en dat een kat buiten kan, als ie er angst van heeft, moet je hem dat aanleren..

@Aquarel,

Je bericht stoot me erg tegen de borst. Je bent zo in de overtuiging dat jij het goed hebt en de rest achterloopt of het totaal verkeerd ziet. Maar er zijn meerdere wegen naar rome, dat is toch niet erg, en het is niet echt met respect naar elkaar zoals jouw reactie overkwam.
Waarschijnlijk zal ik te beperkt zijn, is goed, maar denk ook eventjes nuchter mee:
Als alle dieren, dus ook koeien en paarden, olifanten, leeuwen tijgers, beren, slangen los zouden mogen lopen van jou, weet je hoeveel dode dieren en mensen dat oplevert? Of is het dan opeens voor alleen de katten, vogels en honden?

De 5e dimensie zal langzaam moeten worden toegepast en zal niet van dag op 1 er zijn en volledig geplaatst worden dat het direct alles overkop trekt vermoed ik. Maar wie ben ik, slechts iemand die de buurtkat ook "mijn buurtkat" noemt, en die wil voorkomen op een simpele wijze dat andere mensen last hebben van wat ik leuk vindt....

Sorry dan dat ik me niet kan vinden in jouw woorden, of ze dus totaal verkeerd interpreteer, ik ben ik, net zoals jij jij bent. Maar ik wil jou en jouw visie wel respecteren, maar het voelt alsof het dan van 1 kant komt, en dat hoeft voor mij niet. Mensen mogen verschillend denken, daar is ook helemaal niks verkeerds aan, ieder heeft zijn leerlessen en inzichten. En als ik jou mag geloven ben jij veel verder dan ik. Nou gefeliciteerd dan.
Maar geef mij dan ook de kans om te groeien op mijn manier, en niet op jouw manier. Dat wil ik ook niet, want het is mijn leven waar ik voor gekozen heb...

http://www.fransebulldog-forum.nlhallo, Wij zijn opzoek naar Do Kinibox Geboren: 14-07-2004, Gestroomde Franse Bulldog Teefje. Hier het verhaal waarom we haar zoeken: Do is samen met haar zus Noa Kinibox na haar geboorte bij mevr. Spekman uit Capelle aan de IJssel gaan wonen. Tot dat mevr. Spekman na een lang ziekte bed eind oktober kwam te overlijden. Mevr. Spekman had voor haar overlijden met een vriendin die ze al 25 jaar kende de afspraak gemaakt dat ze alle 5 de bullen mocht herplaatsen. Die vriendin is ook weer een vriendin van ons en had me al voor dat mevr. Spekman kwam te overlijden gevraagd of wij dan ook wat bullen kon opvangen om ze dan vanuit ons huis te herplaatsen naar een goed huisje. Zo kwam het dat wij 2 november de zussen Noa en Do van 7 jaar oud samen in huis kreeg. Die twee waren heel erg dol op elkaar en we wilde ze dus graag SAMEN ergens plaatsen zodat ze daar hun oude dag konden slijten. Ze waren gesteriliseerd zodat er niet meer me gefokt kon worden. Er waren verschillende mensen die interesse hadden maar die niet allebei wilde maar 1. We besloten nog even te wachten en ja hoor na een week was het zo ver. Er was een gezinnetje uit Hellevoetsluis die ze wel allebei wilde. Wat waren we blij dat ze samen konden blijven! Mijn man en ik hebben ze zelf naar Hellevoetsluis gebracht. We hadden met die vrouw niet bij haar thuis afgesproken maar op een mooi uitlaat gebied zodat we even konden kijken of er een klik was tussen die meiden en hun Bull mastiff. Helaas was er een communicatie foutje en stonden we niet op de juiste plek. Na gebeld te hebben bleek dat ze ondertussen bij de school van haar dochtertje te zijn en dus zijn we daar heen gegaan. Ze had haar Bull mastiff al weer thuis maar was weg van de meiden dus besloten we dat het wel goed zat en spraken af dat als het niet zou gaan of als er iets was ze zou bellen en dan zouden de meiden terug komen naar ons. Zo hebben we dus de bulletjes met hun papieren meegegeven (in gezonde conditie). Na een week kregen we een mail met leuke foto’s van de meiden en met een tekst dat er 1 bij hun zelf en de ander bij hun dochter in bed sliep. We dachten dat het dus wel goed zat. Op 5 Januari werd ik gebeld door iemand die dacht dat Noa op het franse bulldog forum stond maar daar stond bij dat ze Noa als herplaatser in huis hadden genomen en dat ze niet in een goede conditie was. Dat was dus niet van de vrouw aan wie wij de meiden hadden toevertrouwd! Hier het verhaal wat op het forum stond: Na uitgebreid gepraat te hebben, hebben we (mijn man en ik) besloten om ons gezin weer aan te vullen met een Bull. We zouden wachten tot juni met het zoeken naar een puppie, maar we kwamen midden Dec een herplaatser tegen en dat was Noa. Na 2 dagen gemaild te hebben met de mensen hebben we besloten om de 2 uur duurden rit te maken om haar te bezoeken. De mensen waar ze woonde gaven aan dat ze haar zelf ook opgevangen hadden, en haar niet konden houden ivm dat ze al 3 honden hadden. (iets wat we wel voor konden stellen). Het zou gaan om een 6 jaar oude teef, die goed gesocialiseerd was goed luisterde en gewoon een goed huis zocht. Geholpen, met stamboom en pas nog helemaal geënt en onderzocht. Eenmaal daar aangekomen was het eerst wat opviel is dat ze 1 volwassen hond hadden, en 2 pup’s van 8 weken oud. Noa was heel rustig maar niet weg te slaan bij me man, en had een hele trieste blik en houding. Ze had een doffe vacht, grote korst op haar neus en vieze oren. Binnen 30 min stonden we met Noa, stamboom, paspoort, koekje riem en halsband buiten. Ze konden ons eigenlijk niets vertellen over haar, en hoelang zij haar al hadden waren we ook erg vaag over. We hadden zeker het idee dat er iets niet klopte, en dat ze daar niet goed op haar plek zat. Zodra we buiten waren zetten ze het meteen op het plassen voor de deur, dus we zijn eerst maar even een veldje gaan zoeken (wat hoog nodig was) Daarna hup mee de auto in, en we zien wel hoe het allemaal gaat lopen. Eerst haar veel te strakke halsband af gedaan, wat duidelijk een verlichting was, en binnen 5 min lag ze diep in dromen land. Om niet meer wakker te worden, tot we 2 uur later weer thuis waren Thuis is ze meteen in een van de klaar gezetten mandje gekropen, en is heerlijk de hele nacht gaan slapen. De volgende dag zagen we pas echt hoe ze was, en ik moet zeggen het was triest. We hebben geen idee waar ze de afgelopen jaren is geweest, maar duidelijk is dat ze geen normaal honden leven gehad heeft. Buiten vond ze alles eng, gras, wind, regen, mensen, auto's noem maar op. Als ik haar thuis naar boven getild had en haar in de huiskamer had gezet zat, zat ze na een uur nog steeds op de zelfde plaats. De eerste week hebben we weinig van haar gezien, ze heeft namelijk alleen geslapen en naar buiten geweest meer deed ze niet. Bij de dierenarts kwamen we er achter waarom dat was, ze was er beroerd aan toe. Ze had vlooien, wormen, infectie aan haar luchtwegen en oren. De korst op haar neus was zwaar ontstoken, en haar gebit was zo beroerd dat er een kies spontaan uitviel toen de dierenarts er tegen aan tikte. Ook was ze ruim 3 kilo te licht volgens de DA, en bijna uitgedroogd. Ook blijkt ze in plaats van 6, 7 en een half te zijn. Na een week medicatie, goede voeding, liefde en beweging kwam ze eindelijk tot leven. We zijn inmiddels bijna een maand verder, en ze is bijna helemaal opgeknapt. alleen haar neus is nog steeds niet helemaal geheeld maar dat gaat vast goed komen. Ze is uit haar schulp gekropen en is een hele lieve rustige dame, die soms haar gekke momenten heeft. Ze is helemaal dol op onze zoon van 4, en die 2 zijn niet bij elkaar weg te slaan. Buiten loopt ze netjes mee, maar er zijn nog wel wat dingen die ze een beetje eng vind. Ze is heel lief tegen andere honden, en is niet snel onder de indruk van andere dieren. Ze is zindelijk, kan even alleen zijn, blaft of sloopt niets. Ze is een heerlijke aanvulling van ons gezin, en kan me nu al geen leven meer indenken zonder haar. Ze is dus gelukkig goed terecht gekomen maar wat zijn wij geschrokken van dit bericht!! Ik heb echt even een traantje weggepinkt. Noa was juist een heel gevoelig bulletje en dan dit! Ik ben gelijk contact gaan zoeken met het nieuwe baasje en die kon me vertellen dat die mensen waar ze Noa vandaan hadden verder geen bulletje in huis hadden. Ze vroegen eerst 200 tot 300 euro voor haar maar gelukkig hebben ze Noa toch gratis meegekregen met de papieren! Maar waar is Do dan gebleven? Het nieuwe baasje gaf me het adres waar ze Noa had opgehaald. Eerst hebben we een hele dag proberen telefonische contact proberen te krijgen met die mensen uit Hellevoetsluis maar daar werd maar niet opgenomen en toen besloten we er maar heen te gaan! We wilden weten waarom dit zo gelopen is. Ze had trouwens tegen ons gezegt dat ze Kelly heten maar haar echte naam is Claudia! Ja dit weten we zeker omdat we eerst aan de verkeerde deur stonden en toen daar werd open gedaan hebben we het verhaal in grote lijnen verteld en wist die mevrouw van dat huis dat het om Claudia moest gaan. Zij hadden zelf al is een Engelse bull van die Claudia overgenomen en die was OOK verwaarloost en zeer angstig voor alles!Van die mensen kregen we het juist huisnummer. Daar aangekomen belde we aan en er werd open gedaan. Wat schrok die Claudia toen ze ons zag!! We vroegen “Hallo, waar zijn Noa en Do?”. Hakkelend zei ze dat ze niet meer bij hun verbleven. We zeiden dat we dat al hadden begrepen en dat we wisten dat Noa een goed huis had maar we wilde ook weten waar Do is gebleven. Nou dat weet ze dus niet. Ze heeft die bullen op allerlei markt/herplaats sites. Ik vroeg waarom ze dat gedaan had en herinnerde haar er aan de wij een afspraak hadden dat als het niet ging we ze terug zouden nemen. Ze begon zielig te doen dat ze het niet meer kon betalen en dat Noa ziek was. Ik zei dat ik dan niet begreep dat ze WEL 2 pup’s dan in huis had. Ze zei dat dat niet waar was want ze had er maar 1. Waarschijnlijk was die andere dus ook al weer verkocht! Ze wisselt dus nog sneller van hond dan van schoenen!! Ik zei dat ik echt niet weg zou gaan zonder meer info. We bleven dus op de stoep staan. Ze zei dat ze even ging kijken of ze nog iets op de computer terug kon vinden. Ze liep naar binnen, deed de tussen deur van hal naar woonkamer dicht en daar brak de hel los met haar man (die een hartpatiënt zou zijn). Die man ging me daar te keer tegen zijn vrouw “hoe komen die mensen hier en wat willen ze? Moeten ze geld hebben of zo? Ik ga de politie bellen. Dit komt door dat k*twijf die Noa heeft.” Kwam er gillend uit zijn strot! Wij bleven rustig en hoorde die vrouw alleen maar zacht antwoorden met “sorry ik weet het niet hoe ze aan ons adres komen, ik kan er niets aan doen”. Die man bleef maar door gaan en toen ze na een minuut of 3 terug kwam bleef de deur open en zagen we een klein gedrongen mannetje staan. Hij begon tegen mij te krijsen dat hij de politie zou bellen en ik bleef rustig zeggen “we willen geen geld en al zou je geld voor 2 van de honden hebben gekregen dan mag je er in stikken! Wij willen alleen weten wat er met Do is gebeurd of waar ze nu is. Dan bel je de politie maar. Graag zelfs! We hadden de afspraak dat als er iets zou zijn de honden terug naar ons zouden komen”. Al die tijd had mijn man (een hele grote grove kerel) zwijgend achter mij gestaan maar toen die man maar door bleef krijsen deed mijn man zijn mond even open en daar was die toch wel van onder de indruk. Hij ging (als een blad aan een boom) opeens heel rustig praten maar bleef achter in de woonkamer staan! We hebben uiteindelijk alleen een site gekregen waar ze waarschijnlijk via verkocht of weggegeven is en de waarschijnlijke verblijfplaats (Amersfoort). Ik heb die Claudia nog even verteld wat ik van haar praktijken vond en dat ze niet dierwaardig is! Die Claudia en haar man nemen dus (het liefst gratis) honden in huis om ze daarna met winst te verkopen! We willen Do niet terug als ze nu een goed huisje heeft maar willen wel weten hoe het met haar gaat en waar ze nu is, aangezien de toestand van Noa niet goed was maken we ons toch zorgen om Do. Hopelijk leest iemand dit en kan ons dan verder helpen of plaatst dit verhaal op andere site’s zodat we nog meer mensen bereiken!