Hallo lieve mensen, zoals gezegd wilde ik het verhaal van mijn Gids "Daecca" en mijzelf vertellen.
Nu gaat dat niet altijd evengoed lukken ben ik bang. Aangezien het nogal een verhaal is. En ik tijd niet als Lineair ervaar, zal het dus ook een nogal hak-op-tak verhaal worden. U zijt hierbij dus gewaarschuwd.

Iemand problemen met engels? Daecca is namelijk het meest trots op zijn laatste leven. Dat was in het Verenigd Koninkrijk. En waarschijnlijk zijn laatste incarnatie. Zoals dit waarschijnlijk mijn laatste zal zijn.

in ieder geval.
Laat ik beginnen bij dit leven, Waar we nu in staan. Waar we nu rond lopen, zweven, vallen en opstaan.

Mijn leven begon in de winter van 1986, op 2 december om 00:13 om precies te zijn. Ik ben geboren in de slaapkamer van het oude huis van mijn ouders. Toen ik uit het ziekenhuis kwam zijn wij verhuisd naar het huis waar mijn ouders nu nogsteeds wonen.

Mijn leven, mijn lichaam was in het begin een gebeurtenis van onzekerheid. Ik werd geboren met een suis in mijn hart en een afwijking aan de longen, Dit is met homeopathie allemaal verholpen. Gedurende de eerste jaren kwam ik steeds meer in mijn lichaam terecht en voelde ik mij steeds meer thuis in mijn eigen lichaam.

Skip to school.

Eenmaal op school aangekomen bleek het al dat ik anders was. Ik was een snelle lezer. Las alles, grote boeken op jonge leeftijd. Ik verslond ze. Was in groep 4 al bezig met "volwassen boeken" en de informatie die ik daaruit haalde heeft mij veel geholpen.

Op school was ik het "buitenbeentje" en voor de leraren was ik die jongen die zijn aandacht niet bij de les kon houden. Ik zag vogels buiten, dat vond ik interessanter, De natuur interesseerde mij. Geschiedenis interesseerde mij niet, wiskunde interesseerde mij niet. Wat mij interesseerde was tekenen, mensen vermaken, met een half oor luisteren hoe een ander iets oploste en soms instappen om zomaar iets te zeggen wat dan goed bleek te zijn. Ik was niet geinteresseerd in de rekensom zelf. Ik was altijd snel bij het antwoord. Ik zag het, ik wist het. Maar omdat school het uit het boekje wilde doen. Verloor ik mijn interesse en kreeg ik een reken achterstand.

Maargoed, Dat daargelaten is dat toch goed gekomen. Ik begon dingen te doen die ik leuk vond. Leerde mijn talen op de ouderwetse manier zonder het uit het boek te leren. Maar door TV te kijken en met mensen te praten.

Al met al spreek ik 3 talen. Waarvan 2 vloeiend en een goed. Nederlands en Engels vloeiend en duits goed. Engels vind ik overigens makkelijker als Nederlands, Het is de taal waar ik in denk, Waardoor er altijd een kleine vertraging is vanwege het vertalen.

Maargoed, mijn leven kent hobbels, en mijn lijf en ziel heeft zo zijn "bumps and bruises" ik heb veel meegemaakt. Heb ongeveer 20 mensen begraven/gecremeerd. Dat begon toen ik 15 was en een vriendin van me op 15 jarige leeftijd overleed.

Maargoed, Daar dwaal ik niet meer over, Destijds raakte ik in een zwart gat. (3 in 1 jaar en vervolgens het volgende jaar nog 2.)

Maar uiteindelijk heeft het mij wel wakkergeschud voor mijn spiritualiteit. Iets wat mijn moeder altijd gevreesd had.

Ik had een "imaginair" vriendje toen ik heel jong was. Zijn naam was Dak. Tenminste, zo noemde ik hem. Later noemde ik hem mijn gids en kwam de naam Dax naar voor. Niet veel later werd mij duidelijk gemaakt door een vriend van wie de gids Dax zijn werkelijke naam kon, dat het Daecca was.

Vanaf toen werd dat mijn online naam. Wat mij lekkerder in de oren klinkt dan mijn werkelijke naam.

Momenteel ben ik begonnen met een opleiding die vooral in de praktijk plaatsvind. Binnen de Horeca, waar ik mensen kan vermaken en een goede tijd kan bezorgen. En een luisterend oor kan bieden. Mijn plaats in dit leven heb ik gevonden en over een aantal jaar hoop ik mijn eigen kroeg te openen.

Wat ik ga doen in dit leven? Genieten, van ieder stukje en beetje van gevoel, van alles wat mij verteld word, van iedere glimlach die ik veroorzaak.

Maargoed. Dat is dus mijn eigen verhaal. De volgende post word het verhaal van mijn gids. Die kan niet iets meer vertellen over vorige levens, wat ook interessant zal zijn voor jullie denk ik.

Momenteel is dit al een lang verhaal. Maar als je dit zet tegenover wat er nog komen gaat, denk ik dat er een hele hoop getypt gaat worden.

Lange dagen en Aangename nachten,

D&H

Mooi verhaal.. K wacht in spanning af op de volgende..

liefs isebell

Mooi verhaal. Ik ben heel benieuwd naar de info die je zal delen hier;-) grtjes.

Ik kijk uit naar verdere berichten!

Momenteel is Daecca mee met mijn vriendin. Ze is met de bus en dan de trein naar huis aan het gaan. En aangezien ze vooral vrouwelijke gidsen heeft gaat hij dan even mee. Als de heer die hij is. Helaas kan ik het zelf niet doen.

De rest zal snel volgen. Misschien over een uurtje ongeveer. Dan verwacht ik hem terug.

Mooi!...ik kijk uit naar de volgende berichten!

Erg mooi verhaal ik ben ook benieuwd naar de volgende berichten

Hey Daecca,

ook ik kijk uit naar volgende berichten

Kan bijna niet wachten *stuiterstuiter*

As I write, it shall be quite literal. Writing as I would normally speak. Want a voice with what I read? Think of me as the guy with the deep voice you once knew in school. That might help. Add in a couple of sips of whiskey and beer and of course the smoking and then you will have my voice approximately.

Now. Where to begin? I wonder, there are a lot of lives I could draw from, a lot of events I have seen happen. Years I do not really know. I was never really known with Time, since I have spent almost as much Time in the spiritual realm as I have in the corporeal realm.

Let me first tell you what you should exactly know about me and the guy I am guiding right now.

We have been together for a whole lot of lives, One life he would be my spiritguide and the next I would be his.

Only once we lived as a Twin, Brothers in the corporeal realm. This was I think our first life. We had no guides but starting as Twins made us connected and "spiritual" from life one. Or perhaps this was the first life where we were no longer intuitive people and just real spiritual ones. But of the intuitive living I, after all this time, have very little knowledge. But who remembers the years when they were just learning to walk? Not much people do. If any.

So, now that we have gotten that out of the way, I will just start. Whenever.

First life or spiritual life, might be a good start. As it was the beginning of our long journey to where we are now.

We were born as twins, me just half a minute before Harrie.
Names of that first life I do not remember, But after a few 100 lives I think, things might get fuzzy.

But, anywho, we started out as twins, our Mother, a tribal Shaman, knew we were connected in more than one way, in the words of "the dark tower" which we are reading right now, we, "Shared Khef", which is, in the language of the book a word that might mean water or spirit. So, we shared spirit, we communicated without actually talking.
We also had healing abilities now known as "Magnetiseren", reiki, back then, was not even invented yet. But we learned to utilize this to heal others, and ourselves, we learned to survive in the wilds of nature. We learned to build fires, hunting. In other words. Living off the land. Making sure we would never use more than we needed. Or kill off more than we could use. From and animal, we used everything, from Kidney and Liver against coughing to the hide for clothing.

We learned to make tools to do these chores and we learned them well. Our life was good. Until humanity's greatest vice came into play that is. Greed, this is. Other Tribes heard about our abilities, Heard about us being stronger and more adept than most shamans in existence, they wanted us. They Hunted, us. Which could only lead to one thing, War among the tribes, This time not for land, but for "ownership" of the twin Shamans. I would call us Shamans in those days because Our mother had educated us.

Our mother was killed in this war. And we were sent in hiding. Which is a safe word for exile. For years and years we drifted along, meeting others like us in the world that was. Not Twins but Spirituals. Humans with powers beyond imagination. They were much further than what I see in these diluted times. Where things as Reiki rule the spiritual world. Where knowledge of the body used in a manner not accepted by the gross of population is called "alternative healing" in those days, it was that kind of healing or none at all. In these times, where science drives us away from nature. We have forgotten what we are actually able to do. Humans these days are more afraid of what might happen than they are apt to use their common sense and just follow their hearts. Because in your secret hearts, You know. You know what you can do. You know where you came from, most of all. You know which path you might take.

But most chose to ignore their heart, and follow their heads in the face of science.

Anyway, Drifting away from the story here.

On our travels we saw creatures which are now unknown and extinct. Or unknown and hidden. We saw nature at it's most glorious.

And at that. I think I am going to leave you hanging for a bit. Because my first life memories are growing foggy. and stuff is breaking through in my mind and heart that wishes to be told first. But, I am going to try and stick to a "timeline" where it will go semi linear. I do not believe this will be possible. But okay, Next time I will write about another life. Perhaps the first one where one of us was Guide and the other one was followed.

And as a final word. I want to let you all know that this life we live now. Me as guide and Harrie as a corporeal, is the first one in which all this information is shared. Between the two of us. and between us and the world. For one in a corporeal state may not know everything about his or her previous lives. This would be too much information. Certainly when it comes to the thousands of years we are talking about.

I wish thee all a fare well for now. Good night, My time as guide is now to dwell and see what I need to see. A guides work is never done, as you may or may not know.

Fare travels,

Daecca

(...)

ik ben een omgekeerde driehoek geen piramide

(.)

7 weten

(.)

Aquarel, wil je nu eindelijk eens stoppen met dit soort onzin? Koop een schriftje en ga daar lekker in zitten schrijven alsjeblieft, maar vervuil het forum niet.

sorry emuca, ik heb me laten gaan omdat ik niet op tijd rust kan nemen, ik kan niet slapen omdat ik verslaafd ben aan inhalatie daarom dat ik mijn weg ff kwijt ben, ik zal mezelf moeten beloven om hiermee te stoppen omdat ik terug je jongen van vroeger wil zijn niet wat ze er van maken omdat ik mijn karkater graag terug wil, alle begin is moeilijk, daarom dat ik nog veel geduld moet uitoefenen vooraleer ik mezelf in mijn gedachten terug aanvoel

ik laat me teveel leidden in dit superieur gevoel en daardoor kan ik niet zijn wie ik was, als ik steeds denk dat ik lolsmurf ben die een verassing doosje maakt dat ontploft als ik dat aan brilsmurf geef dan voel ik niet op tijd aan

Als je zo moe bent, leer daar dan nu van om dan niet op het forum te komen. Mensen storen zich heel erg zwaar aan je gedrag en je hebt vele topics volgekwakt met relevante informatie. Daar is iedereen een beetje klaar mee.

Jij weet uit je eigen ellende niet los te komen aquarel. Jij kijkt met jaloezie en afgunst naar hun die hun eigen weg vinden, met of zonder hulp omdat je dat zelf nooit kon.

dit stemt me tot nadenken

Iedere keer als je wakker word.

das waar ac
je kent me beter dan ik dacht
mijn verleden is verdriet, leugens en slechte gevoelens en ik was en ben nog altijd kwaad op de wereld daarom dat ik iedereen als mijn vijand beschouw, daarom dat ze me ook niet met rust laten maar ik weet 1 ding ik zal volgende keer geen muziek meer opzetten als ik aan het schrijven ben want dat pakt al mijn gevoelens af en daardoor maal ik mee in de maalstroom van het leven als ik die kicks niet op tijd aanvoel, ik moet nog veel leren

Wees gewoon jezelf en laat mensen met rust. Hou op met die maffe gedachtes. En anders kom maar keer praten en dan school ik je wel.

Fijn om het verhaal te lezen.. Ik wacht naar het volgende

Liefs isebell

Wat een mooi verhaal om te lezen Daecca. Mooi dat jullie elkaar al zo veel levens steunen en helpen en zo goed contact nu met elkaar hebben (of altijd al hebben gehad). En dat jullie dat verhaal nu delen, ieder op z'n eigenen manier. Alles is ook goed verwoord en duidelijk te volgen.
Sorry nog even tussen door.. Ik ben nu toch wel heer erg benieuwd naar the Dark Tower.. denk dat ik hem binnenkort maar even ga lezen

Liefs,

Daecca...thanks for sharing these wise words…

Je zit hier wel goed, op Merudi! ...( Harrie was het toch hè?)

Er zijn wel een paar dingen die ik meteen herken in jou eerste verhaal...
Wat me opvalt, is jou onzekerheid... dit is nergens voor nodig
het leest makkelijk wat je schrijft, in duidelijke taal...
het lijkt me ontzettend moeilijk om alles wat via jou gedachten, gevoel, bewustzijn, en onderbewuste
(wat allemaal in het engels wordt door gegeven... om te zetten ,in duidelijkere taal (nederlands )
zelf heb ik soms ook moeite met de vertaling... van de beelden waarin ik soms denk... of het een sterk gevoel is
een gevoel, waar soms geen woorden voor te bedenken zijn... soms zie ik het letterlijk voor me...
ondersteunt door mijn gids, die een beetje erg simpel is...
en me vaak van te voren al tien-tallen hints geeft, waar het op uit gaat komen...
en dan nog ga ik er met mijn volle verstand en de wetenschap wat er me te wachten staat, alsnog op af...
de hele week zei die tegen me: Wat baatten een kaars en een bril, als je het toch niet zien wil...
Tja... Het zijn heel duidelijk de lessen in het leven...daar moet je gewoon doorheen, wil je er wijzer van worden...
het is in ieder geval een les, waar je inzicht uit haald...En je bewust wordt, van datgene dat je hebt mogen ervaren,
weer een overwinning is (zo voelt het tenminste ) Je ziet heel bewust de les die er in zit.. (vallen en meteen weer opstaan om verder te gaan)
dat is het belangrijkste ( in mijn beleving dan, hè?)
tja... ieder mens is uniek, en ieder heeft zijn eigen versie van de waarheid! Daar ben ik wel een beetje achtergekomen op Merudi...
(ook weer een stukje inzicht, in dat iedereen de waarheid op een andere manier tot zich laat komen, vanuit het (onder) bewuste )
deze wordt dan ineens vrijgemaakt , en dan ben je je er bewust van, en mag het losgelaten worden
Ik heb mijn verhaal een stukje ingekort

want .. volgens mij dwaal ik ook een beetje af van mijn bedankje, aan jullie
Ik vind het fijn dat er meer mensen zijn die zulke dingen mee maken, en delen
Dit geeft mij (h)erkenning en daarvan leert iedereen toch?

groetjes moonflowertje

Harrie en Daecca,

What a great share this really is. I've red your text with a nice feeling of shared experiences between the both of you. I know how this feels, have the same kind of contact with my own guide Cialaar. We have all lived thousands of years and yes, to much to contain in this human brain But I feel the bond between you two and it is so nice reading this.

Thank you both for this on Merudi.

With Love,
Cialara.

Hey lieve mensen,

Vanavond nog geen nieuw deel van het verhaal. Het is laat en moet morgen relatief vroeg beginnen. (12 uur in de middag is vroeg voor mij) Dus waarschijnlijk morgen of zelfs donderdag pas weer het volgende stuk. Donderdag ben ik van 9 tot 12 op mijn opleiding en daarna ben ik vrij. Dus dat komt allemaal goed.

Thank you all for the great responses, and Moonflower. I recognize what you are saying from the early years with Harrie this life, But that's a different story by itself. I used to warn him and he'd just go in head first just to see what he'd hit. Cost him alot of problems and gave me a couple of chuckles along the path. But okay, perhaps next time, more on that.

I say cheerio and tah tah, as we used to say.

Long days and pleasant nights,

D&H

Haha! I see what your trying to say there!

Hej D&H,

super mooi jullie verhaal.
ik ga jullie zeker volgen..
En wat lief van D dat hij met je vriendin mee gaat H.
Echte broederliefde volgens mij.


Liefs

Lieve dames, heren en andervolk,

Momenteel heeft Daecca het druk met wachtertje spelen bij mijn vriendin en zullen we dus even niet veel verhaal uitbreiden. Aangezien hij en ik wel verbonden zijn maar het toch meer zijn verhaal is om te vertellen aangezien mijn geheugen niet zo denderend is over vorige levens.

Het komt goed. Maar schijnbaar is dit nu even zo nodig.

Misschien kun je iets vertellen over hoe jij jou gids ervaart?
Hoe heb je ontdekt dat Daecca jou gids was enzo
sorry,:D ik ben hier gewoon benieuwd naar...

Groetjes

* ook in jou vorige levens bedoel ik dan he?

Jou vriendin heeft zelf toch ook een gids
Of is dit een teken misschien dat jullie zullen moeten gaan samenwonen misschien?

^^
groetjes moonflowertje

Momenteel is daecca niet meer echt een gids maar meer een beschermer. En hij vind het nu belangrijk om daar te zijn. Ze heeft zepf ook gidsen ja. Maar in Daecca\'s optiek beschermen mannen de vrouwen. En haar gidsen zijn overwegend vrouwelijk. Maargoed. Ik zal er nog wel over verteplen. Maar morgen wss. Nu maar eens slapen.

Ja.. sorry.. Het spijt me.. Ik kan er niks aan doen..
@Moonflowertje: Samenwonen gaat op het moment. Ik woon in Haarlem net pas. en ik wil eerst op mezelf wonen voordat ik ga samenwonen met harrie.. En ja ik heb alleen maar vrouwelijke gidsen.. Ook al kan ik prima voor mezelf zorgen..

Liefs Val

Ow oke

alles heeft zo zijn reden...
zo is het ook!

... Haarlem vind ik de gezelligste stad van Nederland
Ik ben in IJmuiden geboren... dat is een kwartiertje rijden
Het is wel een drukke stad! met veel verschillende culturen...

Je hoeft je niet te verontschuldigen hoor
De dingen gaan zoals ze moeten gaan...
Alles op z'n tijd
groetjes Moonflowertje

Hihi, nope, inderdaad, Ik ook niet.

Maar dat maakt niet uit. Hij is vrij om te gaan en staan waar hij wil.

Well then, His side or my side? Well, kinda simple to be honest, His side is not something to be told right now. Seeing as time itself is a strange thing and I really need to get a hold of the chain of events, him writing down some stuff about how he is experiencing this will mess with our combined memories and focus it on the now.

What we really want to do is focus on the past. Which is, for reasons unknown to us right now, appearantly important for our lives as human and guide. Corporeal and Physical beings as we are we really need to do this, Since something is driving us to do it.

Anyways, I am looking over Ise right now. Since she has a few things that need my attention. But I will be posting more of this story soon once this has been settled. (Personal affairs and all that. I am a blabbermouth, I talk way too much all the time But I do know how to just shut up sometimes. *winkwink*)

Cheerio, tata and what not.

Hey Harrie and Daecca,
What a beautiful story is this
I really can't wait for the next story
I wish you both all the luck , love and light you'll need to remain who you are

With love and light
Niels

De engelse taal is meestal het teken dat Deadda even de rol van braincaptain op zich neemt, die twee van mij hebben daar ook een handje van.

Dear Harry and Deacca,

The story makes me smile, thanks for posting the story. I'm very curious to the other part of the story. It's very easy to read, great English!

It's lovely to read the story of you both, you guys have a very special bound. Love to read about that.

Take your time, I'm looking forward for the follow-up.

Eruanna

Changement, Is how they call it in French. "Change" is the name in english. But I prefer to call it growth.

It is what is happening to Harrie and me right now. We have been growing in our relationship to Mother Earth. We have been growing in our relationship to the spiritworld and the spirits of the forest. Mostly The Green Man (Look him up if you want to know more too much to post here).

But still. Growth, alot of it.

Yestereve we went to a concert of a band called Omnia. We grew, we got to know more about our own make up. About how we were built. We heard and saw the love for nature as it should be. And we remembered that we swore to protect mother nature.

Ok, so, next now. I'm a bit chaotic since I am only half here (Paying attention at other parts of the country because something big is going down and there is no time like the present)

...
..
.

I wish I could write about history, because it is fun to look at that which has passed sometimes, but other, urgent matters, have come to my attention.

2012, a year to be remembered by all. A year of change, a year of growth. and as a band once sang, It's the end of the world as we know it, and I feel fine.

I wish I could tell you all what changes are to come, but I can not. For the information is subject to change, nothing is certain in other words, nothing is set in stone.

Just, be ready, for anything. Expect the unexpected. Never neglect a possible outcome.

Ok, dus even een snelle update, we gaan dit wat omgooien, de geschiedenis zal even moeten wachten, en tjah, zeg nou zelf, het gaat nergens heen.

De toekomst is namelijk altijd belangrijker. Momenteel ben ik gaan opmerken dat mijn energie is verandert sinds een optreden van Omnia, met Steve Sic als zanger/luit/fluit speler. Al mijn chakra's zijn volledig gaan spinnen en mijn lichaam is weer te klein voor mijn energie, dus ik ben weer aan het leren er mee om te gaan.

Hierbij kan ik wel wat hulp gebruiken want dit is voor mij volledig nieuw en zwaar onverwacht.

Even snel een samenvatting van de geschiedenis kan wel overigens.

Daecca en ik wisselden eeuwen lang van leven. Dan leefde hij en was ik zijn gids en dan draaide we het weer om. Dat is wel zo'n beetje de algehele strekking, de diepgang achter de verhalen komt nog wel. Want momenteel zijn de chakra's even heel belangrijk.

De vergaarde wijsheid springt naar voor, het weten is sterker geworden en het begrip ook groter. Ik moet hier weer even mee leren omgaan, dus nogmaals. Iemand die mij daar misschien bij kan helpen? Daecca weet hier ook weinig raad mee. Misschien dat het dan toch eindelijk tijd word om ons wederom samen te voegen tot een entiteit in dit leven. Maar dat is een verandering waar ik nog niet zeker van ben.

Mgoed, hierbij dus... Help?

Hoi Deacca

Ik las bij laatste reacties : Daecca de afwisseling.
En nieuwsgierig als ik ben ging ik meteen kijken
Wat mooi dat er ineens zo n verandering gaande is .
En zo n ontwikkeling kan dan ook opeens sneller dan het licht gaan met kosmische termen gesproken .

Op dit moment weet ik nog niet hoe zo goed hoe ik zou kunnen helpen, want je geeft niet echt een richting aan en het klinkt voor mij een beetje warrig
Nou zit mijn kracht ook niet in het uitleggen van voor mij soms simpele oplossingen,
maar ik hoop dat je hier iets mee kan, of dat het je in ieder geval een beetje op weg helpt :

http://www.eostresworld.be/kleuren/betekenis.htm

Of je chakras in balans brengen :

http://www.balancing.nl/info/?page_id=61

Je kunt ook energie terug geven aan de natuur door aarden.
Er zijn daar heel veel oefeningen voor
Of aan mensen/dieren/natuur ( licht sturen ) geven die het nodig hebben

Als ik het verkeerd begrepen heb hoor ik het wel

succes...liefs Enigma

Psssttt...ik ben toch ook nog wel erg nieuwsgierig naar het vervolg van Deacca en Harry

Hi Harrie and Deacca,
Really nice to read all the stories above! Sounds you both have a good cooperation together.How wonderfull that you speak in english and the last life was in the UK.

I always have a feeling one/or more of the last lives weren't even on earth. Anyway when I try to understand any of the spiritual world or one of my guides , I feel like a translator, trying to translate my own message. It is always so much in so sort time, and more like ZIP file of DiVX movie

I wonder how you both communicate so well and in English?

Looking forward to future posts.