Ik heb al een tijdje een foto van mezelf hier staan, toen ik een jaar of drie was: ik heb jarenlang mezelf als kind gemist, en er leeft ook niemand meer die me iets over mijn jeugd kan vertellen. Toch weet ik inmiddels, dat het kind in mij oke is in de basis, en het voelt heel goed om mezelf hier te zien zoals ik toen daar, in de tuin, bij mijn geboortehuis, was! Door het onderzoek van de afgelopen maanden in mijzelf, weet ik ook dat er in mijn bewustzijn een erg blij kind zit.
Edited by Phoenix (08-04-2009 06:56)
_________________________
Al ware het, dat ik met de tongen der mensen en der engelen sprak, maar had de liefde niet, ik ware schallend koper of een rinkelende cimbaal.