemand geven is van iemand houden!
Misschien niet meer zo intens als dat het geweest is...
maar jou gevoel voor dit mensje... dat zit er nog steeds

Dat is wat ik nog steeds denk
AnotherChance.... ieder mens heeft bepaalde dingen in het leven, die die graag zou willen!
Al die mensen vechten er voor, om het te kunnen krijgen...
Ook jij zal moeten vechten!
Het komt niet zomaar aanwaaien toch?

Waar een wil is, is een weg.
Waar geen wil is altijd wel een omweg,
en waar onwil is, altijd wel een uitweg.

groetjes moonflowertje

Hahaha nee hoor voor dat engelmensje niet, is ook meer een engelezel. En in die hele kwestie... het is zo, zo uit de hand gelopen. Maar iedereen gelooft het dus ja! En laat ze ook lekker, die lieverds. Nee van zomer ben ik in de fout gegaan en heb ik WEER spijt van. Dit gebeurt me niet nog eens!

Nee ik volg je kwa, als het op je pad ligt komt het weer op je pad en tenzij ik iets... een teken of iets krijgt ga ik ook niet in ander mans zee zitten te vissen.

Dat heet Kwan. Niet veel mannen hebben dat.

AC..ach spijt...je kunt hooguit 'het spijt me zeggen' als je iemand onbedoeld gekwetst hebt. Zelfs dat zou niet fout zijn. Mensen nemen hun beslissingen op dát moment naar beste kunnen, echt iedereen, alleen soms komen die belangen eenmaal niet overeen en dat geeft emoties die dat versterken, soms maakt ons dat begripvol en soms ook niet. Er zal altijd iets leerzaam's in hebben gezeten wat je dan weer mee kunt nemen. Daarom doen mensen die dingen ook, om te ervaren. Loslaten is eigenlijk een vreemd woord, ik zou het liever 'accepteren' willen noemen. Accepteren dat je bent zoals je bent, de anders is zoals die is, keuzes gemaakt zijn zoals ze zijn, je reageert naar beste kunnen etc..Spijt en schuld is voor mensen die in het oordeel zelf blijven. En we doen het allemaal wel eens, maar eigenlijk is het zo zonde van de energie. Wie niet oordeelt kan zeggen 'het was leerzaam' en wie leeft, komt het leven tegen. Soms een mooie ervaring en soms ook niet, soms zie je de schoonheid ervan later pas, alles is goed, uiteindelijk...zoals het is...wat jij?

Soms krijgen sommige mensen spijt ja maar ik ben ook niet weg ofzo hoor, mensen die mij bereiken willen kunnen dat gewoon.

Weet je wat het is Petra, sommige mensen zijn al heel gauw gekwetst. En als diegene dat dan durven te zeggen, dat zij zich gekwetst voelen kun je er nog iets mee. Maar als die mensen dan niks zeggen - dan moet ik dat gaan voelen. Weet je? En dan word al gauw van... ja maar dan voel je niet genoeg.

Er zijn hele gemene zielen op deze wereld. En ook die kunnen heel zielig praten, en misschien een paar tranen naar de juiste personen... ja dat kunnen ze wel.

Ik dacht altijd te weten dat ik die mensen kon zien, daarom ben ik mijn hele leven maar met een aantal mensen echt gek geweest. Ik was daar heel duidelijk in. Ik koos helemaal voor die mensen, zelfs een beetje meer dan die mensen voor mij kozen.
Dat die mensen zeiden nou das wel heel veel hoor! Dat hoef van mij niet.
En neem je afstand, hun doen hun ding ik dat van mij.
Maar dan opgeven moment komt er een jongen bij je, en die zegt - iedereen is te koop.
En die jongen wil een Kanye West zijn, maar is eigenlijk meer een Ali B. Ik vind dat ik die jongen genoeg Kanye laat spelen dat ie in zijn waarde staat maar daar is hij het niet mee eens.
En die jongen gaat met mij een soort van weddenschap aan, en ik bewijs hem, dat ik in ieder geval niet te koop ben. En hoop je dat diegene waar je wel altijd eerlijk tegen was een klein beetje voor mij kiezen en dat gebeurt dan niet.

Die mensen moet je los laten, waar geen liefde voor je zit wil ik niet aan de tafel zitten.

En was er één jongen en daar heb ik het weleens over gehad over die weddenschap, maar die staan een beetje zwak in zijn schoenen en die durft daar dan niet voor uit te komen. Maar ook van die jongen zijn we er achter gekomen dat die een beetje hypocriet is. Vreemdgaan is niet netjes. Maakt mij heel boos als bij mij gebeurt. Terwijl ik, die jongen veel meer respect toonde dan die Ali B ooit zal doen!

Vervolgens komt er iemand bij je aankloppen, en ook die jongen denkt dat ie meer voorstelt dan dat ie is. Maar goed het leven is groter en ook die jongen laat je in zijn waarde, hij zijn ideeën ik die van mij, maar als je dan samen ergens in wilt stappen, zul je toch een bepaalde vorm van respect voor elkaar moeten hebben.
Dus ook met die jongen praat je en weer komt dat gevoel van hypocrisie omhoog dat ik bij een hoop mensen voel en ja ook deze jongen valt door de boot en ook die laat je los.

Vervolgens is er nog maar 1 iemand over Petra. En van dit meisje wist ik al heel lang, in ieder geval in een hoop dingen, een zwart hartje heeft.
Dit meisje Petra, want vrouw is zij nog niet, voelt zich uhm... Achter gesteld. Ik dacht altijd dat zij zoals ik meer was en gewoon haarzelf was. Maar dan als de jaren verder gaan zie je dat ook zij toch een soort van behoeft had aan "Ik hoor er ook bij!" idee... Snap je nog? Maar ook met dat meisje was ik op onze eigen manier best gek mee.
Maar vraag je dan aan dat meisje praat eens met me! Vertel mij nou eens dan wat of hoe... en dan gaat het van "Jaaa... weet je... dat is moeilijk..."
Terwijl zij verdomd goed weet van hoe of wat maar gewoon aandacht wilt.

Hoe kom je achter een leugenaar? Ik dacht altijd, en denk nog steeds, door harder te liegen dan zij. Voor iemand die sterk in zijn schoenen staat en heel goed weet wat ie wel en niet wil - is dat heel makkelijk.

En ik ben eerlijk - ik zou liever haar man zijn ... zuigen dan ooit maar dan ook ooit met dat meisje wat dan van doen te hebben.

En wat iedereen dan ook zegt of niet - wees niet hypocriet. Wees eerlijk, gooi het open! Maar daar komt het mooie... heel veel mensen zijn daar bang voor. Angst voor de ouders, angst voor de wereld.

Alleen het probleem, of eigenlijk het jammere eraan is, ook die mensen gaan met mensen om... en ja... er is niets zieliger dan vrouwen tranen. En wie weet hoe lief en leuk ik kan zijn...

Zelfde als dit hier? Wie had ooit kunnen denken dat ik over zoiets zweverig als dit - want zien kan ik het niet, heel normaal kan praten, alleen iemand moet er wel over beginnen.

Maar als jij dan denkt dat een man, en dan echt een man, zijn tranen, want ook die zijn er geweest - laat zien aan een vrouw die zonder het te zeggen heel goed laat merken dat ze die wil zien - dus dat ik moet buigen en zielig moet doen terwijl hun net zo vals in het leven staan als deze jongen... ja dan zit je bij mij fout

En nu ik weet hoe het zit Petra, is het voor mij makkelijker dingen los te laten.

En voor de rest roep ik naar de wereld. Kijk met je eigen ogen. Luister met je eigen oren. En volg je hart. Doe ik ook.

En bij eventuele vragen kom naar me toe.

..ik lees het vaker: over een 'slechte ziel'. Een ziel is Altijd zuiver! Het kan de persoonlijkheid of karakter van een persoon zijn die 'ziek' is of niet helemaal deugd. Maar iedere ziel in een aards mens is zuiver.
Dit wilde ik graag een keer kwijt. 'Pfew dat lucht op!'

^^ en zo zie ik het ook

Je zou kunnen doen alsof je het geloofd, en een beetje er in mee gaan, een argument erbij halen die die persoon net zelf al gezegt heeft...
vaak worden ze dan overmoedig, en liegen er nog meer aan vast!
uiteindelijk vallen ze door de mand

Maarja... mijn probleem is soms, dat ik weet dat iemand liegt, en durf het niet te zeggen
daardoor doe ik mijn eigen weer verdriet...
Hoe krom ben ik denk ik dan?
Ik moet gewoon nog een hele boel leren, zie ik in

groetjes ...

Ja maar soms zit je op een punt, althans dat zat ik, dat je gewoon weten wil wie dan eerlijk tegenover je staat.

En als mensen waar je mee opgroeit en zeggen dat ze om je geven dan een wild vreemde verkiezen boven jou, is er iets niet goed.

En ja misschien is het slim om een verschil te maken tussen karakter en ziel maar goed ik ben hier ook pas een paar dagen en ben ook nog aan het leren.

kan ik me voorstellen...

Sommige mensen zijn nu eenmaal zo...
Ook voor hun komt er heus wel een moment van bezinning, hoor...
Dat hoort er namelijk allemaal bij...
Iedereen gaat wel eens eiselijk op zijn bek...
Wat belangrijk is, is dat je weer opstaat!


groetjes moonflowertje

Another Chance, ik lees in wat je schrijft dat je erg teleurgesteld bent in mensen en dat kan ik heel goed begrijpen zoals je het weergeeft, dat zijn vervelende ervaringen die een eenzaam gevoel kunnen geven als dat gebeurd.

Er komen ook wat vragen in me op:
Hoe liggen jouw verwachtingen t.a.v. andere mensen? Wanneer en op basis waarvan laat je mensen toe in je leven? Neem je daar de tijd voor of is het al snel goed?

Als je ideologisch of visionair ingesteld bent, wat ook een heel mooie eigenschap is, kom je ook wel een beetje in de gevarenzone, immers jouw idealen/ideëen/overtuigingen etc.. kunnen heel anders liggen als die van anderen. Zeker als je enthousiast en gedreven bent, zal de ander graag in die stroom meegaan en jij denkt 'hee we zitten op 1 lijn', niet dat 1 lijn zou moeten, maar dat kan na verloop van tijd toch anders blijken te zijn. Lang niet iedereen durft zijn/haar gevoelens eerlijk te uiten, volstrekt eerlijk te zijn naar zichzelf, er is zelfs een hele grote groep mensen die dit totaal onbewust doet, dus niet begrijpt waar je het over hebt als het er over gaat. Dat is nu eenmaal zo en maakt ook die mensen niet minder waard. Misschien niet de ideale kandidaat voor een vriendschap met jou, en die keuze staat je volledig vrij.

Anderzijds is het ook belangrijk te kijken of iemands handelen in overeenstemming is met diens woorden. Past diegene echt bij jou, of vul je te snel in omdat je hoopt dat het is wat je denkt dat het is? Stel je niet te weinig eisen anderzijds? M.a.w. ga je echt voor het beste (voor jou) of laat je iedereen toe in je nabije leven?

Zomaar wat vragen, die je niet perse hoeft te beantwoorden, maar mij hebben ze ooit wel geholpen.

Mensen en gedrag zijn twee verschillende dingen, gedrag is maar gedrag en natuurlijk kun je kijken of een bepaald gedrag je wel of niet goed voelt. Maar diezelfde mens kan in een totaal andere situatie met andere personen ook weer heel anders reageren, zodanig dat je je af kunt vragen 'is dat dezelfde persoon'? We leven in een tijd van rollen en velen worstelen ermee denk ik, het lijkt wel of voor jezelf opkomen helemaal niet zo vanzelfsprekend is en je altijd maar vriendelijk, positief en voorkomend zou moeten zijn. Er is een mooie kaart van Osho, ik zal em eens zoeken. Het gaat over authenticiteit en de gevestigde orde.

Om het even bij mezelf te houden. Ik hou van mensen, begeef me graag onder de mensen, maar als het gaat om vriendschappen en relaties ben ik heel kritisch op wie ik toelaat in mijn leven. Een (vertrouwen)band opbouwen kost tijd, elkaar leren kennen in goede en minder goede dingen. Als dat totaalplaatje dan nog goed voelt en je voelt een natuurlijke behoefte om met elkaar te delen heb je wel een basis denk ik?

Het is ok om 'nee' te zeggen, het is ok om voor jezelf te kiezen, jezelf het beste te gunnen. Nee zeggen tegen mensen is niet hetzelfde als ze afwijzen, het is alleen zeggen dat jij andere keuzes maakt en die van hen evengoed accepteert. Omdat lang niet iedereen dat durft wordt al snel beweerd dat je afwijst, maar op dat moment wijs je alleen een verzoek (vriendschap, een vraag what ever) af, niet de persoon zelf! Dit is een heel groot misverstand in onze maatschappij naar mijn idee.

Deze kaart bedoelde ik, ben benieuwd wat je (en ieder die dit leest) hiervan vind?

XV - Conditionering
Deze kaart brengt een oud zen-verhaal in herinnering, over een leeuw die was grootgebracht door schapen en dacht dat hij zelf een schaap was totdat een oude leeuw hem greep en meenam naar een vijver, waar hij hem zijn eigen spiegelbeeld liet zien. Velen van ons zijn als deze leeuw - het beeld dat we van onszelf hebben is niet ontleend aan onze eigen directe ervaring maar aan de mening van anderen. De individualiteit die van binnenuit had kunnen groeien is vervangen door een van buitenaf opgelegde 'persoonlijkheid'. We worden zomaar een schaap in de kudde, niet in staat ons vrij te bewegen en onbewust van onze eigen ware identiteit.

Het wordt tijd om je eigen spiegelbeeld in de vijver eens te bekijken en je te bevrijden uit het zelfbeeld dat door anderen is geconditioneerd. Ga dansen, rennen, loggen, wartaal praten - wat er maar nodig is om de slapende leeuw van binnen wakker te schudden.

Pas als je je persoonlijkheid laat varen ben je in staat je individualiteit te vinden. Je individualiteit krijg je van het bestaan; je persoonlijkheid is opgelegd door de maatschappij. De persoonlijkheid is een maatschappelijk nut.

De maatschappij kan geen individualiteit toestaan, want de individualiteit is niet zo volgzaam als schapen. De individualiteit heeft de eigenschappen van een leeuw; een leeuw gaat zijn weg alleen.

Schapen bevinden zich altijd in de massa, in de hoop dat de massa ze een knus gevoel geeft. In de massa voelt men zich beter beschermd, veiliger. Als er iemand aanvalt, bestaat er in een menigte altijd een goede kans jezelf te redden. Maar alleen? - alleen leeuwen gaan hun weg alleen.

En ieder van jullie wordt als leeuw geboren, maar de maatschappij conditioneert iedereen, ze programmeert je denken als een schaap. Ze geeft je een persoonlijkheid, een gezellige, aardige, heel nuttige, heel gehoorzame persoonlijkheid.
De maatschappij wil slaven en geen mensen die vrijheid boven alles stellen. De maatschappij wil slaven, want de hele gevestigde orde eist gehoorzaamheid.

(Uit: One seed makes the whole earth green, hoofdstuk 4)

Ik denk dat in mijn stukje meer hart en gevoel zit dan in dat van jou Petra. Het is aan mensen zelf om daar over na te denken.

En in die tweede reactie zie ik weinig terug van Liefde. Iets wat hier voor aan stond toch?

Ik vind dat ik deze kwestie verder ook mag laten rusten. Mijn gevoel is goed daarin.

Helemaal omdat jij vind dat er meerdere "waarheden" bestaan - en mijn mening is dat het ligt naar wie je luisterde.

edit: Wou er nog aan toevoegen, dat eerste meisje wat ik kwijt raakte door Ali - heeft meer ruggengraat en heb ik 100x meer respect voor dan die laatste.

Kan me wel voorstellen dat je dat zo ervaart AC, maar vanwaar eigenlijk je vergelijking met elkaar? Is dat voor jou beter of slechter dan?

Ik heb met aandacht jouw reactie gelezen en met aandacht gereageerd. Ik vind het niet altijd nodig daar allerlei emoties in te stoppen, naar mijn idee zeggen emoties niet altijd iets over liefde, (al dan niet inwendige) gevoelens wel. Zo zie je maar

Iets laten rusten is altijd een goed iets toch als dat zo voelt. Het is natuurlijk wel zo dat als je op een forum iets plaatst mensen daar ook op zullen (kunnen) reageren.

Waar een wil is, is een weg...
Waar geen wil is, is er altijd wel een omweg...
Als iets wat je graag zou willen, uiteindelijk tegen valt, is er altijd wel een terug weg...

Sommige dingen in het leven zijn moeilijk in te zien...
Deze dingen zijn te groot om te kunnen overzien...
Je zou deze dingen echt van verschillende kanten moeten proberen te zien...
Het is namelijk niet alleen maar jou ding!
er zijn meer mensen bij betrokken...
Het gebeurt heel vaak dat we iets niet zien omdat het te groot is...

------------------------------------------------------------

Ik ben het wel met Petra eens... al weet ik dat jij er niets aan hebt Anotherchance...
Misschien is het heel erg wijs, als je het los laat...
Laat het rusten, want anders word je stapel gek!
Er komt een tijd van bezinning, alleen zul je daarvoor een hele andere houding moeten aan nemen...
Iedereen is hier met jou begaan, AC...
Maar ik krijg een beetje het idee, dat je je het veiligst voelt, in een slachtoffer-rol...
En ik krijg al een paar keer het spreekwoord; Wat baaten een Kaars en een bril... Als de uil het toch niet zien wil?

Als je op een gegeven moment toch de inzicht hebt gekregen...
Zou je nog eens terug moeten gaan, naar deze topics, en nog een keer lezen... dan zul je inzien, dat er een hoop dingen verteld worden tegen je, waar je iets aan hebt!
Allemaal eye-openers om jou te helpen...
Vind je het moeilijk om je in anderen te verplaatsen?
Ik bedoel, heb je wel eens nagedacht over, hoe zij zich zou voelen? Of hoe de mensen die jou proberen te helpen, zich voelen...
Na hun goede raad voor jou, waarop jij ineens in de verdediging schiet, terwijl je niet eens wordt aangevallen...
wij kunnen niet toveren, helaas... ik tenminste niet!
Anders had ik echt een mooie spreuk voor jou bedacht, die jou een flinke dosis energie zou geven, en kracht om er over heen te stappen... En weer met een vrolijke uitstraling, verder liet lopen over jou levensweg...
Zonder obstakels...
Je zou weer open staan voor "nieuwe" levenslessen...
En door jou vrolijke uitstraling, zou het niet lang duren voor je eindelijk dan jou "ware liefde" tegen het lijf liep!

Wat dat gun ik je echt, AnotherChance!

Groetjes moonflowertje

Weet moon, ik snap het nu.

Maar dan zit ik nog met twee vragen,

a. Is het goed dat ik die ene zwaar schijnheilig naar mij - en die zwaar schijnheilig naar nog een heel lief meisje deed - nooit maar dan ook nooit meer in dit leven spreek? Ik ben hard op die manier. En dan zeg ik het met een lach op mij gezicht. En weet je... bepaalde woorden zal ik nooit meer in mijn mond nemen, dat zie ik nu. Maar dat woord. Bewaar ik stil, zonder het ooit hard op te zeggen - voor die persoon. En dat is ook alles wat ik ooit nog over die persoon wil spreken.

b. En misschien hadden jullie wel gelijk dit niet tegen mij te zeggen. Niet dat ik het niet aan kon, en ik word ook niet gek. Maar... het voor mezelf houden was idd eerder heel moeilijk voor mij geweest.

Hahahaha mijn chakra's zijn compleet geopenden! Ik met dat maffe zout in de weer... of moet je hier dan ook in geloven? Ik weet niet... ahahahha och jongens toch... 2012 word een goed jaar.

En ik had altijd dat gezegde in mijn kop... Een hond kruipt bij je opschoot omdat ie je lief vind, en een kat omdat het daar het warmst is.
Wie had ooit gedacht hoe waar dat zou wezen!

Ik voelde mij altijd erg verwant met een wolf. En een wolf is een roedel dier. En een wolf komt op voor zijn "pack" maar nu snap ik dat ik alleen door die bossen aan het trekken was. En hoe kun je dan je "pack" maatje, die het zelfde als jou wilt... hoe kun je die bijten? Ik heb dat nooit gesnapt. Dan zit er eigenlijk iets mis in je...

Het is erg belangrijk nu voor mij dat deze wolf nu zijn eigen pack gaat vormen, met dezelfde naam als die oude, maar dan met een puur en open hart in het leven staan. En jullie geloven me niet, omdat jullie "me kennen" maar nu kan ik weer lachen.

En ik dank jullie. Niet allemaal.

En ook eventuele kraaien mogen weg vliegen. Of kom nog maar eens bij deze wolf in de buurt.

de wolf heeft een schaapsvacht gekregen omdat hij heeft bijgeleerd, en nee ik aanvaard je niet, want je hebt me gekwetst hoe goed dat je het nu ook bedoelt mijn vriendschap krijg je niet meer.

Dat mag. In die waarde laat ik jou. Wil je een spekje soms? Hang ik die aan een touwtje, en lach ik, hoe jij op je achterpootjes staat te springen.

Wat als broeders naast elkaar had kunnen staan werd uitgerekt en ik moest buigen, een leeuw, nog een wolf zal ooit buigen. Voor wie dan ook.

je zal nooit zien wat ik voel

daarom kan jij niet groeien

...

Over slachtoffer spelen gesproken. Nou ik niet meer. Hear me roar.

dat maakt het verschil en dat zal je pas voelen als je overgaat

Jongens... Kalm aan. Als jullie zulke problemen met elkaar hebben, praat het dan elders op een normale manier uit.

Aquarel, zet jezelf niet steeds boven de andere.. Dat jij dingen ziet, prima. Maar je weet niet wat andere zien dus blijf niet herhalen dat jij al over bent en dat de rest dat niet kan. Dat heb je nu vaak zat gedaan en er komen klachten over.

AC, ga er gewoon niet tegenin...

Doe allemaal lief tegen elkaar. Ga in liefde.

Mooi gezegd Emuca .

Ik heb er niet zo'n moeite mee, beide leden uiten hun gevoelens naar elkaar, prima toch, heb je er hinder van gewoon doorlezen.

Emoties onderdrukken of aanpassen aan anderen is wat velen (ook hier op het forum) al te veel en te lang hebben gedaan en juist in de problemen bracht. Het is misschien de kunst van de omstanders die emoties en uitlatingen van anderen te laten zijn zoals ze zijn, als AC of aquarel hier behoefte aan hebben hoeft niemand anders zich geraakt te voelen. Pas als je 'leeg' bent geroepen, als alles eruit is (en dat is maar tijdelijk) ontstaat er ook weer ruimte, alles wat ingehouden wordt ontneemt ruimte en blijft rond dwarrelen net zo lang tótdat het er toch uit is.
Niets is blijvend ook irritatie niet.

Ik ga denken, en dan echt denken, dit heeft mij zoveel pijn gedaan, want ook ik koos voor me dingen en werd om gelachen en dat was leuk - en niemand echt niemand. Zei ooit tegen mij, maar het is niet raar als je daar voor kiest hoor. Iedereen doet het.

En ja ook ik heb fout gezeten, fouten gemaakt die ik achteraf zie zo verschrikkelijk dom en ondoordacht waren. En ik had geen idee hoe diep het holletje ging.

En ik gebruikte troep, maar niet omdat ik het leuk vond. Ik zat alleen hier in me holletje en ik kon niet plaatsen waarom. Ik geef waanzinnig veel om al die meiden waar ik bij ben geweest, niet dat ik ervoor zou kiezen, ook hun maakte hun keuzes, maar er was niemand tot aan me ziel nog niet, die aan alles toevoegde

"maar dat is mijn mening. Jij kunt je eigen weg volgen en daar ben je niks slechter om."

En ik wist het voor mezelf dat ik die liefde in me had, en dat ik iemand dat gunde, en ik had een heel groot voorbeeld, en ja ik plaatste die man zelf op dat voet stuk, maar ik leek zo op die man. Werd mij gezegd, en ik had niets maar dan ook niets dan liefde voor die man en alles wat van hem was. Maar ook daar werd mij nooit iets gezegd dat op deze waarheid lijkt.

Het verscheurd me als ik die meisjes dan weer weg liet gaan, en niet om die mensen, maar was ik weer alleen en je kunt zoveel plezier hebben met zijn tweeen...

En je hoopt, dat mensen die over je praten met liefde, dat die mensen zien aan jou, dat je een hoop liefde hebt. En als dan blijkt dat zelfs die mensen eigenlijk dat niet denken, en uitleg geven aan jou woorden terwijl ze zelf nog niet eens eruit komen... besef je hoe alleen dat kan zijn? Ik zat hier in dat kut holletje en ik dacht ook "Ben ik werkelijk nou zo geweldig dat ik dat iemand wel gun?" Want niemand die iets zei wat er ook maar in de verste verte bij in de buurt kwam.

Kijk en invloeden, eerlijk is voor mij erg belangrijk, samen uit samen thuis. Ik weet dat al heel lang, ik dacht dat het niet zo belangrijk was om dat te moeten roepen, ik ben een lief iemand en volgde mij eigen weg en ik wist, en weet nog steeds dat het op een dag goed komt.

En ook ik deed altijd WHAAAATT?!!! Dus andere konden dat ook niet zien. Maar er was er ook geen een bij die vertelde hoe lief ik was of hoe van mij zagen hoe ik er bijna - echt bijna aan kapot ging omdat ik dacht dat er ook maar iets in dit leven fout is of kan zijn. Ik maak me geen illusies verder heb geen hoop of verwachtingen en ik kwam hier alleen en ik ga hier weer alleen weg.

En ik ben verschrikkelijk dom geweest. Hoe moeilijk dit voor mij ook gaat worden. Niet langer doet mijn hart pijn omdat ik dingen niet kon plaatsen. Ik was daar zelf dom in. Ligt er bij een iemand de fout dan is dat bij mij.
En nee dat is niet slachtoffer, das de waarheid.

Ik ga rusten en laten bezinken.

@Petra, toch moest ik het aankaarten, omdat er klachten van gekomen zijn Jij hebt er misschien geen last van, maar anderen wel.

Ik begrijp je wel, maar ik weet het niet of dat wijsheid is lief mens.

Mensen kunnen het topic toch ook gewoon overslaan? Waarom last hebben van de gevoelens van anderen? Volgens mij zitten hier langs meerdere kanten veel mooie levenslessen in. Zowel als voor de betrokkenen en de lezer. Dingen laten zijn en niet proberen mensen te veranderen of te laten reageren zoals een ander vind dat je zou moeten reageren.

Volgens mij wordt hier juist veel oude pijn uitgewerkt en dat kun je afwijzen, om willen vormen tot een beleefde, liefdevolle manier van zijn. Maar wat nu als iemand zo veel pijn heeft ondergaan dat het ruimte zoekt om dat te uiten en mensen zoekt om dat te accepteren zoals het is, zodat die verder kan? wat nu als dat kruis zó zwaar is geweest dat er nog steeds een vloek en een zucht uitkomt?

Als iemand díe pijn deelt, al komt het nog zo verwijtend over, die kun je het ook niet op jezelf betrekken en proberen evengoed oog en oor te hebben voor wat er gedeeld wordt?

Ik kan me bijna niets spiritueler's voorstellen dan dat..

(T)ruste

Iedereen is geboren als een onschuldig kind, jij , ik, wij allemaal. Ik hoop dat je jezelf (en anderen) kunt vergeven AC, geen mens is perfect. Als ik denk aan alle fouten die ik al gemaakt heb in mijn leven, al die momenten dat ik mezelf en anderen heb gekwetst!

Het is een illusie om te denken dat ieder mens maar goed eerlijk, oprecht en perfect is. Iedereen maakt wel eens een misstap, soms kwetst de ander ons en soms kwetsen wij de ander. lang niet altijd zo bedoeld. E het moeilijke is, dat zal de rest van ons leven zo gaan, niemand ontkomt aan fouten.

Ik begrijp heel goed dat je moeite hebt met maskers, ik heb dat in ieder geval wel (dus misschien zit ik vreselijk te projecteren nu :)), maar ook dat is een keuze die mensen soms maken. Er zijn maar zo weinig mensen die echt volledig, maar dan ook echt volledig zichzelf durven zijn in de sociale kaders waarin we nu leven.

Ghandi zei ooit: 'Verbeter de wereld begin bij jezelf'. Anderen kunnen we niet veranderen en is ook niet nodig en zou niet eerlijk zijn naar de ander. Ook diegene heeft het recht te zijn zoals die is.

Wat gisteren was, was gisteren, kun je niets meer aan doen, anders dan opstaan een hand op je zere knie leggen en het stof van je kleren slaan. Hoe oud ben je nu? Er is nog zoveel tijd om andere ervaringen te creëren en áltijd zal er wel een moment zijn dat je denkt 'ai dat had ik anders willen doen' of 'ai waarom doet die ander me zo'n pijn'. Goed dat je je pijn deelt en zo te lezen heb je veel pijn ervaren in je leven.

Vandaag is in ieder geval weer een nieuwe dag om je leven te leven zoals het jou goed voelt, zoals jij je leven wilt leven, zoals jij wilt zijn, met vallen en opstaan. Zoals ieder mens doet..

Liefs! Petra

Soms is de realiteit van mensen gewoon heel heftig, probeer in hemelsnaam niet de ander te veranderen. je weet immer niet wat de ander heeft meegemaakt om daar te komen.

Natuurlijk moeten mensen de kans krijgen om hun pijn te uiten, maar dit is daarvoor niet het juiste topic... Daarom stelde ik ook voor dat ze elders hun gesprek voortzetten om zo dingen uit te praten.. want door al deze woorden krijgen anderen geen kans meer in dit topic mee te draaien en dat is niet de bedoeling. Zoals je zelf schrijft 'dan moeten ze dit topic maar overslaan', dat is juist niet de bedoeling, elk topic moet open zijn voor iedereen. Iedereen moet er de kans krijgen en het is niet de bedoeling dat twee mensen dit topic gaan gebruiken om hun onenigheid jegens elkaar te uiten. Dit kunnen ze ook in een bericht aan elkaar doen.. en als ze er niet uitkomen, kunnen ze de moderators of de admin altijd om hulp vragen.

Als ik klachten krijg van leden omdat ze dit topic een negatieve sfeer vinden brengen en er door geraakt worden op een negatieve manier, dan is het als moderator zijnde de taak voor mij om er iets aan te doen, wat mijn eigen mening erover ook is.

Dus wellicht heb je gelijk en zijn hier mooie lessen uit te halen, maar ik grijp nu in als moderator en vraag daarom aan Aquarel en AC of ze dit op een andere manier willen oplossen.


En dan stel ik nu voor om weer ontopic te gaan en als er toch nog doorgesproken wil geworden over dit specifieke onderwerp, dan kunnen jullie daar topics voor openen.

ik heb er melding van gemaakt gehad.
dreigementen heeft hier niets maar dan ook helemaal niets mee te maken, dat zijn geen gezonde discussies, je maakt hier ook niemand wakker mee. sommige uittingen lijken direct te werken maar op langere termijn echt niet, al lijkt het op het eerste gezicht mss zo. emoties uitten kan ook op een respectvolle manier naar elkander toe. dit heeft ook niets met onderdrukking te maken of dat ze naar de pijpen moeten dansen van anderen, ook niets met irritaties heeft dit te maken. niks daarvan. wees aanvullend naar elkaar toe/opbouwend naar elkaar toe (en dat is niks zweverigs/new age). dat is gewoon je gezonde verstand/gezonde gevoel gebruiken. en lukt dat even niet, ook niet erg. maar ga dan (algemeen) even wat anders doen, even weg van de pc/ of even weg van de persoon.
liefs Sundance

Als ik me niet vergis is Another Chance dit topic begonnen en stelde daarin een aantal kritische vragen om die voor zichzelf uit te werken. Zoals nog steeds gebeurd. Juist door die reacties over en weer kun je van elkaar leren.

Ieder mens heeft zijn eigen thema's zijn eigen manier. Het mooie van een forum is dat ieder zijn/haar topic kan openen en kan kiezen of dat onderwerp, die manier aanspreekt of niet en dus wel/of niet reageert.

Ik denk da het niet reëel is te denken dat iedereen maar overal op zou moeten kunnen reageren? Dat gebeurd toch ook helemaal niet in de praktijk?

Juist op deze momenten, in deze situaties kan compassie erg belangrijk zijn...m.a.w. iemand laten zoals die is en niet proberen die ander naar jouw maatstaven te veranderen.

Oordelen en afkeuren is zo gemakkelijk, het is een veel grotere uitdaging iemand's onderliggende pijn daarin te zien en jezelf niet weg te cijferen als een ander iets van je vind of zich op een bepaalde manier naar je uitlaat.

Niemand hoeft de problemen van anderen te dragen, ze in de weg te laten staan om compassie te tonen..

In het geval van bedreiging, zoals Sundance al aangeeft, vind ik dit niet het geval. En daar kunnen we nog uren over doorpraten Petra, maar daar gaat dit topic niet over. Maak een nieuw topic over dat 'alles kunnen vertellen' als je er graag over door wilt praten. Ik heb als moderator ingegrepen en verder gaan we nu weer terug naar de vragen van AC, want dit dwaalt alleen maar af en daar gaat dit topic niet over.

Weet je, nu ik zo kijk. Zie ik ook dat er een iemand hier was die mij daar heel goed in begrijpten. En ik had dat al vaker gehoord. En ik vind dat die jongen eigenlijk net zo logisch denkt als ik. We zullen mening verschillen over hoever we daar allebei slim in zijn maar ik heb altijd die vorm van respect voor jou gehad. Ik kwam niet met je praten... wat achteraf misschien jammer is. En weet je wat het grappige is aquarel, jij en ik vinden dat ene meisje net zo mooi.

En ik hoop, dat jij kunt voorstellen dat als je heel hecht met iemand bent, en je gunt haar nog meer dan je van haar man verwacht dat dan moeilijk te verkroppen is als je het gevoel hebt, en ook wel een beetje bevestigend krijgt dat die wereld zo anders is dan ik in me stoutste dromen zou kunnen voorstellen.

Ik hierbij dan ook afstand van wat dan ook doen. Ben ik zelf weer rustig dan gaat het wel weer. Ik ben niet altijd zo. Maar kun je je ook voorstellen hoe erg het gevoel van vijandig ik hier heb? Niemand erkend het hier voor mij, en dat hoeft ook niet, dat is ieder zijn waarde maar maakt het voor mij heel erg moeilijk wie wie is, tegen wie ik praat, hoeveel er hier zijn.
En ik ben iemand als ik het niet snap, ga ik er met een moker tegen aan slaan.
Ik denk dat ik nu in zie waar zelfs jij me voor waarschuwde, en vind ik mooi.

Misschien is het het beste als ik dat woord gewoon los laat. Ieder daarin in zijn waarde. En nee niets is dood of niets is voor altijd kapot, althans niet bij mij.

Maar snappen gaat nog wel even duren.

Ook dreigementen zijn uitlatingen van iemands pijn, zolang een dreigement geen voedingsbodem van angst maar in liefde wordt ontvangen, lost de pijn die het bij de ontvanger kan veroorzaken op als water in de atmosfeer. Sterker nog je geeft daarmee ook iets waardevols terug.

Veel mensen blijven nu hangen in oordeel, schrik, afwijzing en orde handhaven. Persoonlijk vind ik dat jammer, want volgens mij is iemand iets aan het verwerken en zoekt diegene op zijn/haar eigen manier reflectie om dat helder te krijgen. Als de reacties die dat oproept pijn veroorzaken bij de ander is dat een mooie gelegenheid daar ook eens naar te kijken. Waarom die pijn wegstoppen en ons alleen maar richten op al dan niet wenselijk gedrag. Kijk gewoon eens naar die pijn, die is er niet voor niets..

Wanneer je je bedreigt voelt, waarom die gevoelens niet gewoon uiten? Dan bedoel ik niet veroordelen, maar uiten. Zoals je het nu zegt tegen mij voel ik me bedreigt. Meestal blijkt dat helemaal niet de opzet te zijn (!) en zo te lezen heeft AC al veel meegemaakt en kan misschien wel als geen ander die gevoelens begrijpen. En is dat niet het geval, laat het dan gewoon, dat bepaald toch verder niet jouw leven?

Ik weet niet of mijn conclusie juist is, maar volgens mij is AC dit topic met zichzelf begonnen om inzicht te krijgen (topic titel) en is dus nog steeds gaande. Het leven loopt zelden langs georganiseerde paadjes..

Liefde *zucht* en dan heb je ook nog verlangen en wat is het verschil?

Mooi zoals je het probeert te accepteren en begrijpen AC. Wat blijvende emotie betreft, dat geloof ik ook, geen enkel gevoel is voor altijd, het is iets van het moment. Ach ja, alleen als je een moker pakt haal je je wel wat op de hals erbij natuurlijk

Ik weet verder ook niet meer hoe dit zit jongens. Iedereen lekker hun eigen leven en dan is toch goed zo? Ik heb mijn zegje kunnen doen, misschien met hotten en stoten van mij kant. Ja en sommige dingen ben ik nog niet uit en sommige wel, weet dat ik niemand voor de voeten wil rijden, met de een meer zal hebben dan met de ander jullie allemaal wel respecteer op mijn eigen manier... voor sommige liefde ook al zie ik er zelf niks van terug. En ook dat mag. En sommige zal ik te weinig hebben gegeven... ik weet het verder niet.

edit: weet je, misschien zijn er dingen waar je niet over kunt of wilt nadenken voor mij persoonlijk dan he.