Hallo lieve mensen, zoals gezegd wilde ik het verhaal van mijn Gids "Daecca" en mijzelf vertellen.
Nu gaat dat niet altijd evengoed lukken ben ik bang. Aangezien het nogal een verhaal is. En ik tijd niet als Lineair ervaar, zal het dus ook een nogal hak-op-tak verhaal worden. U zijt hierbij dus gewaarschuwd.

Iemand problemen met engels? Daecca is namelijk het meest trots op zijn laatste leven. Dat was in het Verenigd Koninkrijk. En waarschijnlijk zijn laatste incarnatie. Zoals dit waarschijnlijk mijn laatste zal zijn.

in ieder geval.
Laat ik beginnen bij dit leven, Waar we nu in staan. Waar we nu rond lopen, zweven, vallen en opstaan.

Mijn leven begon in de winter van 1986, op 2 december om 00:13 om precies te zijn. Ik ben geboren in de slaapkamer van het oude huis van mijn ouders. Toen ik uit het ziekenhuis kwam zijn wij verhuisd naar het huis waar mijn ouders nu nogsteeds wonen.

Mijn leven, mijn lichaam was in het begin een gebeurtenis van onzekerheid. Ik werd geboren met een suis in mijn hart en een afwijking aan de longen, Dit is met homeopathie allemaal verholpen. Gedurende de eerste jaren kwam ik steeds meer in mijn lichaam terecht en voelde ik mij steeds meer thuis in mijn eigen lichaam.

Skip to school.

Eenmaal op school aangekomen bleek het al dat ik anders was. Ik was een snelle lezer. Las alles, grote boeken op jonge leeftijd. Ik verslond ze. Was in groep 4 al bezig met "volwassen boeken" en de informatie die ik daaruit haalde heeft mij veel geholpen.

Op school was ik het "buitenbeentje" en voor de leraren was ik die jongen die zijn aandacht niet bij de les kon houden. Ik zag vogels buiten, dat vond ik interessanter, De natuur interesseerde mij. Geschiedenis interesseerde mij niet, wiskunde interesseerde mij niet. Wat mij interesseerde was tekenen, mensen vermaken, met een half oor luisteren hoe een ander iets oploste en soms instappen om zomaar iets te zeggen wat dan goed bleek te zijn. Ik was niet geinteresseerd in de rekensom zelf. Ik was altijd snel bij het antwoord. Ik zag het, ik wist het. Maar omdat school het uit het boekje wilde doen. Verloor ik mijn interesse en kreeg ik een reken achterstand.

Maargoed, Dat daargelaten is dat toch goed gekomen. Ik begon dingen te doen die ik leuk vond. Leerde mijn talen op de ouderwetse manier zonder het uit het boek te leren. Maar door TV te kijken en met mensen te praten.

Al met al spreek ik 3 talen. Waarvan 2 vloeiend en een goed. Nederlands en Engels vloeiend en duits goed. Engels vind ik overigens makkelijker als Nederlands, Het is de taal waar ik in denk, Waardoor er altijd een kleine vertraging is vanwege het vertalen.

Maargoed, mijn leven kent hobbels, en mijn lijf en ziel heeft zo zijn "bumps and bruises" ik heb veel meegemaakt. Heb ongeveer 20 mensen begraven/gecremeerd. Dat begon toen ik 15 was en een vriendin van me op 15 jarige leeftijd overleed.

Maargoed, Daar dwaal ik niet meer over, Destijds raakte ik in een zwart gat. (3 in 1 jaar en vervolgens het volgende jaar nog 2.)

Maar uiteindelijk heeft het mij wel wakkergeschud voor mijn spiritualiteit. Iets wat mijn moeder altijd gevreesd had.

Ik had een "imaginair" vriendje toen ik heel jong was. Zijn naam was Dak. Tenminste, zo noemde ik hem. Later noemde ik hem mijn gids en kwam de naam Dax naar voor. Niet veel later werd mij duidelijk gemaakt door een vriend van wie de gids Dax zijn werkelijke naam kon, dat het Daecca was.

Vanaf toen werd dat mijn online naam. Wat mij lekkerder in de oren klinkt dan mijn werkelijke naam.

Momenteel ben ik begonnen met een opleiding die vooral in de praktijk plaatsvind. Binnen de Horeca, waar ik mensen kan vermaken en een goede tijd kan bezorgen. En een luisterend oor kan bieden. Mijn plaats in dit leven heb ik gevonden en over een aantal jaar hoop ik mijn eigen kroeg te openen.

Wat ik ga doen in dit leven? Genieten, van ieder stukje en beetje van gevoel, van alles wat mij verteld word, van iedere glimlach die ik veroorzaak.

Maargoed. Dat is dus mijn eigen verhaal. De volgende post word het verhaal van mijn gids. Die kan niet iets meer vertellen over vorige levens, wat ook interessant zal zijn voor jullie denk ik.

Momenteel is dit al een lang verhaal. Maar als je dit zet tegenover wat er nog komen gaat, denk ik dat er een hele hoop getypt gaat worden.

Lange dagen en Aangename nachten,

D&H

Mooi verhaal.. K wacht in spanning af op de volgende..

liefs isebell

Mooi verhaal. Ik ben heel benieuwd naar de info die je zal delen hier;-) grtjes.

Ik kijk uit naar verdere berichten!

Momenteel is Daecca mee met mijn vriendin. Ze is met de bus en dan de trein naar huis aan het gaan. En aangezien ze vooral vrouwelijke gidsen heeft gaat hij dan even mee. Als de heer die hij is. Helaas kan ik het zelf niet doen.

De rest zal snel volgen. Misschien over een uurtje ongeveer. Dan verwacht ik hem terug.

Mooi!...ik kijk uit naar de volgende berichten!

Erg mooi verhaal ik ben ook benieuwd naar de volgende berichten

Hey Daecca,

ook ik kijk uit naar volgende berichten

Kan bijna niet wachten *stuiterstuiter*

As I write, it shall be quite literal. Writing as I would normally speak. Want a voice with what I read? Think of me as the guy with the deep voice you once knew in school. That might help. Add in a couple of sips of whiskey and beer and of course the smoking and then you will have my voice approximately.

Now. Where to begin? I wonder, there are a lot of lives I could draw from, a lot of events I have seen happen. Years I do not really know. I was never really known with Time, since I have spent almost as much Time in the spiritual realm as I have in the corporeal realm.

Let me first tell you what you should exactly know about me and the guy I am guiding right now.

We have been together for a whole lot of lives, One life he would be my spiritguide and the next I would be his.

Only once we lived as a Twin, Brothers in the corporeal realm. This was I think our first life. We had no guides but starting as Twins made us connected and "spiritual" from life one. Or perhaps this was the first life where we were no longer intuitive people and just real spiritual ones. But of the intuitive living I, after all this time, have very little knowledge. But who remembers the years when they were just learning to walk? Not much people do. If any.

So, now that we have gotten that out of the way, I will just start. Whenever.

First life or spiritual life, might be a good start. As it was the beginning of our long journey to where we are now.

We were born as twins, me just half a minute before Harrie.
Names of that first life I do not remember, But after a few 100 lives I think, things might get fuzzy.

But, anywho, we started out as twins, our Mother, a tribal Shaman, knew we were connected in more than one way, in the words of "the dark tower" which we are reading right now, we, "Shared Khef", which is, in the language of the book a word that might mean water or spirit. So, we shared spirit, we communicated without actually talking.
We also had healing abilities now known as "Magnetiseren", reiki, back then, was not even invented yet. But we learned to utilize this to heal others, and ourselves, we learned to survive in the wilds of nature. We learned to build fires, hunting. In other words. Living off the land. Making sure we would never use more than we needed. Or kill off more than we could use. From and animal, we used everything, from Kidney and Liver against coughing to the hide for clothing.

We learned to make tools to do these chores and we learned them well. Our life was good. Until humanity's greatest vice came into play that is. Greed, this is. Other Tribes heard about our abilities, Heard about us being stronger and more adept than most shamans in existence, they wanted us. They Hunted, us. Which could only lead to one thing, War among the tribes, This time not for land, but for "ownership" of the twin Shamans. I would call us Shamans in those days because Our mother had educated us.

Our mother was killed in this war. And we were sent in hiding. Which is a safe word for exile. For years and years we drifted along, meeting others like us in the world that was. Not Twins but Spirituals. Humans with powers beyond imagination. They were much further than what I see in these diluted times. Where things as Reiki rule the spiritual world. Where knowledge of the body used in a manner not accepted by the gross of population is called "alternative healing" in those days, it was that kind of healing or none at all. In these times, where science drives us away from nature. We have forgotten what we are actually able to do. Humans these days are more afraid of what might happen than they are apt to use their common sense and just follow their hearts. Because in your secret hearts, You know. You know what you can do. You know where you came from, most of all. You know which path you might take.

But most chose to ignore their heart, and follow their heads in the face of science.

Anyway, Drifting away from the story here.

On our travels we saw creatures which are now unknown and extinct. Or unknown and hidden. We saw nature at it's most glorious.

And at that. I think I am going to leave you hanging for a bit. Because my first life memories are growing foggy. and stuff is breaking through in my mind and heart that wishes to be told first. But, I am going to try and stick to a "timeline" where it will go semi linear. I do not believe this will be possible. But okay, Next time I will write about another life. Perhaps the first one where one of us was Guide and the other one was followed.

And as a final word. I want to let you all know that this life we live now. Me as guide and Harrie as a corporeal, is the first one in which all this information is shared. Between the two of us. and between us and the world. For one in a corporeal state may not know everything about his or her previous lives. This would be too much information. Certainly when it comes to the thousands of years we are talking about.

I wish thee all a fare well for now. Good night, My time as guide is now to dwell and see what I need to see. A guides work is never done, as you may or may not know.

Fare travels,

Daecca

(...)

ik ben een omgekeerde driehoek geen piramide

(.)

7 weten

(.)

Aquarel, wil je nu eindelijk eens stoppen met dit soort onzin? Koop een schriftje en ga daar lekker in zitten schrijven alsjeblieft, maar vervuil het forum niet.